Diindahání

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Sunday, August 27, 2017

❀ အကဲခတ္မိသည့္ Xenophoic ေရာဂါသည္မ်ား "ပတ္လည္ဝိုုင္းေနျခင္း" ျပႆနာ ❀

ေရးသား  💯 ညိဳထြန္း

ႏိုုင္ငံေတာ္၏ အတိုုင္ပင္ခံ သတင္းထုုတ္ျပန္ေရးေကာ္မတီ FB စာမ်က္ႏွာတြင္ ေမယုုေတာင္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား ခုုိေအာင္းရာေနရာတိုု႔တြင္ ကမာၻ႔စားနပ္ရိကၡာ အစီအစဥ္ (WFP) မွ ျဖန႔္ေဝထားေသာ စြမ္းအားျမင့္ဘီစကြတ္မ်ား ေတြ႔ရွိခဲ့ရေၾကာင္း သတင္းထုုတ္ျပန္ခဲ့သည္ဟုု ေတြ႔ရပါသည္။ တရားဝင္ ႏိုုင္ငံတကာ အဖြဲအစည္းၾကီးတခုုကိုု တိုုက္ရိုုက္ပင္ ေျပာဆိုုစြပ္စြဲလိုုသည့္ႏွယ္ သတင္းထုုတ္ျပန္မွဳမ်ဳိး ပါဝင္ေနသည္မွာ သတင္းထုုတ္ျပန္မွဳကိုု စီစဥ္သူသည္ over-reaction (လြန္ကဲစြာတံုု႔ျပန္ေနသည့္ သေဘာ) ျဖစ္ေပၚေနသည္ ဟုု အကဲခတ္မိသည္။ လြန္ကဲစြာ တံုု႔ျပန္ေနသည္ဆိုုသည္မွာ ယုုတၱိယုုတၱာ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားႏုုိင္မွဳတိုု႔ မွ ကင္းလြတ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သတင္းထုုတ္ျပန္ေရးေကာ္မတီ ဆိုုေသာေၾကာင့္ သည္သတင္းကိုု ေဒၚစုုကိုုယ္တိုုင္ စီစဥ္ညႊန္ၾကား ထုုတ္ျပန္သည္ဟုု တပ္အပ္မေျပာႏိုုင္ေသာ္လည္း က်ေနာ္တိုု႔ တပ္အပ္ေျပာႏိုုင္သည့္ တခ်က္မွာ –– ေဒၚစုုေဘးတြင္ ဝိုုင္းေနသည့္ အဓိက လူတိုု႔တြင္ –– ေဒၚစုု၏ လက္ရွိအနား ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူတိုု႔သည္ –– ယုုတၱိယုုတၱာကင္းလြတ္မွဳတိုု႔ ၾကီးစိုုးမင္းမူေနသည္ ဟုု အကဲခတ္ႏိုုင္ပါသည္။


အၾကမ္းဖက္သမား ခိုုေအာင္းရာေနရာတြင္ WFP မကလိုု႔ ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ကာတြန္း ပံုုးလိုုက္ ေတြ႔လွ်င္ေကာ ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲစက္ပိုုင္ရွင္ကိုု စြပ္စြဲလိုု႔ရသလား၊ က်န္းမာေရးဝန္ၾကီးဌာနမွ ျဖန္႔ေဝထား ေသာ ပိုုးသတ္ျခင္ေထာင္မ်ားေတြ႔လွ်င္ေကာ မိမိ၏ က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး ကိုုယ္တိုုင္ကိုု အၾကမ္းဖက္မွဳကိုု ၾကံစည္ေနသူဟုု စြပ္စြဲမွာလားဟုု ၄င္းသတင္းမ်ိဳးကိုု (စြပ္စြဲ) ေဖာျ္ပသူသည္ မိမိကိုုကိုုယ္ ေမးၾကည့္ႏုုိင္ ပါသည္။ WFP မွ အစားအစာဆိုုသည္မွာ ခိုုေအာင္းသူသည္ ရြာမွ လုုယက္လာတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေတာင္း ယူလာတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ႏုုိင္သည္။ ဒါမွမဟုုတ္ ရြာေတြကိုုယ္တိုုင္က ခုုိေအာင္းေနေသာ အဖြဲ႔ကိုု ပံ့ပိုုးေပး ထားတာ ျဖစ္ႏိုု္င္သည္။ ဒုုတိယအခ်က္ –– သူပုုန္ကိုု ရြာသားက ေထာက္ပံသည့္ ဆိုုတာဟာ ––ျမန္မာျပည္တြင္း မည္သည့္ တိုုင္းရင္းသားသူပုုန္ အုုပ္စုုမွာမဆိုု ပံုုမွန္ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိေသာ ကိစၥျဖစ္သည္။


အဆီအေငၚမတည့္ေသာ တခ်က္ကိုု ေျပာလိုုသည္မွာ ကုုလသမဂၢမွ ဝင္ေရာက္စစ္ေဆးမည့္ ေကာ္မရွင္ကိုု လက္မခံႏိုုင္ေၾကာင္း ျမန္မာအစိုုးရ၏ အဓိက အေၾကာင္းျပခ်က္တခုုမွာ “ႏွစ္ဘက္ အသိုုင္းအဝိုု္င္းမ်ားၾကား အထင္အျမင္လြဲမွားစရာ ေတြ ရွိေနသည့္ အတြက္” ဆိုုတာ ျဖစ္သည္။ ေရွာင္တခင္ ဝင္ေရာက္ေသာ ေကာ္မရွင္ထက္ အခ်ိန္ယူျပီး စံုုစမ္းစစ္ေဆးထားသည့္ အတြက္ ပိုုမိုုတိက်ေသခ်ာလိမ့္မွာ ျဖစ္ေသာ ကိုုဖီအာနန္ ေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာကိုု ေစာင့္ပါ ဟုု ျဖစ္သည္။ သိုု႔ဆိုုလွ်င္ မိမိတိုု႔ အစိုုးရကိုုယ္တိုုင္ဟာ ဘီစကြတ္ေတြ႔တာနဲ႔ WFP မွ ျဖန္႔ေဝထားတာဟုု “လံုုးခ်စြဲဆိုု”ေသာ စကားမ်ိဳးကိုု ဘာလိုု႔ မဆိုုင္းမတြ (ဆိုုင္းတြျခင္း အလွ်င္းမရွိ) ထုုတ္ျပန္သနည္း၊ ၄င္းထုုတ္ျပန္မွဳမ်ိဳးသည္ ျမန္မာ့အသုုိင္းအဝုုိင္းမ်ား ႏွင့္ ႏုုိင္ငံတကာ အသိုုင္းအဝိုုင္းမ်ားၾကား –– အထူးသျဖင့္ ရခိုုင္ျပည္သူမ်ား ႏွင့္ ၄င္းတုုိ႔ကိုု အကူအညီ ေပးေန ေသာ ႏိုုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကား အထင္အျမင္ အၾကီးအက်ယ္လြဲမွားေစေသာ ကတံုုးကတိုုက္ လုုပ္သည့္ “ဂုုန္းေခ်ာစကား” မဟုုတ္လိုု႔ ဘာပါနည္း။

သည္ထုုတ္ျပန္မွဳတြင္ က်ေနာ္တုုိ႔ အထင္အရွား သက္ေသအနံံံ႔ခံမိသည္မွာ ၄င္းထုုတ္ျပန္ခ်က္မ်ိဳးသည္ Xenophobic (ႏိုုင္ငံျခားသားအား မုုန္းတီးရြံရွာမွဳ) ျဖစ္ေနျခင္း သိုု႔မဟုုတ္ Xenophobia ကိုု ၄င္းတိုု႔အာဏာ ဆက္လက္တည္ျမဲေရးအတြက္ တြင္က်ယ္စြာ အသံုုးခ်လိုုျခင္းဟူသည့္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာစစ္ အာဏာရွင္တိုု႔၏ အရိပ္အေငြ႔ အနံ႔အသက္ကိုု ျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ အခ်က္တခ်က္ကိုု ထပ္မံ၍ က်ေနာ္တုုိ႔ က်ိန္းေသေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုုင္သည္မွာ ၄င္းအတိုုင္ပင္ခံရုံးလုုပ္ငန္းတိုု႔တြင္ ေဒၚစုုနား ဝိုုင္းေနသည့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ အဓိကလူတုုိ႔သည္ Xenophobic ပုုဂၢိဳလ္ေတြ ျဖစ္သည္ –– ၄င္း Xenophobia သတင္းတိုု႔ကိုု အမ်ားျပည္သူၾကား စိမ့္ဝင္ရန္ ျဖန္႔ေဝလိုုသူတုုိ႔ျဖစ္ျပီး ၄င္းဝါဒကိုု အသက္သြင္းလိုုသူတုုိိ႔ ျဖစ္သည္။

Xenophobic မူဝါဒေတြကိုု အသက္သြင္းလိုုသူူတိုု႔ႏွင့္ အလုုပ္လုုပ္ျပီး ႏုုိင္ငံဟာ ႏိုုင္ငံတကာႏွင့္ ဝင္ဆန္႔ခ်မ္းသာလာမည္ဟုု ထင္လွ်င္ေတာ့ ဒါဟာ လြဲေနျပီဟုု ေျပာရမည္။ ႏိုုင္ငံၾကီးပြားခ်မ္းသာ –– ေအးခ်မ္းမွဳ ရွိေစလိုုေသာ္ ေဒၚစုုအေနျဖင့္ သူ႔ေဘးနားက အဓိက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုု မျဖစ္မေန ဖယ္ရွားရလိမ့္မည္ဟုု ျမင္မိပါသည္။

📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶📶

Wednesday, August 23, 2017

ျမန္မာ့ ပညာေရး အဆင့္အတန္း နိမ့္က်သြားရျခင္း အေၾကာင္းရင္းႏွင့္ တရားခံမ်ား



ေရးသား ❇ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ႀကီး|

ကိုလိုနီေခတ္ကပညာေရးကို ကၽြန္ပညာေရး လို႔ဘဲ ေခၚေခၚ ဘာဘဲေခၚေခၚ ပညာေရးမွာ ကမၻာ့ အဆင့္ကို ေကာင္းေကာင္း မီခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကိုလိုနီေခတ္ဘြဲ ့ရခဲ့သူမ်ားက လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္တကၠ သိုလ္မွာ ဆရာမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး အဲဒီဆရာမ်ားရဲ႕ သင္ၾကားေပးျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ တပည့္ မ်ားကလဲ ကမၻာ့အ ဆင့္ကို မီခဲ့ၾကပါတယ္။ ဦးႏုအစိုးရက အဂၤလန္။ အေမရိကန္။ ၾသစေၾတးလ်။ ကေနဒါ စတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားသို ့ ပညာေတာ္သင္မ်ား ေစလြႊတ္ၿပီး ၎ပညာေတာ္သင္မ်ား၏ ၉၉% က လဲ အမိႏိုင္ငံကို ျပန္လာၿပီး က်ရာ တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းရြက္ၾကပါတယ္။

ပညာေရးစနစ္မွာလဲ ႏိုင္ငံပိုင္ေက်ာင္းမ်ားသာမက အလြတ္ပညာသင္ေက်ာင္းမ်ား၊ ခရစ္ယာန္သာသနာ ျပဳ ေက်ာင္းမ်ားပါရွိလို႔ ကိုယ္ႀကိဳက္ရာေက်ာင္းမွာ သင္ၾကားႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းလခကလဲ ခုေခတ္ လို သိန္းနဲ႔ခီ်ေပးစရာမလိုပါဘူး။ အဲဒီေခတ္ကရန္ကုန္ကနာမည္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ ေဒၚစုတက္ခဲ့တဲ့ အဂၤလိပ္မက္သဒစ္ေက်ာင္းက တစ္လကို ၂၅က်ပ္ယူပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းက မိန္းကေလးေရာေယာက္်ား ကေလးပါလက္ခံပါတယ္။ ရိုမန္ကက္သလစ္ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းကေထာင္ထားတဲ့ စိန္ေပါလ္ေယာက္်ား ကေလးမ်ားေက်ာင္း (ေဒၚစုအစ္ကိုရင္း ဦးေအာင္ဆန္းဦးတက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္း)နဲ႔ စိန္ဂြၽန္းကြန္ဗင့္ မိန္းက ေလးမ်ားေက်ာင္း၊ အဂၤလီကန္ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းကဖြင့္ထားတဲ့ စိန္ဂြၽန္းဒိုင္အိုစီဇင္ေယာက္်ားကေလးမ်ား ေက်ာင္း (ေဒၚစုအစ္ကိုတစ္ဝမ္းကြဲ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းတက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္း)နဲ႔ စိန္ေမရီဒိုင္အိုစီဇင္ မိန္းက ေလးမ်ားေက်ာင္း၊ တို႔ကေတာ့ အတန္းအလိုက္ ၁၅ က်ပ္က ၁၉ က်ပ္အထိ ယူပါတယ္။

ပညာေရးအဆင့္အတန္းကလည္းျမင့္ပါတယ္။ စာေမးပြဲေတြမွာ မတတ္ပဲနဲ႔ မေအာင္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ၁၀တန္းစာေမးပြဲလို႔ေခၚတဲ့ တန္းျမင့္ ေက်ာင္းထြက္နွင့္တကၠသိုလ္ဝင္စာေမးပြဲမွာ ေအာင္သူ ၁၀% ေတာင္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္က ၃.၄% ပဲရွိပါတယ္။ တရာေျဖမွေလးေယာက္ ေတာင္ မေအာင္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီ ႏွစ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕သားႀကီးၾသရသ ေအာင္ဆန္းဦးက ဂုဏ္ထူးႏွစ္ခုနဲ႔ေအာင္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ႕ အဆင့္ကလည္း ကမာၻအဆင့္မီခဲ့ပါတယ္။ အာဖရိကတိုက္က တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာလာတက္ခဲ့ရပါတယ္။

တကၠသိုလ္၀င္တန္း ေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္မွာ ကိုယ္ႀကိဳက္ရာ ၀ါသနာပါရာ ဘာသာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ ကိုယ္စိတ္မ၀င္စားတဲ့ ဘာသာရပ္ကို အတင္းသင္ယူရျခင္းမရွိပါ။ စာေတာ္သူအမ်ားစုကလဲ ကိုယ္စိတ္မပါရင္ ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္မ်ားကို မသင္ၾကဘဲ Honours ေခၚ ဂုဏ္ထူးတန္း ကို ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ဘာသာရပ္နဲ႔ တက္ေရာက္သင္ၾကားၾကပါတယ္။ ဝိဇၨာ ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကားသူမ်ား လဲ ဂုဏ္မငယ္ၾကပါ။ ဝိဇၨာ။ သိပၸံ။ စီးပြါးေရး။ ပညာေရး။ စိုက္ပ်ိဳးေရး။ ေဆးပညာ။ အင္ဂ်င္နီယာအတတ္ တို႔ မွာလဲတကယ္စိတ္ပါသူမ်ားသာတက္ေရာက္ဘြဲ ့ယူခဲ့ၾကၿပီး တကယ္တတ္သူက တတ္လိုသူကို ပညာ သင္ေပးတဲ့ ေခတ္နဲ႔စနစ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ရင္ ဥပစာ(က)တန္းမွာတစ္ႏွစ္၊ ဥပစာ(ခ)တန္းမွာေနာက္တစ္ႏွစ္၊ စုစုေပါင္း ႏွစ္ႏွစ္တက္ရပါတယ္။ အဂၤလိပ္လိုကေတာ့ Intermediate Part (A) and Part (B) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဝိဇၨာ သမားေတြအတြက္က Intermediate of Arts အတိုက I.A ပါ။ သိပၸံသမားေတြအတြက္ Intermediate of Science အတိုက I.Sc. ပါ။ ဥပစာ(ခ)တန္း ေအာင္ၿပီးမွ ရိုးရိုးဝိဇၨာ ဒါမွမဟုတ္ ရိုးရိုးသိပၸံ ဘြဲ႔ရဖို႔ေနာက္ ထပ္ႏွစ္ႏွစ္ ထပ္တက္ရပါတယ္။ B.A (A) & B.A (B) or B.Sc.(A) & B.Sc.(B) ပါ။ စုစုေပါင္း ၄ ႏွစ္ပါ။ Honours ေခၚ ဂုဏ္ထူးတန္းတက္ခ်င္ရင္ ဥပစာ (ခ)တန္း ေအာင္ၿပီးသတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ျပည့္စံုရင္ ဘြဲ႔ရ ဖို႔ေနာက္ထပ္သံုးႏွစ္ ထပ္တက္ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၅ ႏွစ္ပါ။ ဥပေဒဘြဲ႔ B.L နဲ႔ ပညာေရးဘြဲ႔ B.Ed တို႔ ဟာ ဘြဲ႔လြန္သင္တန္းေတြပါ။ ရိုးရိုးဝိဇၨာ ဒါမွမဟုတ္ ရိုးရိုး သိပၸံ ဘြဲ႔ရၿပီးမွေနာက္ထပ္ ၂ ႏွစ္ထပ္တက္ရပါ တယ္။ စုစုေပါင္း ၆ ႏွစ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ လူေတြက ရတဲ့ ဘြဲ႔အလိုက္ ဦးဘ B.A., B.L ေဒၚလွ B.Sc., B.Ed စသျဖင့္ေရးၾကပါတယ္။ ေဆးပညာနဲ႔တိေမြးကုပညာ သင္လိုသူေတြဟာ Intermediate Part (A) and Part (B) မွာ Physics, Chemistry and Biology ယူခဲ့ရၿပီး ဥပစာ(ခ)တန္း ေအာင္ၿပီးသတ္မွတ္ ခ်က္နဲ႔ျပည့္စံုရင္ M.B.B.S ဘြဲ႔ရဖို႔ေနာက္ထပ္ ၅ ႏွစ္ထပ္တက္ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၇ ႏွစ္ေပါ့။ B.Sc. (Vet) ဘြဲ႔ရဖို႔ေနာက္ထပ္ ၄ ႏွစ္ထပ္တက္ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၆ ႏွစ္ ပါ။ အင္ဂ်င္နီယာအတတ္သင္လိုသူ ေတြဟာ Intermediate Part (A) and Part (B) မွာ Physics, Chemistry and Mathematics ယူခဲ့ရၿပီး ဥပစာ(ခ)တန္း ေအာင္ၿပီးသတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ျပည့္စံုရင္ B.Sc.(Engg) ဘြဲ႔ရဖို႔ေနာက္ထပ္ ၄ ႏွစ္ထပ္တက္ရ ပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၆ ႏွစ္ပါ။ B.Sc.(Forestry) သစ္ေတာပညာ ဘြဲ႔နဲ႔ B.Sc.(Agri) စိုက္ပ်ိးေရးပညာ သင္ လို သူေတြဟာ Intermediate Part (A) and Part (B) မွာ Physics, Chemistry and Mathematics ဒါမွမဟုတ္ Physics, Chemistry and Biology ယူခဲ့ရၿပီး ဥပစာ(ခ)တန္း ေအာင္ၿပီးသတ္မွတ္ခ်က္ နဲ႔ျပည့္စံုရင္ ဘြဲ႔ရဖို႔ေနာက္ထပ္ ၃ ႏွစ္ထပ္တက္ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၅ ႏွစ္ပါ။ သစ္ေတာပညာသင္လိုသူ ေတြဟာ မိုင္ ၂၀လမ္းေလွ်ာက္ျပၾကရၿပီး သူ႔ေခတ္သူ႔အေျခ အေနအရ ေက်ာင္းသားေတြကုိသာ တက္ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ေက်ာင္းသူေတြေလွ်ာက္ခြင့္မရွိပါ။ အဲဒီေခတ္က သြားဘက္ဆိုင္ရာေဆးပညာ ျမန္မာျပည္ မွာမသင္ႏိုင္ေသးပါ။

တိေမြးကုပညာဘြ႔ဲဟာ Bachelor of Science (Veterinary) (အခုေခတ္အေခၚ B.V.S, Bachelor of Veterinary Science) မို႔ ဘယ္သူကမွ ကိုယ့္နာမည္ေရွ႕မွာ "ေဒါက္တာ" မတတ္ရဲပါဘူး။ Bachelor ဘြဲ႔ မက Master of Science (Veterinary) ရထားတဲ့ဆရာႀကီးေတြေတာင္ ကိုယ့္ နာမည္ေရွ႕မွာ ေဒါက္တာ မတတ္ပါဘူး။ တတ္ရင္လဲ တကၠသိုလ္ဆီးနိတ္အဖြဲ႕နဲ႔တကၠသိုလ္ေကာင္စီ တို႔က လက္မခံပဲ အေရးယူမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ႏွစ္စဥ္ ဂြၽန္လမွာစာသင္တန္းေတြစဖြင့္ၿပီး မတ္လဆန္းမွာ အတန္းတင္စာေမးပြဲေတြစစ္ပါတယ္။ ပူျပင္းလွ တဲ့မတ္လကုန္ကစၿပီး ေမလကုန္ထိဟာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ြန္လမွာ ေနာက္ ဆက္တြဲစာေမးပြဲလုပ္ေပးတာေၾကာင့္ မတ္လစာေမးပြဲမွာမေအာင္သူေတြအတြက္ တစ္ႏွစ္မနာသြားေစႏိုင္ တဲ့အခြင့္အေရးရခဲ့ပါတယ္။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔မႏၲေလးတကၠသိုလ္တို႔ဟာ ပညာေရးဝန္ႀကီးရဲ႕ေအာက္မွာမရိွဘဲ ကိုယ္ပိုင္ အက္ ဥပေဒေတြအရ တကၠသိုလ္ဆီးနိတ္အဖြဲ႕နဲ႔တကၠသိုလ္ ေကာင္စီတို႔ကအုပ္ခ်ဳပ္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ေကာင္စီမွာေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ႏွစ္ေယာက္ပါပါတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ႏွစ္ေယာက္ကို ေက်ာင္း သားေတြကမဲေပးစံနစ္နဲ႔ေရြးခ်ယ္ရပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာ မူအရ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္အဓိပတိ၊ ဒု ဝန္ႀကီး ခ်ဳပ္ဟာ မူအရ မႏၲေလးတကၠသိုလ္အဓိပတိျဖစ္ေပမဲ့ ပညာေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိစၥေတြမွာ ဝင္စြက္ေလ့မရွိ ပါ။
ေက်ာင္းသားဆႏၵျပပြဲမ်ားမၾကာခဏျဖစ္ေပၚေလ့ရွိေပမဲ့ ဘယ္အာဏာပိုင္ပုဂၢိဳလ္ကမွ တိုင္းျပည္ ေနာင္ေရး ဒုကၡေပးမဲ့ ဘုန္းေဘာလေအာ အေအာင္ေပးတဲ့စနစ္၊ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲေစမဲ့စနစ္၊ ေက်ာင္းသားမ်ား မဆူပူၿပီးေရာ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးလုပ္တာကလြဲၿပီး က်န္ကိစၥမ်ားကို ႀကိဳက္သလိုလုပ္ ထားခြင့္၊ ဥပမာ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားထဲ ဖဲရိုက္။ အရက္ေသာက္။ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲတာကို လ်စ္လ်ဴျပဳ ထားျခင္း စတာမ်ိဳး ခြင့္မျပဳခဲ့ၾကပါဘူး။

ဘုန္းေဘာလေအာ အေအာင္ေပးတာဆိုလို႔ "ဟယ္ရီတန္ ၇ တန္း" လို႔နာမည္တြင္သြားတဲ့ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္က အစ္ိုးရစစ္ ၇ တန္း စာေမးပြဲတစ္ခုသာရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ စာေမးပြဲစစ္ေနတုန္း ေမးခြန္းေပါက္ၾကားၿပီး ေနာက္ တစ္ရက္မွာမွေျဖရမယ့္ဘာသာရပ္ရဲ႕ေမးခြန္းဟာတစ္ရက္ႀကိဳၿပီး ဗမာ့ေခတ္သတင္းစာမွာပါလာလို႔ အစိုးရ က စာေမးပြဲဖ်က္သိမ္းၿပီး ေနာက္မွထပ္က်င္းပမယ္လိုေၾကညာတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကမေက်နပ္လို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ဗမာ့ေခတ္သတင္းစာတိုက္ကိုခဲနဲ႔ေပါက္ရာက အဓိကရုဏ္းျဖစ္ၿပီး ရဲက ေသနတ္နဲ႔ပစ္လူစုခြဲရာမွာ စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းသားေလး ဟယ္ရီတန္ (ေခၚ) ေမာင္ေမာင္ဟာ ဗဟန္းအစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္းေရွ႕မွာ ေသနတ္မွန္ၿပီးေသဆံုးသြားပါတယ္။ လူထုႀကီးပါ ပါလာမွာစိုးရိမ္ၿပီး ဝန္ႀကီး ခ်ဳပ္ဦးႏုက စာေမးပြဲ ေနာက္ထပ္မက်င္းပေတာ့ပဲ ေျဖသူအားလံုးကိုအေအာင္ေပးလိုက္ေၾကာင္းနဲ႔ ဟယ္ရီ တန္ ေသဆံုးရမႈကို စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ၿပီးစစ္ေဆး အေရးယူေပးမယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္လို႔ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔လူထုႀကီး ေက်နပ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ ၆ လေလာက္ၾကာၿပီး ေရြးေကာက္ ပြဲ ႏိုင္ၿပီး ဖဆပလ အစိုးရဆက္အာဏာရလာခ်ိန္မွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ေက်ာင္းသား ငါးေသာင္းေက်ာ္ကို စာေမး ပြဲမစစ္ပဲ အေအာင္ေပးမိတာ ေရြးေကာက္ပြဲနီးေနလို႔ ႀကံမိႀကံရာလုပ္ခဲ့ရတဲ့ ဖဆပလ အစိုးရရဲ႕အမွားပါ လို႔ဝန္ခံခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္က ၇ တန္း စာေမးပြဲမွာ ဘုန္းေဘာလေအာ အေအာင္ေပးမိတဲ့ ရလဒ္က ေတာ့ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္န႔ဲ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ တန္းျမင့္ေက်ာင္းထြက္နွင့္တကၠသိုလ္ဝင္စာေမးပြဲေတြမွာ က်ရႈံးသူ မ်ား လာျခင္းပါဘဲ။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္က စာေမးပြဲေအာင္သူ ၃.၄% ပဲရွိပါတယ္။

ဖဆပလ အစိုးရေခတ္က စစ္ရဲတပ္မ်ားဟာ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီရဲ႕ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္မ်ား လို႔ နာမည္ႀကီးပါတယ္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမွာ လက္ဝဲသမားေတြလို႔ ဖဆ ပလ အစိုးရကသတ္မွတ္ထားတဲ့ "တပ္ဦး" က အၿမဲႏိုင္ကာ ဆိုရွယ္လစ္မ်ားေထာင္ေပးထားတဲ့ "ရဲေခါင္" ကို ေက်ာင္းသားထုႀကီးကမႀကိဳက္ၾကလို႔ မဲမေပးၾကပါဘူး။။ ဒါေၾကာင့္ ေအာက္တိုဘာေက်ာင္းတစ္လ ပိတ္ေရးစတဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္မ်ား၊ ဆႏၵျပပြဲမ်ားကို ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလး ကိုယ္ တိုင္ စစ္ရဲမ်ားကိုဦးစီးျပီးၿဖိဳခြဲကာ စစ္ရဲတပ္ဌာနခ်ဳပ္မွာ ေက်ာင္းသားစစ္ေဆး ညွင္းဆဲေရးစခန္း ဖြင့္ေလ့ ရွိေၾကာင္း စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ေဆြဦးရဲ႕ဝတၳဳေတြမွာပါတတ္ပါတယ္။

ဖဆပလ အစိုးရ ေခတ္က ဆိုးတယ္၊ ရက္စက္တယ္လို႔ နာမည္ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားခဲ့ဲ့ဲ့တဲ့ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလးေတာင္မွ ေနာက္တက္လာတဲ့ စစ္ အစိုးရအဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ လုပ္ရက္တာေတြၾကည့္ၿပီး "ရက္စက္လွခ်ည္လားဟရို႕" လို႔ေအာ္ရပါလိမ့္မယ္။ ၁၉၅၉ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ ေခတ္ကတည္းက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖမ္းၿပီး ကိုကိုးကြၽန္းပို႔ကာအစြယ္ျပခဲ့ပါၿပီ။ ဂ်ြန္လမွာ ေနာက္ဆက္တြဲစာေမးပြဲလုပ္ေပးတဲ့စနစ္ကိုလဲဖ်က္သိမ္းလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ဘြဲ႔မရခဲ့သူ ဗိုလ္ေနဝင္း က အိမ္ေစာင့္အစိုးရေခတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဘဝနဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္အဓိပတိတက္လုပ္ခဲ့တာဟာလဲ ေျပာစ မွတ္ႀကီးျဖစ္က်န္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္မတ္လႏွစ္ရက္ေန႔ကစၿပီးစစ္အာဏာရွင္စနစ္ေပၚေပါက္လာတယ္။ "ဝန္ႀကီး"ဆိုတဲ့အေခၚဟာ ဗ်ဴရိုကရက္ဆန္တယ္ဆိုၿပီး "ဝန္ႀကီး"လို႔မေခၚပဲ "ဌာနတာဝန္ခံ" ဆိုတဲ့ေဝါဟာရသစ္တစ္ခုကို ထြင္ပါ တယ္။ အဂၤလိပ္လိုသံုးရာမွာေတာ့ Ministry, Minister စတဲ့ေဝါဟာရေတြကိုပဲသံုးပါတယ္။("ဌာနတာဝန္ ခံ" ဆိုတဲ့ေဝါဟာရဟာ ၆ ႏွစ္ေလာက္သာခံၿပီး ေနာက္ေတာ့ဝန္ႀကီးလို႔ပဲျပန္သံုးပါတယ္)။ မိန္းမေပြတယ္၊ မိန္းမကိစၥရႈပ္တယ္လို႔နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေန၀င္းက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေမလဆန္းမွာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဒါက္တာသာလွ သမိုင္းအုတ္စက္ကမိန္းမရြယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ သတင္းႀကီးေန တဲ့ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဒါက္တာသာလွကိုု ေခၚေတြ႕ကာ "ေခါင္ကမိုးမလံုရင္ ဘယ္ေနရာမွ မိုးမလံုဘူး" လို႔ေျပာေတာ့ မဟုတ္မခံသမား ေဒါက္တာသာလွကလဲ "ကိုရႈေမာင္၊ က်ဳပ္ကိုလာဆံုးမေနရေအာင္ ခင္ဗ်ားကေရာ ဘာထူးလို႔လဲ။ ဘိန္းစားခ်င္းအတူတူ ေျပာင္းတစ္လံုးပိုမရွဴခ်င္ပါနဲ႔" လို႔ ဘုေတာတာနဲ႕ စကားေျပာအဆင္မေျပျဖစ္ၾကၿပီး ေဒါက္တာသာလွ ရာထူးကႏႈတ္ထြက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ ေလာက္အၾကာမွာ "ဦးကာအား ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္လိုက္သည္" ပံု။ ဗိုလ္မႉး ခ်ဳပ္သန္းေဖ၊ ဌာနတာဝန္ခံ၊ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန။ ဆိုတဲ့အမိန္႔ထြက္လာပါတယ္။ အရင္က ပါေမာကၡခ်ဳပ္ လို႔မေခၚခဲ့ပဲ "ဒုတိယအဓိပတိ" လို႔သာေခၚခဲ့တဲ့ မႏၲေလးတကၠသိုလ္မွာလဲ "ေဒါက္တာကိုကိုေလးအား မႏၲေလးတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္လိုက္သည္" ပံု။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းေဖ၊ ဌာနတာဝန္ခံ၊ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန။ ဆိုတဲ့အမိန္႔ထြက္လာပါတယ္။ ဒီနည္းန႔ဲရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔မႏၲေလးတကၠသိုလ္ တို႔ဟာ ပညာေရးဝန္ႀကီး ရဲ႕ေအာက္ကိုေရာက္သြားပါ ေတာ့တယ္။ ေနာက္သုံးရက္ေလာက္အၾကာမွာ "ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ျမန္မာစာေပဌာနပါေမာကၡ ဦးဧေမာင္အား အၿငိမ္းစားယူခြင့္ျပဳလိုက္သည္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ျမန္မာဘာသာဌာနပါေမာကၡ ဦးဝန္အား ၎၏မူလရာထူးျဖစ္ေသာ ဘာသာျပန္ႏွင့္စာအုပ္ထုတ္ေဝေရးဌာန၊ ဌာနႀကီးမႉးအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ခန္႔အပ္လိုက္သည္။ ျမန္မာစာေပ ဌာနႏွင့္ျမန္မာဘာသာဌာနတုိ႔ကို ျပန္လည္ပူးေပါင္းေစလိုက္ၿပီး ယခင္ကအတိုင္း ျမန္မာစာဌာနဟုသာ ေခၚတြင္ေစရမည္။ ျမန္မာစာေပဌာနကထိကဦးေမာင္ေမာင္ႀကီးအား ျမန္မာစာဌာနပါေမာကၡအျဖစ္ခန္႔ အပ္လိုက္သည္"။ ပံု။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းေဖ၊ "ဌာနတာဝန္ခံ"၊ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန။ ဆိုတဲ့အမိန္႔ထြက္လာ ပါတယ္။

ပါေမာကၡဦးဧေမာင္နဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းေဖတို႔ဟာ ေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔ အလြန္ခင္ၾကတယ္။ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းေဖဟာ မလုပ္ခ်င္ပဲ "အထက္အမိန္႔"ေၾကာင့္လုပ္ရတယ္ဆိုတဲ့သတင္းထြက္လာပါတယ္။ ေနာက္ဆယ္ရက္ ေလာက္အၾကာမွာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဝင္နဲ႔ဒုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္(ေရ) ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္သန္းေဖ၊ "ဌာနတာဝန္ခံ"၊ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနဟာႏွလံုးေရာဂါနဲ႔ ကြယ္လြန္တဲ့အေၾကာင္းသတင္းနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီဝင္ နဲ႔ က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာန "ဌာနတာဝန္ခံ" ဗိုလ္မႉးႀကီးလွဟန္ကို ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန အတြက္ပါ "ဌာန တာဝန္ခံ" အျဖစ္ခန္႔အပ္ေၾကာင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဥကၠဌ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕အမိန္႔လဲ ထြက္လာပါ တယ္။

၁၉၆၂ႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၇ ရက္မွာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆႏၵျပပြဲကို ဂ်ီသရီး ေမာင္းျပန္ေသနတ္မ်ား အသံုးျပဳ ကာ ရက္ရက္စက္စက္ ၿဖိဳခြင္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္အေစာႀကီးမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အ ေဆာက္အဦကို မိုင္းဗံုးမ်ားျဖင့္ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးရံုနဲ႔ အားမရေသးဘဲ ညပိုင္းမွာ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေန၀င္း က “ဒါဟာရွိတဲ့အား တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ထုတ္သံုး ၿပီးႏိွမ္နင္းတာဘဲရွိေသးတယ္။ ဒီ့ထက္လြန္လာရင္ ဓါးကို ဓါးခ်င္း။ လွံကို လွံခ်င္း ရင္ဆိုင္ရန္ အသင့္ရွိ တယ္” လို႔ျမန္မာ့အသံကအသံလႊင့္ၿပီး “ကြၽန္းျပန္ လူမိုက္ ဓါးႀကိမ္း ႀကိမ္း”သလို ျပည္သူလူထုႀကီးကို ၿခိမ္းေျခာက္ျပခဲ့ပါတယ္။ စစ္အစိုးရကေနာင္ေက်ာင္းသားေတြ ဆူပူမႈလုပ္ရင္ တကၠသိုလ္ေတြကိုပိတ္ပစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ တကၠသိုလ္ေတြ မထားေတာ့ဘူးလို႔လဲေျပာပါ တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက စစ္အစိုးရဟာ တိုင္းျပည္ေနာင္ေရး ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ပဲ မိ်ဳးခ်စ္စိတ္၊ ျပည္ခ်စ္စိတ္ထက္ သူတို႔အာဏာတည္ၿမဲေရးသာ စဥ္းစားခဲ့တယ္ဆိုတာ လက္ေတြ႕ျပေနပါတယ္။
ႏွစ္လေလာက္အၾကာမွာ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ေတာ့လဲ ေက်ာင္းသားတိုင္း ပုဆိုးနဲ႔တိုက္ပံုအကႌ် ဝတ္ရ မယ္။ ေဘာင္းဘီဝတ္ရင္ "နက္တိုင္" တပ္ရမယ္။ ေက်ာင္းသူေတြလဲ အကႌ်လက္ရွည္ထူထူဝတ္ရမယ္။ အကႌ်ပါးပါးနဲ႔အကႌ်လက္ျပတ္မဝတ္ရ။ ဆရာေတြ၊ ဆရာမေတြကၾကည့္ထိန္းရမယ္။ စည္းကမ္းအတိုင္း ဝတ္မလာသူေတြကို စာသင္ခန္းထဲဝင္ခြင့္မျပဳရ။ စတဲ့အမိန္႔ေတြထုတ္ပါတယ္။

၁၉၆၂ေလာက္က အဆိုေတာ္ကိုမင္းေနာင္ဆိုခဲ့ဲ့တဲ့ "တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦး"ဆိုတဲ့သီခ်င္းမွာ "တကၠ သိုလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦး၊ လွပံုထူးသမွ်၊ ေတြ႔ရဖူးသည္မွာ၊ တစ္ပတ္လိွ်ဳဆံထံုးေက်ာ့မွာ၊ တစ္ပြင့္ပန္းပန္ ကာ၊ လက္ရွည္ထူထူကေလးဝတ္ကာ ------" လို႔ပါပါတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းနဲ႔ရႈမဝရုပ္ရွင္က ေမာင္ယဥ္ေထြး နဲ႔ စမ္းစမ္းေအးတို႔ရဲ႕ပထမဆံုးကား "ေရႊရင္သိမ္းသစ္" ဇာတ္သိမ္းပိုင္းေလာက္မွာ စမ္းစမ္းေအး ဝတ္စား ပံုကို ၾကည့္ရင္ေတာ့ "အားလံုးေကာင္းပါသည္ခင္ဗ်ား" ေပါ့။ ဒါေပမဲ့တကဲ့လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ဆင္းရဲတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြမွာ တိုက္ပံု အကႌ်အမ်ားဆံုးႏွစ္ထည္ေလာက္ပဲတတ္ႏိုင္ေတာ့ မိုးတြင္းႏွစ္ရက္ေလာက္ ဆက္ၿပီးမိုးမိလိုက္ရင္ လဲစရာတိုက္ပံုအကႌ်မရွိ၊ ေက်ာင္းေရာက္ျပန္ရင္လဲ တိုက္ပံုအကႌ်ဝတ္မထားေတာ့ ဆရာေတြက စာသင္ခန္းထဲ ဝင္ခြင့္မျပဳနဲ႔ ဒုကၡေရာက္ၾကရရွာတယ္။ ပူအိုက္တဲ့ေန႔ေတြမွလဲ "နက္တိုင္" တို႔၊ တိုက္ပံုအကႌ်တို၊႔ လက္ရွည္ထူထူကေလးတို၊႔ ဝတ္ထားရေတာ့ ေခြၽးတစ္လံုးလံုး၊ ေခြၽးနံ႔တစ္ေထာင္း ေထာင္းနဲ႔ေပါ့။ အတန္းတင္စာေမးပြဲေတြကလဲေႏြရာသီမတ္လမွာဆိုေတာ့ အပူဒါဏ္မွာအဝတ္အစားက "ဗူးေလးရာဖရံုဆင့္" ျဖစ္ၿပီး က်က္မွတ္ထားတာေမ့ကာ စာေမးပြဲက်ခဲ့ရသူေတြလဲရွိခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းသားလႈပ္ရားမႈကေတာ့ ရပ္တန္ ့မသြားပဲ ၁၉၆၃ခု ႏို၀င္ဘာလမွာ အျပင္းထန္ဆံုး အဆင့္ကို ေရာက္ရွိလာလို႔ စစ္အာဏာပိုင္တို ့က ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ လက္ေအာက္ခံ ဝိဇၨာ မဟာဌာန၊ သိပၸံ မဟာ ဌာနနဲ႔ လူမႈေရး သိပၸံမဟာဌာန (ေနာင္ စီးပြါးေရးတကၠသိုလ္) တို ့ကို ရက္အကန္ ့အသတ္မရွိ ပိတ္ပစ္ လို္က္ၿပီး ေဆးပညာမဟာဌာန၊ အင္ဂ်င္နီယာ မဟာဌာနနဲ႔ ပညာေရး မဟာဌာနတို ့ကိုေတာ့ ဆက္ဖြင့္ ထားခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေသြးခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္လိုက္ျခင္း (Divided and Rule) ရဲ႕အစ ပထမပါ။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပမႈမ်ားဟာ မႏၱေလးတကၠသိုလ္၊ နယ္ေကာလိပ္မ်ားနဲ႔ ဂ်ီတီအိုင္ေခၚ အစိုးရ စက္မႈလက္မႈ သိပၸံအထိ ကူးစက္သြားလို႔ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ လက္ေအာက္ခံ ေဆးပညာမဟာဌာနနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးေရး မဟာဌာနကလြဲၿပီး က်န္ဌာနအားလံုးကို တစ္ႏွစ္နီးပါး ပိတ္ထားခဲ့ပါတယ္။

၁၉၆၃ခု ႏိုဝင္ဘာလမွာ ဖဆပလ(တည္ၿမဲ) ေခါင္းေဆာင္ဦးဗေဆြက "ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ ပါးစပ္ကသာ ေရွ႕သို႔လို႔ အာေပါက္ေအာင္ ေအာ္ေနေပမဲ့၊ လက္ေတြ႕လုပ္ေနတာက ေနာက္သို႔ေတြခ်ည္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္၊ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာနဲ႔ တပ္မေတာ္ရဲ႕ေရွ႕ေရး၊ ေကာင္းႀကိဳး စတာေတြကို တကယ္ေတြးရင္၊ တကယ္ေစတနာရွိရင္ ရာထူးကအျမန္ဆံုးႏႈတ္ထြက္ပါ၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ပါ"လို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဘာရမလဲ၊ က်ားႀကီးဗေဆြရဲ႕ "ေနာက္ သို႔" ဆိုတဲ့ မိန္႔ခြန္းေဟာၾကားၿပီး ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွာ အာဏာရူးႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက အာဏာ သိမ္းတဲ့အခ်ိန္က မဖမ္းေသးပဲထားခဲ့တဲ့ တည္ၿမဲဖဆပလေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဗမာ့ တပ္မေတာ္မွာဒုတိယစစ္ေသနာပတိနဲ႔ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရခ်ိန္မွာ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ကာကြယ္ ေရးဝန္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ဗိုလ္္လက္်ာ၊ စာေရးဆရာမႀကီးဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး အစရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခခံရွိသူ ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ဖမ္းတဲ့အျပင္ ျမန္မာတစ္ၿပည္လံုးမွာ မဆလကလြဲၿပီး က်န္ပါတီအားလံုးကို ဖ်က္သိမ္းခိုင္းလိုက္ ၿပီး တစ္ပါတီအာဏာရွင္စံနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့တာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ဗိုလ္္လက္်ာဟာ ၁၉၄၇ ခု ဒီဇင္ဘာ လအကုန္ပိုင္း လြတ္လပ္ေရးမရခင္ရက္ပိုင္းအလိုမွာ ဗိုလ္ေနဝင္းကို ဒုတိယဗိုလ္မႉးႀကီးအဆင့္က ဗိုလ္မႉး ခ်ဳပ္အဆင့္ကို ရာထူးတစ္ဆင့္ေက်ာ္တင္ေပးခဲ့တဲ့အျပင္ ၁၉၄၈ ခု လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေတာ့လဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အဆင့္ကို ရာထူးတင္ေပးကာ ဒုတိယစစ္ေသနာပတိ ခန္႔ေပးခဲ့သူပါ။ တည္ၿမဲဖဆပလေခါင္းေဆာင္ ဦးဗ ေဆြနဲ႔ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ဟာလဲ ၁၉၄၉ ခု မွာ ကရင္လူမ်ိဳး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးစမစ္ဒြန္းကို စစ္ေသနာပတိ အျဖစ္က အတင္းပင္စင္ေပးပစ္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို စစ္ေသနာပတိျဖစ္လာေစတဲ့အျပင္ ေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ ေနဝင္းက လင္ရွိမယားေဒၚခင္ေမသန္းကိုယူလို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဗိုလ္ေနဝင္းကို စစ္ေသနာပတိအျဖစ္ က ျဖဳတ္ဖို႔လုပ္ထားတုန္းကလဲ အတင္းဝင္ကယ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေတြပါ။

တကၠသိုလ္ေတြတစ္ႏွစ္နီးပါးပိတ္ထားတုန္းေက်ာင္းသားမ်ား ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးအတြက္ ဗိုလ္ေန၀င္းက ဘူမိေဗဒပါေမာကၡဘဝက ပညာေရးဌာနအတြင္း၀န္ျဖစ္လာတဲ့ (ေနာင္၀န္ႀကီး ျဖစ္လာမည့္) ေဒါက္တာ ညီညီကို တာ၀န္ေပးလိုက္တယ္။ ေဒါက္တာညီညီနဲ႔ အေပါင္းပါမ်ားကလဲ "စနစ္သစ္ ပညာေရး" ဆိုတာ ႀကီးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္လိုက္ၾကပါေတာ့တယ္။ နီးရာဓားေၾကာက္ရလို႔ "ေဗာင္းေတာ္ၿငိမ့္ စိတ္ ေတာ္သိ"လိုက္ရတာလား။ "တိုင္းျပည္ေနာင္ေရးဘာျဖစ္ျဖစ္ မိမိတို ့လူစု စစ္အာဏာရွင္လက္က်န္ အရိုး အရင္း စားရနည္းလား"။ "ဘယ္သူ ေသေသငေတမာၿပီးေရာ"ဆိုတဲ့ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္နဲ႔ လုပ္ခဲ့ၾက တာလား။ ဆိုတာကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြသာအသိဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

စာသင္ႏွစ္ကိုလဲ ဂြၽန္လမွာမစေတာ့ပဲႏိုဝင္ဘာလလာက္မွစၿပီး စက္တင္ဘာလမွာ အတန္းတင္စာေမးပြဲ ေတြစစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြက ေအာက္တိုဘာနဲ႔ဧၿပီလေတြျဖစ္သြားေတာ့ ပူျပင္းလွတဲ့မတ္လ နဲ႔ေမလမွာစာသင္ရလု႔ိ ဆရာ၊ ဆရာမေတြေရာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြပါ ပင္ပန္းၾကပါတယ္။ မူလတန္းကတကၠသိုလ္ဝင္တန္းအထိကေတာ့အရင္အတိုင္း ႏွစ္စဥ္ ဂြၽန္လမွာစာသင္တန္းေတြစဖြင့္ၿပီး မတ္လဆန္းမွာ အတန္းတင္စာေမးပြဲေတြစစ္လို႔ ဆယ္တန္းေအာင္ကာစ ကေလးေတြဟာ ႏွစ္စဥ္ ၆ လ ေလာက္ အခိ်န္အလကားကုန္ခဲ့ရပါတယ္။

ေဒါက္တာညီညီရဲ႕ စနစ္သစ္ပညာေရးႀကီးမွာ

(၁) ယခင္ မဟာဌာနမ်ားကို Institute ေခၚ ပညာရပ္တစ္ခုတည္းကို သင္ေပးတဲ့ တကၠသိုလ္ကေလးမ်ား အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ရန္။ (ေက်ာင္းမ်ားကြဲသြားလို႔ ေက်ာင္းသားမ်ား ေသြးကြဲေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္)။

(၂) တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ရင္အမွတ္အမ်ားဆံုးရသူမ်ားကို ေဆးပညာမဟာဌာန တစ္ျဖစ္လဲ ေဆး တကၠသိုလ္မ်ားသို ့၀င္ခြင့္ျပဳရန္။ ဒုတိယ အဆင့္ရွိသူမ်ားကို အင္ဂ်င္နီယာ မဟာဌာန တစ္ျဖစ္လဲ စက္မႈ တကၠသိုလ္မွာ တက္ခြင့္ျပဳရန္။ (ဒီနည္းနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ တစ္ဦးကို တစ္ဦးငံု ့ၾကည္ ့ၾကည့္ၾကၿပီး ေသြး ကြဲသြားေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္)။

ဒီနည္းက ေနာင္အခါမွာ ထိေရာက္သင့္သေလာက္ ထိေရာက္သြားပါတယ္။ ေဆးတကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားမ်ားက ဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံ တကၠသိုလ္ကို "အမႈိက္ပံုး"လို႔ ေနာက္ေျပာင္ေခၚၾကပါေတာ့တယ္။ တစ္ခါက သမိုင္းရွိ တကၠသိုလ္မ်ား အားကစားကြင္းမွာ ပညာေရး တကၠသိုလ္ အမ်ိဳးသမီး ေဘာလီေဘာအသင္းနဲ႔ ဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံ အမ်ိဳးသမီး အသင္း ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရာမွာ ၀ိဇၹာႏွင့္ သိပၸံ ေက်ာင္းသားမ်ားက "ဆရာမေတြ လင္ လိုခ်င္ သမိုင္းကြင္းကို၀င္" ဆိုၿပီး စၾကရာ ဆရာမေလာင္းမ်ားက "RASU ေက်ာင္းသား မစဥ္းစား။ ပ်ာတာ ခိုင္းဖို ့ထား" လို႔ ျပန္ႏွိမ္ၾကပါတယ္။

(၃) ေက်ာင္းသားမ်ား တကၠသိုလ္တြင္ ၾကာရွည္ မေနႏိုင္ေစရန္ စာေမးပြဲတြင္ လူတိုင္းေလာက္နီးနီး အေအာင္ေပးရန္။
ဒီနည္းေၾကာင့္ တကၠသိုလ္မ်ားဟာ ဘြဲ ့လက္မွတ္ထုတ္ေပးတဲ့ စက္ရံုႀကီးမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္သြားၿပီးဘြဲ ့ရမ်ား ဆရာ ျဖစ္လာတဲ့အခါ "မတတ္သူက မသိသူကိုသင္ေပး" သလိုျဖစ္သြားလို႔ ပညာရည္ အဆင့္အတန္း အလြန္နိမ့္က်သြားပါေတာ့တယ္။

အထက္ပါကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စာေရးသူက ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ားမွာ တစ္ခ်ိန္ကကိုယ့္ဆရာျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပါေမာ ကၡႀကီး တစ္ဦးကို တင္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ "ဆရာရယ္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေခတ္က ဆရာစစ္တာ ၾကမ္းလြန္းလို ့ "F" ထိၿပီးေက်ာင္းကထြက္သြားရရွာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ခုေခတ္ေက်ာင္းသားေတြ ထက္ အမ်ားႀကီးသာပါတယ္" လို႔ ေျပာလိုက္မိေတာ့၊ ပါေမာကၡႀကီးက "ဒါေတာ့ ငါလဲ ဘာတတ္ႏို္င္မလဲ ကြ။ မင္းတို႔ေခတ္ကပညာေရးေပၚလစီက တတ္မွအေအာင္ေပးရမယ္ဆိုေတာ့ စာေမးပြဲတြကလဲခက္ၿပီး က်သူမ်ားတာေပါ့။ ခုေခတ္ ေပၚလစီက ဒီလိုျဖစ္ေနတာကုိး" လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကထပ္ၿပီး "ဆရာတို ့ ဒီကိစၥကို ေဆြးေႏြးၾကဖို ့ ေတာ္ၿပီထင္တယ္။ အခုဆို တုိင္းျပည္ရဲ့ ပညာေရးဟာ ပ်က္စီးျခင္း လမ္းေပၚေရာက္ေနၿပီ။ ေနာင္ဆိုရင္ အဖတ္ဆယ္မရ ျဖစ္ေတာ့မယ္" ဟု ေျပာလိုက္ရာ ဆရာႀကီးက "ေဟ့ ေကာင္။ ငါ့ကို ပင္စင္ပါျပဳတ္ၿပီး အိုႀကီးအိုမေရာက္မွ ေထာင္ထဲသြားၿပီး အႏွိပ္စက္ခံရေအာင္ မင္းက ေခ်ာက္တြန္းေနတာလား" လို႔သာ ျပန္ေျပာရွာပါေတာ့တယ္။

(၄) ေက်ာင္းသားေတြ ဆႏၵမျပလွ်င္ ၿပီးေရာ။ ေက်ာင္းတက္တက္ မတက္တက္။ ဖဲရိုက္ရိုက္။ အရက္ ေသာက္ေသာက္။ ေဆးေျခာက္ရွဴရွဴ။။ ဖာေခၚခ်ခ်။ နံပတ္ဖိုး ထိုးေနၾကလဲ မျမင္ဟန္ေဆာင္ေနရန္။ ဒီအခ်က္ေၾကာင့္ HIV Positive ျဖစ္သူ မ်ားျပားလာျခင္း။

(၅) ေဒါက္တာ ညီညီက "ဆိုရွယ္လစ္ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေနၿပီ ျဖစ္လို ့ အျမတ္ႀကီးစားစနစ္ဦးစားေပးတဲ့ ဘဲဥတစ္ဒါဇင္ကို တစ္က်ပ္ျဖင့္၀ယ္ၿပီး တစ္လံုးကို ၁၀ျပားျဖင့္ ျပန္ေရာင္းေသာ္ မည္မွ် ျမတ္မည္နည္း ဆို တဲ့ ဂဏန္းသခ်ၤာမ်ိဳး။ ေလာကသာရပ်ိဳ ့ပါ ၾကြက္ေသတစ္ခု၊ အရင္းျပဳ၍၊ ၾကြယ္မႈတတ္ဆံုး၊ သူေဌးထံုးကို၊ ႏွလံုးမူလွ်က္၊ ႀကံစည္လွ်က္ျဖင့္၊ သူ ့ထက္ကဲလြန္၊ ၾကြယ္ေစမင္း။ ဆိုတဲ့ လကၤာမ်ိဳးကို မသင္ေစေတာ့ဖို ့ ညႊန္ၾကားထားပါတယ္ လို႔ အခမ္းအနားတခုမွာ မိန္ ့ခြန္းေခၽြလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာ့ေရွးရိုးစဥ္လာဆိုစကားကေတာ့ "ဂဏန္းမသင္၊ လာဘ္မျမင္၊ ကူးလွ်င္ရႈံးမည္မွတ္" လို႔ အတိအက် ဆိုထားပါတယ္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္မွာ ေဒ၀ါလီခံကာ LDC (ဖြံ ့ၿဖိဳးမႈအနည္းဆံုး ႏိုင္ငံမ်ား စာရင္း၀င္) အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ရၿပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ လူထု အံုၾကြမႈႀကီး ျဖစ္ေပၚလာတာ မဆန္းေတာ့ပါ။

(၆) တကၠသိုလ္ေတြမွာ အရင္က အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ သင္ေနရာက ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ေျပာင္းလဲ သင္ယူ ေစရာ စာအုပ္စာတမ္းမရွိလို႔ လအနည္းငယ္အတြင္းမွာ အတင္း ဘာသာျပန္ခိုင္းလိုက္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ ေ၀ါ ဟာရမ်ားကို ျမန္မာလို ဘယ္လို ေခၚတယ္ဆိုတာ ဘာသာျပန္ဆိုသူ ဆရာမ်ားကိုယ္တိုင္ အေသအခ်ာ မေတြးႏိုင္ေတာ့ဘဲ သင့္သလို ဘာသာျပန္လိုက္ရာမွာ ျမန္မာစကားကို ျမန္မာတို ့ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ ေ၀ါ ဟာရသစ္မ်ား ထြက္ေပၚလာပါတယ္။

ကြယ္လြန္သူ ျမန္မာစာပါေမာကၡေဟာင္း ဦး၀န္ေခၚ ဆရာႀကီး မင္းသု၀ဏ္က အက်ယ္ ေရးခဲ့ၿပီးလို႔ ဥပမာ ၂ ခု သာတင္ျပပါမယ္။
ပထမတစ္ခု။ New born baby ကို ဆရာ၀န္မႀကီးတဦးက တိုက္ရိုက္ "ဖြားသစ္စကေလး" လို႔ ဘာသာ ျပန္ လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ရိုးရာမွာ "ေမြးကင္းစကေလး" ဆိုတဲ့စကားလံုး၊ "ကေလးေပါက္စ"၊ "ေမြးခါစ ကေလး" စတဲ့ေဝဟာရေတြ ရွိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ေတာအရပ္ကမိရိုးဖလာ လက္သည္အေဒၚႀကီးမ်ား ၾကား ရင္ေတာ့ "ေတြ ့ဘူးေပါင္။ ႀကံဳဘူးေပါင္။ ၾကားဘူးေပါင္ေတာ္။ ဖြားသစ္စက ကေလးရယ္လို ့။ ေမြးကင္းစ ကေလးတို႔ ကေလးေပါက္စတို႔ ေမြးခါစကေလးတို႔ဘဲ ၾကားဘူးပါရဲ့" လို႔ ေျပာၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
ဒုတိယ ဥပမာ။ သိပၸံနဲ႔ အင္ဂ်င္နီယာအတတ္တို ့မွာ သံုးတဲ့ Adsorption ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမန္မာလို တိုက္ရိုက္ "ကပ္တင္ျခင္း" လို႔ ဘာသာျပန္လိုက္ၾကပါတယ္။ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ားက ဘာသာျပန္ခဲ့သူ ဆရာ ႀကီး သူ႔ ကားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုတင္သြားတုန္း မိုးတြင္းမိုးရြာၿပီး ကားေရွ႕မွန္မွာ ေရေငြ ့မ်ား ရိုက္ေနၿပီး ေရွ႕ ့ကို မျမင္ရေတာ့ပါ။ အဲဒီအခါ မွာ ပါေမာကၡႀကီးက "ေဟ့ေကာင္။ ေရွ ့မွန္ ေရေငြ ့ရိုက္ေနၿပီ။ ဘာမွ မျမင္ ရေတာ့ဘူး။ အ၀တ္နဲ ့သုတ္ပါဦးကြ။ ေတာ္ေတာ္ ၾကာ ကားတိုက္ၿပီး မင္းေရာ ငါပါ ၾကြသြားလိမ့္မယ္" လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အ၀တ္နဲ ့ ေရေငြ ့မ်ားကို သုတ္ရင္း "ဆရာ ဒါ အဂၤလိပ္လို Adsorption ျဖစ္တာမဟုတ္လားလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့၊ ဆရာႀကီးက "ဒါေပါ့ကြ၊ မင္းဒီေလာက္မွမသိရင္ ႏိုင္ငံျခားကရ လာတဲ့ဘြဲ႔ေရာ ျမန္မာျပည္ကဘြဲ႔ပါျပန္သိမ္းရမယ္ထင္တယ္" လို႔ေနာက္လိုက္လို႔ "ကြၽန္ေတာ့္ဘြဲ႔ျပန္မသိမ္း ခင္ တစ္ခုရွင္းျပပါအုန္း။ ဒါကို ဆရာဘာေၾကာင့္ ေရေငြ ့ေတြ ကပ္တင္ေနတာလို ့ မေျပာတာလဲ။ စာအုပ္ ေတြထဲမွာေတာ့ ကပ္တင္ျခင္းလို ့ ဘာသာျပန္ထားတယ္ မဟုတ္လား" လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့မွ ဆရာႀကီး က "ဦးရွံစားလိုေပါ့ကြာ။ မွားတဲ့အခါလည္း မွားေပမေပါ့" လို႔သာ ဆိုရွာပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ေက်ာ္ကာလမ်ားက ဗုိလ္ေန၀င္း၏ အခ်စ္ေတာ္ သမီး ခင္စႏၵာ၀င္း စကၤာပူတြင္ စာေမးပြဲ သြားေျဖရာမွာ အဂၤလိပ္စာ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ စာေမးပြဲက်ေလေတာ့မွ အာဏာရွင္ႀကီးရဲ႕ တစ္ ခ်က္လႊတ္အမိန္ ့နဲ႔ တကၠသိုလ္မ်ားမွာ အဂၤလိ္ပ္ဘာသာနဲ႔သင္ရျပန္ေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာရွားပါးမႈနဲ႔ ႀကံဳရပါေတာ့တယ္။ အမွတ္ (၇)မွာ ရွင္းျပပါမယ္။(၇) စစ္အစိုးရနဲ႔ မဆလေခၚ "ျမန္မာ့ဆင္းရဲမြဲေတမႈ လမ္းစဥ္"တို ့ေၾကာင့္ ပညာတတ္အမ်ားစုဟာ ၁၉၆၇ ခုေလာက္ကစၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကို စြန္ ့ခြါကာ "ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ"ကို ရွာၾကရပါေတာ့တယ္။။ ဗိုလ္ေန ၀င္း ေစလႊတ္ထားတဲ့ ပညာေတာ္သင္မ်ားထဲကလဲ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္မလာ ၾကေတာ့ပါဘူး။ ျပန္လာသူ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ထဲမွာလဲ တစ္၀က္ေလာက္ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ စစ္ဗိုလ္ မ်ားက အရပ္သားမ်ားကို "ကၽြန္ႏွင့္ သခင္ပမာ" ဆက္ဆံေနမႈကို မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ ႏိုင္ငံျခားကိုျပန္ထြက္ၾက ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဆရာေကာင္းရွားပါးကုန္ပါေတာ့တယ္။

(၈) ကြယ္လြန္သူ သမုိင္းပါေမာကၡ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက သမိုင္းဘာသာရပ္ဟာ ႏိုင္ငံတိုင္းအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ ဘာသာရပ္ျဖစ္လို႔ "မအေအာင္။ မတံုးေအာင္။ သမိုင္းသင္ရတယ္" လို႔ အဆိုအမိန္ ့ ရွိခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒါက္တာ ညီညီရဲ႕ စနစ္သစ္ပညာေရးအရ အမွတ္နည္းတဲ့ လူေတြကို သမိုင္းအဓိက သင္ရန္ပို႔ လိုက္ေတာ့ အလြန္၀ါသနာပါၿပီး စားႀကိဳးစားသူတစ္ေယာက္တစ္ေလကလြဲလို႔ သမိုင္းသုေတသီ လူခၽြန္လူေကာင္းမ်ား ထြက္လာရန္ မလြယ္ပါ။ ျမန္မာစာ အဓိက ဘာသာရပ္မွာလည္း "ထိုနည္း၎" ျဖစ္ သြားပါေတာ့တယ္။

(၉) ျမန္မာစာအတြက္ ပိုကံဆိုး တာကေတာ့ အာဏာရွင္ ဗုိလ္ေန၀င္း ျမန္မာစာေကာ္မရွင္မွာ နာယက တက္လုပ္ၿပီး သတ္ပံု၊ သဒၵါတို ့ကို သူ႔စိတ္တိုင္းက်ေရးဆြဲ ျပင္ဆင္ခိုင္းလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာ ႀကီးဦးဝန္လိုပုဂၢိဳလ္ကိုေတာင္ "မက်က္တက်က္ဖုတ္ထားတဲ့ေပါင္မုန္႔လို မႏူးမနပ္ မတတ္တတတ္လူ" လို႔ ဗုိလ္ေန၀င္းက သေရာ္ေတာ္ေတာ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အက်ယ္ကိုဆရာႀကီး ေၾကးမံု ဦးေသာင္း ေရးခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါ တယ္။ တစ္ေလာကမိုးမခမွာပါသြားတဲ့ ဦးခင္ေမာင္ေစာ (ဘာလင္)ရဲ႕ ျမန္မာစာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ေဆာင္းပါး တစ္ခုမွာလဲ အလားတူ ေထာက္ျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေသးစိတ္ထပ္မေရးလိုတာ့ပါ။ ျမန္မာျပည္ ထဲက လူမ်ားမွာေတာ့ ဓားဂုတ္ ေပၚ၀ဲၿပီး သံုးခုိင္းေနလို႔ "မခ်စ္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာ နမ္း" ဆိုသလို ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး ဒီသတ္ပံုက်မ္းသံုးေနရတာကို နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္ပေရာက္ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေနသူမ်ားထုတ္တဲ့ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ စတာေတြကလဲ ဒီသတ္ပံုက်မ္းအတိုင္း လိုက္နာ ေရး ေနၾကတာကေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ "အမ်ားညီ ဤကိုကြၽဲဖတ္ၾက"ဆိုသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ အမ်ား မိုးခါး ေရေသာက္ေနၾကေတာ့လဲ ကြၽန္ေတာ္အပါအဝင္လူအမ်ားစုဟာ "ေရာယိမ္းလိုက္၊ ဘသား ယိမ္းလုိက္" လုပ္မိသြားၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီးေၾကးမံု ဦးေသာင္းကေတာ့ ကြယ္လြန္တဲ့အထိ စစ္အစိုးရရဲ႕သတ္ပံု က်မ္းကို သပိတ္ေမွာက္ၿပီး က၀ိ လကၡဏာ သတ္ပံု သတ္ညႊန္းအတိုင္းသာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားဟာ "Oversea Chinese" ကို စံနမူယူသင့္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္မႀကီးမွာ နာမည္မ်ားကို Latin အကၡရာနဲ႔ ေရးရာမွာ ၁၉၇၈ ေလာက္မွစၿပီး ႀတိ၀ဏၰ (Tri Syllabic) ျဖင့္ ေရးေနရာက ဒြိ၀ဏၰ (Di Syllabic) ကိုေျပာင္းလိုက္ပါတယ္။ ဥပမာ Teng Shiao Peng က Deng Shiaobeng ေျပာင္းေရးသလိုပါ။ စာေရးရာမွာလဲေရွးရုိးတရုတ္ထံုးစံ ညာဘက္ဆံုးကစၿပီး အေပၚ ကေအာက္ကိုဆင္းကာ ဘယ္ဘက္ကိုသြားတဲ့စနစ္ကိုမသံုးေတာ့ပဲ ဘယ္ဘက္ဆံုးကစၿပီး ညာဘက္ကို သြားတဲ့ေရးနည္းျပင္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တိုင္၀မ္။ ေဟာင္ေကာင္။ စကၤာပူနဲ႔ အျခားေနရာမ်ားရွိ တရုတ္ မ်ားကေတာ့ ေရွးရိုးစဥ္လာ ႀတိ၀ဏၰကိုသာ ဆက္သံုးေနၾကပါတယ္။ ဥပမာ စကၤာပူ တရုတ္နာမည္မ်ား (Lee Ong Pin စသည္ျဖင့္)။ စာေရးရာမွာလဲေရွးရုိးတရုတ္ထံုးစံတိုင္းသာဆက္လက္ေရးၾကပါတယ္။
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားအားလံုးဟာလဲ ဗုိလ္ေန၀င္း ထင္ရာစုိင္းထားတဲ့သတ္ပံုက်မ္းကို သပိတ္ေမွာက္ သင့္တယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းကျမန္မာေတြကလဲ ဒီဗုိလ္ေန၀င္း ရဲ႕သတ္ပံုက်မ္းကို လက္မခံလိုတဲ့ေလသံေတြထြက္လာေနၿပီး ဒီသတ္ပံုက်မ္းအတိုင္းလိုက္မေရးသူေတြမ်ားလာပါၿပီ။ ျပည္ပ ေရာက္ ျမန္မာမ်ားအားလံုးကစၿပီး ညီညီညာညာလုပ္ၾကရင္ ျပည္တြင္းက ျမန္မာမ်ားအားလံုးကပါ လိုက္ လုပ္ၾကပါလိမ့္မယ္။

(၁၀) ၁၉၆၅ မွာ ေက်ာင္းေတြကိုျပည္သူပိုင္သိမ္းရာကစၿပီး အေျခခံပညာအဆင့္အတန္းလဲ နိမ့္က်သြား ပါတယ္။ ၅ ႏွစ္ေလာက္ၾကာၿပီးတဲ့အခါမွာ က်ဴရွင္မယူရသူမရွိသေလာက္ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ ဆရာ ေတြဟာ ကုန္ေဈးႏႈန္းေတြကႀကီး၊ လခေတြကမေလာက္ေတာ့ အပိုဝင္ေငြရေအာင္ က်ဴရွင္ေပးလာၾက ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာေတြဟာ သူတို႔ဆီကက်ဴရွင္မယူတဲ့ တပည့္ေတြကို ဒုကၡေပးတတ္တယ္ ဆိုတဲ့သတင္းေတြထြက္လာေတာ့ အစိုးရက "ဆရာေတြက်ဴရွင္မေပးရ"လို႔ အမိန္႔ထုတ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာေတြဆရာမေတြလဲ မုန္႔ပဲသြားရည္စာတို႔၊ စာအုပ္၊ ခဲတန္စတာတို႔ေရာင္းၿပီး အပိုဝင္ေငြရေအာင္ ရွာ ၾကျပန္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရး ပ်က္စီးျခင္းငါးပါးဆိုက္လာပါတယ္။

(၁၁) ၁၉၇၄ မွာ ေဒါက္တာညီညီ သတၱဳတြင္းဝန္ႀကီးျဖစ္သြားၿပီး ေဒါက္တာခင္ေမာင္ဝင္း ပညာေရးဝန္ ႀကီးသစ္ၿဖစ္လာပါတယ္။ ေဒသေကာလိပ္ေတြဖြင့္ၿပီး တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ရင္ ေဒသေကာလိပ္ ေတြမွာ ၂ ႏွစ္တက္ၿပီးမွ သက္ဆိုင္ရာဘာသာရပ္သင္တဲ့တကၠသိုလ္ေတြမွာ ဆက္တက္ရပါတယ္။ အမ်ား အျမင္မွာေတာ့ အဂၤလိပ္ေခတ္နဲ႔ဦးႏုေခတ္ကရွိခဲ့တဲ့ ဥပစာ(က)တန္းမွာတစ္ႏွစ္၊ ဥပစာ(ခ) တန္းမွာ ေနာက္ တစ္ႏွစ္၊ စုစုေပါင္း ႏွစ္ႏွစ္ကိုနာမည္သစ္နဲ႔လုပ္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တာဝန္ရွိသူေတြ ကေတာ့ ဥပစာေကာလိပ္နဲ႔လဲမတူ အေမရိကန္က Community Colleges ေတြနဲ႔လဲအသြင္ကြဲတယ္ လို႔ေျပာေပမဲ့ တရားဝင္အတိအက်ရွင္းျပခ်က္ကေတာ့ ထြက္မလာပါဘူး။ ေဒသေကာလိပ္စနစ္ဟာလဲ ေလးႏွစ္ ေလာက္သာခံၿပီး အရင္ ေဒါက္တာညီညီလုပ္ခဲ့တဲ့အတိုင္း တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ရင္ အမွတ္ အမ်ား ဆံုးရသူမ်ားကို ေဆးပညာမဟာဌာန တစ္ျဖစ္လဲ ေဆးတကၠသိုလ္မ်ားသို ့၀င္ခြင့္ျပဳရန္။ ဒုတိယ အဆင့္ ရွိသူမ်ားကို အင္ဂ်င္နီယာ မဟာဌာန တစ္ျဖစ္လဲ စက္မႈတကၠသိုလ္မွာ တက္ခြင့္ျပဳရန္ဆိုတဲ့ "ဘူတာေဟာင္းမွာရထားျပန္ဆိုက္"သြားပါတယ္။ စာသင္သားေတြအတြက္ကေတာ့ "စနစ္တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳး အစမ္းခံ၊ အခ်ိန္တန္ဘြဲ႔ရ"ဘာမွမထူးပါ။

ေဒါက္တာညီညီဟာ သတၱဳတြင္းဝန္ႀကီးျဖစ္သြားၿပီး ၂ ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့မွ (ဝန္ႀကီးလုပ္လာတာ ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိမွ) သူ႔အေဖဟာျမန္မာႏိုင္ငံသားမဟုတ္လို႔ ဆိုၿပီး ဝန္ႀကီးရာထူးကအျဖဳတ္ခံရကာ ဩစေၾတးလ်ကိုသံအမတ္အျဖစ္န႔ဲ အပို႔ ခံလုိက္ရပါတယ္။ သံအမတ္ သက္တမ္းကုန္ေတာ့ျမန္မာျပည္ မျပန္ေတာ့ပဲ ကုလသမဂၢရာထူးႀကီးႀကီးတစ္ခုယူၿပီးႏိုင္ငံျခားမွာေနပါတယ္။ ကုလသမဂၢရာထူးက ပင္စင္ ယူေတာ့လဲ အေမရိကန္မွာအေျခခ်ပါတယ္။ သူပညာေရး ဝန္ႀကီးတို႔ သတၱဳတြင္းဝန္ႀကီးတို႔ျဖစ္ခဲ့စဥ္က ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္မလာတဲ့ပညာေတာ္သင္မ်ား နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စြန္ ့ခြါကာ "ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏု ရာ" ကို ရွာၾကရတဲ့သူမ်ားကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဝဖန္ရႈတ္ခ်ခဲ့သူပါ။

(၁၂) မဆလေခတ္ကစၿပီး"ငါးပါးေမွာက္"လာတဲ့ပညာေရးဟာ ၈၈ ခု ေနာက္ပိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ တိုင္ အာဏာအပ္ႏွင္းခဲ့တဲ့ ဗာလာနံ စစ္ကဲမ်ားလက္ထက္မွာေတာ့ "သဃၤာစင္"ပါေမွာက္ပါေတာ့တယ္။အေၾကာင္းကေတာ့ နဝတ၊ နအဖ ေခတ္စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္နဲ႔ မဆလေခတ္ ကစစ္ဗိုလ္ေတြေလာက္အရည္အခ်င္းမရွိေပမဲ့ ပိုရက္စက္ၿပီးပိုျခစားၾကလို႔ပါပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ ေခတ္ကစစ္ဗိုလ္ေတြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ဗမာ့တပ္မေတာ္မွာပါဝင္ခဲ့သူတခိ်ဳ႕ ပါပါတယ္။ သူတို႔က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုမႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဗိုလ္မႉးႀကီးၾကည္ေမာင္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးခင္ညိဳ၊ ဗိုလ္မႉး ႀကီးေစာျမင့္၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္တီကလစ္၊ စတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဝင္ေတြဟာ အျဖဳတ္ခံရသူခံရ၊ အျဖဳတ္ခံ ရၿပီး ေထာင္ထဲရာက္သူေရာက္၊ အလုပ္ထြက္ၿပီးႏိုင္ငံျခားသြားသူသြားျဖစ္ကုန္ၾကတာပါ။

နဝတ၊ နအဖ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔စစ္ခံုရံုးေတြကေထာင္ႏွစ္ရွည္အခ်ခံလိုက္ရတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ၊ ဆရာ ေတြ၊ ပညာတတ္ ေတြအမ်ားအျပားရွိသလိုစစ္ဗိုလ္စစ္သားမ်ားက အရပ္သားမ်ားကို "ကၽြန္ႏွင့္သခင္ပမာ" ဆက္ဆံေနမႈကလဲ ဆိုးသထက္ပိုပိုဆိုးလာလို႔ မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ ႏိုင္ငံျခားကိုထြက္ၾကတဲ့ပညာတတ္ေတြဟာ မဆလေခတ္မွာထက္ပိုမ်ားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာ "အႏူေတာလူေခ်ာ" လုပ္ေနတဲ့သူေတြရဲ႕ သင္ျပမႈေအာက္မွာ ပညာရည္အဆင့္အတန္း တျဖည္းျဖည္း နိမ့္က်သထက္ နိမ့္က်လာပါေတာ့တယ္။

(၁၃) ေက်ာင္းသားေတြ ၿမိဳ႕ထဲမွာဆႏၵမျပႏိုင္ေအာင္ တကၠသိုလ္ေတြကိုၿမိဳ႕ျပင္ထုတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ၊ အသြားအျပန္ကားတိုးစီးရတဲ့အခ်ိန္ကုန္လူပန္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြၿငိမ္သြားမယ္လို႔ထင္ထားခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရရဲ႕တြက္ကိန္းမွားၿပီး ေက်ာင္းသားေတြထပ္ဆႏၵျပလို႔ ေက်ာင္းေတြခဏခဏပိတ္ေနရတာနဲ႔ စုစုေပါင္းစာသင္ခ်ိန္ ၂ ႏွစ္ေတာင္မရွိပဲဘြဲ႔ရကုန္ၾကတယ္။

(၁၄) "အႏူေတာလူေခ်ာ" လုပ္ေနတဲ့သူတြရဲ႕ သင္ျပမႈေအာက္မွာ ပါရဂူဘြဲ႕ကို ပါေပးေစပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုဆရာေတြနဲ႔ဘြဲ႔ေပးစနစ္ေၾကာင့္လဲ မေကြးတကၠသိုလ္ "ပါေမာကၡခ်ဳပ္ျဖစ္ေန သူ" က ျမန္မာျပည္မွာ ရွိဖူးခဲ့တဲ့ ပညာေရးစနစ္ေဟာင္း (စနစ္ေကာင္း?) အေၾကာင္း ဂဃ နဏ မကြဲျပား၊ နားမလည္ပဲ၊ ဟိုေခတ္ က ဥပေဒဘြဲ႔ B.Lဟာ ဘြဲ႔လြန္သင္တန္း၊ ရိုးရိုးဝိဇၨာ ဒါမွမဟုတ္ ရိုးရိုး သိပၸံ ဘြဲ႔ရၿပီး မွေနာက္ထပ္ ၂ ႏွစ္ထပ္ တက္ရတာ၊ စုစုေပါင္း ၆ ႏွစ္ဆိုတာကိုမသိပဲ" ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဘြဲ႕မရခဲ့ဘူး" လို႔ ရမ္းတုတ္လိုက္တာ ပါဘဲ။

(၁၅) မဆလေခတ္ကစၿပီးကုန္ေဈးႏႈန္းေတြကႀကီး၊ လခေတြကမေလာက္ေတာ့ ဆရာေတြဟာ အပို ဝင္ေငြရေအာင္ က်ဴရွင္ေပးလာတာဟာ နဝတတို႔၊ နအဖတို႔ေခတ္လဲေရာက္ေရာ သူငယ္တန္းကအစ ပါရဂူတန္းအဆံုး သင္တဲ့ဆရာဆီမွာ က်ဴရွင္ယူရတဲ့ေခတ္နဲ႔စနစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဆရာေတြကလဲ သူတို႔ က်ဴရွင္မွာသင္ထားတာကိုပဲ စာစစ္ပြဲေမးခြန္းေတြမွာေမးေတာ့ တကယ္တတ္တာ မတတ္တာ အပထား ဂုဏ္ထူးရသူေတြရွိတာမဆန္းပါဘူး။

(၁၆) ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ပါေမာကၡလုပ္ေနသူျမန္မာတစ္ဦး မၾကာေသးမီက ျမန္မာျပည္ကို အလည္သြားၿပီး ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါ ျမန္မာျပည္က တကၠသိုလ္မ်ားအေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ေပးလိုက္ပံု က "ျမင္ျမင္သမွ် ပါေမာကၡ၊ ေတြ႔သမွ်လူ ပါရဂူ၊ ငါ့လူငါဘြဲ႕ေပး ေရးခ်င္တာေရး၊ ဆရာေလးဘြဲ႔က"မဟာ"၊ ႏိုင္ငံျခားကရလာတာ၊ ေဒါက္တာဘြဲ႕ရမွာက ငါ့တပည့္ႀကီး၊ သူ႔ဆရာငါ့မွာ ဒီဘြဲ႕မရွိ၊ ဒါလည္း"အထက္က" အသိ၊ ဒီေတာ့ကိစၥမရွိ၊ ဟီဟိ။" တဲ့ခင္ဗ်။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ျမန္မာ့ပညာေရးနဲ႔ ျမန္မာစာ အဆင့္အတန္း လံုး၀က်ဆင္းသြားရျခင္းဟာ
(က) "ေရႊသမင္ ဘယ္ကထြက္။ မင္းႀကီးတာကထြက္" လို႔သာဆိုရပါမယ္။ ၆၂ ခုကစၿပီး "မင္းႀကီး" လုပ္လာကာ "၀မရွိဘဲ ၀ိလုပ္ခ်င္" ဆိုသလို မတတ္ပဲ ဆရာတက္လုပ္ခ်င္တဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ား။ (ခ) "ေစတနာနဲ႔လုပ္ခဲ့ပါတယ္"လို႔ အာေပါက္ေအာင္ေျပာေပမဲ့ "မေျပးေသာ္ ကန္ရာရွိ" ေနၿပီျဖစ္လို႔ သူတို႔ စကားယံုသူမရွိသေလာက္ျဖစ္သြားတဲ့ ေဒါက္တာညီညီနဲ႔အေပါင္းအပါမ်ား။ (ဂ) ၈၈ ခု ေနာက္ပိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္တိုင္ အာဏာအပ္ႏွင္းခဲ့တဲ့ ဗာလာနံ စစ္ကဲမ်ားနဲ႔ ေနာက္ လိုက္ေနာက္ပါမ်ား။ တို႔ရဲ႕ "မဟာေက်းဇူးေတာ္ႀကီးမ်ားေၾကာင့္"သာျဖစ္လို႔ သူတို႔ကို တရားခံအျဖစ္ လက္ညႈိးထိုးျပရင္မွားမယ္၊ လြန္မယ္ မထင္ပါဘူး။
🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠
ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ႀကီး

Tuesday, August 22, 2017

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ပထမဆယ္ရက္၏ ထူးျမတ္မႈႏွင့္ က်င့္စဥ္ ( ၅ )ရပ္

ေရးသား✴ ႐ွမ္းျပည္သားေလး (Sai Hak Khay)
❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ပထမဆယ္ရက္သည္ လြန္စြာထူးျမတ္သည့္ရက္မ်ားျဖစ္သည္။ ကုရ္အာန္ က်မ္းေတာ္ျမတ္၌ စူရဟ္ဖြဂ်္ရ္ တြင္ .....

وَالْــــــــــــــفَـــــجْــــــرِ ○ وَلَـــــــيَـــالٍ عَــــــشْــــــرٍ ○

" ငါ ( အ႐ွင္ျမတ္သည္ ) နံနက္မိုးေသာက္ခ်ိန္ကို သက္ေသထူေတာ္မူ၏။ ၎ျပင္ ငါ အ႐ွင္ျမတ္သည္ ဆယ္ခုေသာညဥ့္ကို သက္ေသထူေတာ္မူ၏ " ဟူ၍လာရိွသည္။ ( ၈၉: ၁၊၂ )

" မုဖတ္စ္စိရ္ " က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္အက်ယ္ဖြင့္ဆိုသူအမ်ားစုက ဤဆယ္ခုေသာညဥ့္မွာ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ပထမဆယ္ညဥ့္ျဖစ္သည္ဟု တညီတညြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္သည္ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ပထမဆယ္ရက္ ( ေန႔ ၊ ည )၌ျပဳက်င့္ေသာ အိဗာဒသ္တိုင္းကို အျခားလမ်ား၌ျပဳက်င့္သည့္ အိဗာဒသ္မ်ားထက္ ပိုမိုႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္ဟု တမန္ေတာ္ျမတ္ ( صلی اللّہ علیہ وسلم )က မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ 
{ ဆြဟီးဟ္ ဗုခါရီက်မ္း ၊ ဟဒီးဆ္အမွတ္ - ၉၆၉ }

အျခားဟဒီးဆ္ေတာ္တစ္ရပ္၌ တမန္ေတာ္ျမတ္ ( صلی اللّہ علیہ وسلم )က ......
ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ပထမဆယ္ရက္၌ ( အီဒုလ္အသြ္ဟာေန႔မွအပ) တစ္ရက္၏႐ိုဇဟ္သည္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ႐ိုဇဟ္ေစာင့္ထိန္းျခင္းထက္ အက်ိဳးစဝါးဗ္ပိုမိုရရိွၿပီး ပထမဆယ္ရက္ရိွ ညဥ့္မ်ားအနက္ ညဥ့္တိုင္း၌ အိဗာဒသ္ျပဳျခင္းသည္ ကဒရ္ညဥ့္ျမတ္၌ အိဗာဒသ္ျပဳျခင္းႏွင့္ညီမ်ွေသာ အက်ိဳးစဝါးဗ္ကို ရရိွမည္ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
{ သိရ္မိဇီက်မ္း ၊ ဟဒီးဆ္အမွတ္ - ၇၈၅ }
______________________________________________________________________________________

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ပထမက်င့္စဥ္
❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀

ဟဂ်္ျပဳျခင္း 

ထူးျမတ္လွသည့္ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၌ ထူးျခားသည့္က်င့္စဥ္မ်ား က်င့္ေဆာင္ရသည္။ယင္းတို႔အနက္ ပထမက်င့္စဥ္မွာ " ဟဂ်္ " ျပဳျခင္းက်င့္စဥ္ျဖစ္သည္။ ဟဂ်္က်င့္စဥ္ကို အခ်ိန္အခါမေရြးျပဳက်င့္၍မရဘဲ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၌သာျပဳက်င့္ခြင့္ရိွသည္။

နဖိလ္နမားဇ္မ်ား ၊ နဖိလ္႐ိုဇဟ္မ်ား ၊ နဖိလ္ဆြဒ္ကဟ္လႉဒါန္းျခင္းမ်ားအား မည္သည့္အခ်ိန္အခါမဆို က်င့္ေဆာင္ခြင့္ရိွေသာ္လည္း " ဟဂ်္ " ဖြရ္သြ္ ျဖစ္ေစ ၊ နဖိလ္ဟဂ်္ျဖစ္ေစ ဤရက္မ်ား၌သာ က်င့္ေဆာင္ခြင့္ ရိွသည္။ အရဖာသ္ကြင္းျပင္၌ ဆိုင္းငံ့ေနထိုင္ျခင္း ၊ မုစ္ဒလိဖဟ္၌ညတည္းခိုျခင္း၊ ဂ်မ္ရာသ္ ေက်ာက္တိုင္မ်ားကို ခဲေပါက္ျခင္းစသည့္က်င့္ေဆာင္မႈမ်ားကို ဤရက္မ်ား၌သာ က်င့္ေဆာင္ရသည္။

အျခားရက္မ်ား၌ အရဖာသ္ကြင္းျပင္တြင္ တစ္ရက္အစား ဆယ္ရက္ဆိုင္းငံ့ေနထိုင္ပါကလည္း မည္သည့္အက်ိဳးစ၀ါးဗ္မ်ွ ရမည္မဟုတ္ေပ။ ဂ်မ္ရာသ္ ယႈိင္တြာန္ေက်ာက္တိုင္မ်ားကိုလည္း အျခားေန႔ရက္မ်ား၌ ခဲေပါက္ပါက အိဗာဒသ္အထမေျမာက္ေပ။
___________________________________________

ဒုတိယက်င့္စဥ္ 

ကုရ္ဗာနီျပဳလုပ္ျခင္း

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ဒုတိယက်င့္စဥ္မွာ ကုရ္ဗာနီသားေကာင္ျပဳျခင္းျဖစ္သည္။ ကုရ္ဗာနီက်င့္စဥ္ကို ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ( ၁၀ ရက္ ၊ ၁၁ ရက္ ၊ ၁၂ ရက္ ) ထိုသံုးရက္၌သာ ျပဳခြင့္ရိွၿပီး တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးျပဳခြင့္မရိွေပ။ အျခားရက္မ်ား၌ သားေကာင္တစ္ေကာင္ကို လွီးျဖတ္ၿပီး အသားမ်ားကို လႉဒါန္းပါက ဆြဒ္ကဟ္ လႉဒါန္းျခင္းသာျဖစ္ႏိုင္မည္။ ကုရ္ဗာနီက်င့္စဥ္မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ အာလင္မ္သာသနာ့ပညာ႐ွင္မ်ားက ရမသြာန္လျမတ္၏ေနာက္ အျမတ္ဆံုးေန႔ရက္မ်ားမွာ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ပထမဆယ္ရက္ဟုမိန္႔ဆိုၾကသည္။
___________________________________________

တတိယက်င့္စဥ္

ေျခသည္း၊ လက္သည္း မလွီးျဖတ္ဘဲထားျခင္း 

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ဆန္းဦးစလျမင္လ်ွင္ျမင္ခ်င္း ပထမဆံုးက်င့္စဥ္မွာ ကုရ္ဗာနီသားေကာင္ျပဳလုပ္မည့္ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ လက္သည္း၊ေျခသည္း မလွီးမျဖတ္သည့္က်င့္စဥ္ျဖစ္သည္။
ကုရ္ဗာနီ ျပဳလုပ္မည့္ပုဂၢိဳလ္သည္ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လဆန္းသည္ႏွင့္ ေျခသည္းလက္သည္းမ်ား မလွီးျဖတ္ရေတာ့ဟု ျမတ္နဗီ ( صلی اللّہ علیہ وسلم ) ကမိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ဤသို႔ ကုရ္ဗာနီျပဳလုပ္ၿပီးခ်ိန္ထိ လက္သည္းေျခသည္းမလွီးမျဖတ္ဘဲထားျခင္းသည္ မုစ္သဟဗ္ ေကာင္းျမတ္ေသာ က်င့္စဥ္ျဖစ္သည္။
{ အိဗ္ႏုမာဂ်ဟ္က်မ္း ၊ ဟဒီးဆ္အမွတ္ - ၃၁၈၇ }

ဤသို႔ ေျခသည္းလက္သည္း မလွီးျဖတ္ဘဲထားရန္ ပညတ္ထားသည့္ အခ်က္သည္ ဥာဏ္မမီႏိုင္သည့္ အခ်က္၊ စဥ္းစားမရသည့္အခ်က္ျဖစ္သည္။ ဂဃနဏစဥ္းစားေသာအခါ လက္သည္းေျခသည္း မလွီးျဖတ္ဘဲထားျခင္းသည္ကား ဤလ၌ ဟဂ်္၏က်င့္စဥ္ကို က်င့္ေဆာင္ရန္အတြက္ မကၠဟ္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သို ရာက္ရိွေနသည့္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ အခ်စ္ေတာ္ ဟာဂ်ီမ်ား၏ သ႑ာန္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဟာဂ်ီမ်ားသည္ အဲဟ္ရာမ္ဝတ္ရံုကို ရံုထားခ်ိန္၌ တားျမစ္ခ်က္မ်ားရိွသည့္ အနက္ ခ်ဳပ္ထည္မ်ားကို ဝတ္ဆင္ျခင္း( အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ )၊ အေမႊးအႀကိဳင္ သုတ္လိမ္းျခင္း၊ မ်က္ႏွာကိုအဝတ္ျဖင့္ဖံုးအုပ္ျခင္း၊ ဆံပင္ညႇပ္ျခင္းရိတ္ျခင္း၊ေျခသည္းလက္သည္း လွီးျဖတ္ျခင္း စသည္တို႔ျုပျခင္းမွ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားရာ ကုရ္ဗာနီ ျပဳမည့္ပုဂိၢဳလ္သည္ လက္ေျခးေျခသည္း မလွီးျဖတ္ဘဲ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏အခ်စ္ေတာ္ ဟာဂ်ီမ်ားကဲ့သို႔ သ႑ာန္ေဆာင္၍အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ ရဟ္မသ္ က႐ုဏာေတာ္ကိုဆြဲယူျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
_________________________________________

စတုတၳ က်င့္စဥ္

အရဖသ္ေန႔ ႐ိုဇဟ္ဥပုသ္ေစာင့္ထိန္းျခင္း 

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ ဤရက္မ်ား၌ ( အီဒုလ္အသြ္ဟာေန႔မွအပ) ႐ိုဇဟ္တစ္ရက္ေစာင့္ထိန္းျခင္းသည္ တစ္ႏွစ္လံုး ႐ိုဇဟ္ေစာင့္ထိန္းျခင္း၏ အက်ိဳးစဝါးဗ္ရရိွမည္ျဖစ္သည္။ ထိုရက္မ်ားရိွ ညဥ့္တစ္ညဥ့္တိုင္း၌ အိဗာဒသ္ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ ကဒရ္ညဥ့္ျမတ္၌ အိဗာဒသ္ျပဳျခင္းႏွင့္အညီအမ်ွ အက်ိဳးစဝါးဗ္ရရိွျဖစ္သည္။ ဤေန႔ရက္မ်ား၌ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳႏိုင္သမ်ွ အက်ိဳးစဝါးဗ္လည္း မ်ားျပားစြာရရိွမည္ျဖစ္သည္။
ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ( ၉ )ရက္ေန႔ကို အရဖသ္ေန႔ဟုေခၚသည္။ ယင္းေန႔တြင္ဟာဂ်ီမ်ားအား အရဖသ္ကြင္းျပင္၌ ဆိုင္းငံ့ေနရန္ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္က ပညတ္ထားသကဲ့သို႔ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ယင္းေန႔တြင္ ႐ိုဇဟ္ဥပုသ္ ေစာင့္ထိန္းရန္ ေဆာ္ဩေတာ္မူထားသည္။ ယင္း႐ိုဇဟ္သည္ နဖိလ္႐ိုဇဟ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း
" အၾကင္သူသည္ အရဖသ္ေန႔တြင္ ႐ိုဇဟ္ဥပုသ္ေစာင့္ထိန္းပါက ထိုသူ၏ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ တစ္ႏွစ္တာက အျပစ္ဂုနာဟ္မ်ားႏွင့္လာမည့္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္တာအျပစ္ဂုနာဟ္မ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပး သနားေတာ္မူ လိမ့္မည္ဟု အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္ထံေတာ္ပါး၌ ေမ်ွာ္ကိုးမိသည္။ " ဟု တမန္ေတာ္ျမတ္ ( صلی اللّہ علیہ وسلم ) ကမိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
{ အိဗ္ႏုမာဂ်ဟ္က်မ္း ၊ ဟဒီးဆ္အမွတ္ - ၁၇၃၄ }

( အျပစ္ဂုနာဟ္မ်ားဟုဆိုရာ၌ ဂုနာဟ္ဆြဂီရဟ္ အျပစ္ငယ္မ်ားကိုဆိုလို၏။ ဂုနာဟ္ကဗီရဟ္ အျပစ္ႀကီးမ်ား ကြၽတ္ရန္အတြက္ ေသာဝ္ဗဟ္ျပဳဝန္ခ်ေတာင္းပန္ရမည္ျဖစ္၏ )
___________________________________________

⊙ပဥၥမ က်င့္စဥ္⊙

သပ္က္ဗီးရိ သပ္ယွ္ရီးက္ ရြတ္ဆိုျခင္း

ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ၏ က်င့္စဥ္မ်ားအနက္ ပဥၥမ က်င့္စဥ္မွာ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ( ၉ )ရက္ေန႔ ဖြေဂ်ရ္နမားဇ္ အၿပီးမွစ၍ ဇုလ္ဟိဂ်္ဂ်ဟ္လ ( ၁၃ )ရက္ေန႔ အဆြရ္နမားဇ္ခ်ိန္တိုင္ ဖြရ္သ္ြနမားဇ္ၿပီးတိုင္း

" သပ္က္ဗီးရိ သပ္ယွ္ရီးက္ "
أَللّهُ أَكْبَرُ أَللّهُ أَكْبَرُ لآَإِله إِلاَّ اللّهُ وَاللّهُ أَكْبَرُ أَللّهُ أَكْبَرُ وَلِلّهِ الْحَمْدُ ○
( အလႅာဟုအပ္က္ဗရ္ ၊ အလႅာဟုအပ္က္ဗရ္ ၊ လားအိလားဟ အိလႅလႅာဟု ဝလႅာဟု အပ္က္ဗရ္ ၊ အလႅာဟုအပ္က္ဗရ္ ဝလိလႅာဟိလ္ဟမ္ဒ္ )
ကိုတစ္ႀကိမ္ရြတ္ဆိုျခင္း " ဝါဂ်ိဗ္ " တာဝန္ ျဖစ္သည္။ 

အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ အလယ္အလတ္အသံျဖင့္မတိုးမက်ယ္အသံထုတ္၍ ရြတ္ဆိုရန္တာဝန္ရိွၿပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ တီးတိုးရြတ္ဆိုရန္ " ဝါဂ်ိဗ္ " တာဝန္ျဖစ္သည္။

အမ်ားအားျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ဤတာဝန္ကိုမေက်ပြန္တတ္ၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ မေက်ႁပြန္သည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းျဖစ္သျဖင့္ သတိရေစရန္ မိမိနမားဇ္ဝတ္ျပဳသည့္ေနရာ၌ ျမင္ႏိုင္ေလာက္သည့္ေနရာတြင္ သပ္က္ဗီးရိ သပ္ယွ္ရီးက္ ကိုေရးသား၍ ခ်ိတ္ဆြဲထားသင့္သည္။စလာမ္လွည့္၍နမားဇ္အဆံုးသတ္သည့္အခါ ယင္းသပ္က္ဗီးရ္ကိုၾကည့္၍ အမွတ္တရ ဖတ္ရြတ္သင့္သည္။

❦ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္သည္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အား မြန္ျမတ္လွသည့္ဤေန႔ရက္မ်ားကို တန္ဖိုးထား၍ ေကာင္းျမတ္သည့္ က်င့္စဥ္ အမလ္အိဗာဒသ္မ်ား ပြားမ်ားျပဳက်င့္ႏိုင္စြမ္း ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူပါေစ ❦ 
အာမီးန္ ... ယာရဗၺလ္အာလမီးန္
✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏


Sunday, August 20, 2017

ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးႏြယ္စု| တိုင္းရင္းသား ႏွင္႔ ျမန္မာမ်ိဳးႏြယ္စု ဟုတ္မဟုတ္ ဓါတ္ခြဲစမ္းသပ္ျခင္း


ေရးသား ➿ ကိုမင္းထြန္း (ရန္ကုန္) |
****************************
_ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ႔ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို ခ်မေရးခင္ ဦးစြာပထမ စာဖတ္သူေတြသိေအာင္ ကြ်န္ေတာ္အေန နဲ႔ ေျပာစရားေလးအနည္းငယ္ရွိေနလို႔ ေျပာခြင္႔ျပဳပါလို႔ ခြင္႔ပန္းပါရေစ။

ကြ်န္ေတာ္ဟာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးစုေတြကို ေထာက္ခံေနသူ လံုးဝမဟုတ္ပါဘူး၊ ကန္႔ကြက္ ဆန္႔က်င္းေနသူ တစ္ဦးလည္း မဟုတ္ေၾကာင္းဆိုတာ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ သိေစခ်င္းပါတယ္။ အမွန္တရားကို ျမတ္နိဳးသူ ပီပီ ရွာေတြ႔ သမွ်ကို အမွန္အတိုင္း ေဖါက္သည္ ခ်ေပးျခင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း ရိုးသားစြာ ဝန္ခံပါတယ္။
ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးအေၾကာင္း၊ ၎တို႔၏ သမိုင္းဆိုင္ရာအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင္႔ ယင္းလူမ်ိဳးတို႔၏ ဇစ္ျမစ္ကို မေလ႔လာဘဲ မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ တြန္းအားေပးနိုင္ခဲ႔တဲ႔ အဓိကအခ်က္ကေတာ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ ကို ဖြင္႔ၾကည္႔တိုင္း ဖြင္႔ၾကည္႔တိုင္း ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ဆန္႔က်င္းေနသူ လူတစ္စုနဲ႔ တျခားတဖက္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြကို ေထာက္ခံေနသူလူတစ္စု ယင္းလူႏွစ္စုတို႔၏ အျငင္းအခံုေၾကာင္း ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဆိုတာ ျမန္မာနိုင္ငံ မွာ တကယ္ရွိေနသလား ရွိခဲ႔ဖူးသလား ဆိုတာကိုေလ႔လာျဖစ္သြားေအာင္ တြန္းအားေပးခဲ႔ေသာ ေၾကာင္႔ (လ)ေပါင္း&မ်ားစြာ အခ်ိန္ေပးကာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ ပက္သက္ေနသမွ်  စာအုပ္စာေပတိုင္း ကို အလြတ္မေပးဘဲ ေလ႔လာ မွတ္သားခဲ႔မိပါတယ္။

ထို႔သို႔ရွာေဖြေလ႔လာရာတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာဆန္႔က်င္းသူေတြက ထုတ္ေဝထားေသာစာအုပ္ စာေပတိုင္းကို ဖတ္ ခဲ႔ရျပီ၊ တဖန္ ရိုဟင္ဂ်ာေထာက္ခံသူေတြက ထုတ္ေဝေသာ စာအုပ္ စာေပေတြကိုလည္း ဖတ္ကာ ေလ႔လာ မွတ္သားမိပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ ရိုဟင္ဂ်ာဆန္႔က်င္းသူ ႏွင္႔ ေထာက္ခံသူ ႏွစ္ဖက္စလံုးနဲ႔ မသက္ဆိုင္ေသာ ၾကားလူ၊ ၾကားအဖြဲ႔အစည္း၊ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ လြတ္လပ္ေရးမတိုင္မီ ႏွင္႔ လြတ္လပ္ေရး ေနာက္ပိုင္း တက္လာတဲ႔အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းတို႔မွ ေရးသားထုတ္ေဝခဲ႔ေသာ စာအုပ္စာေပ စသည္႔ စသည္႔ စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာကို ၾကိဳးစား ရွာေဖြျပီးမွ ရရွိခဲ႔ေသာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးတို႔၏ မွတ္တမ္း မွတ္ရာမ်ားကို စာဖတ္သူမ်ားသိရွိရန္ ေရးသားခ်ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

လူတတ္ၾကီးလုပ္ကာ ေရးျခင္းမဟုတ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ ႔ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွုေၾကာင္႔ ရရွိခဲ႔ေသာ ရလဒ္အခ်ိဳ႔ကို
အမွန္အတိုင္း ေရးသားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ေပးဖို႔ လူတိုင္းမွာ တာဝန္ရွိလွ တယ္ မဟုတ္ပါလား။ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးနဲ႔ပက္သက္ျပီ ျငင္းေနခုန္ေနၾကရတဲ႔ အဓိကက်ေသာ အခ်က္ေတြကို ေအာက္ပါအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ ႔ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခ်က္ေတြျဖင္႔ ႏွိဳင္းယွဥ္ ေရးသားထားတာေတြကို ေတြ႔ရမွာပါ အဲဒါေတြကို ဖတ္ျပီးသြားရင္ စာဖတ္သူတို႔ရဲ ႔ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို ရဲဝံ႔စြာ ေရးသားေပးခဲ႔ၾကပါ။

(၁) ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဆိုတာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား မဟုတ္ဘူးလို႔ ရိုဟင္ဂ်ာဆန္႔က်င္းေရး လွဳပ္ရွားသူေတြက စြပ္စြဲထားသည္။ 

(ကြ်န္ေတာ႔္၏ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္) 
၁၉၅၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ ည ၈ နာရီ ျမန္မာနိုင္ငံ အသံလႊင္႔ဦးစီးဌာနမွ နိုင္ငံေတာ္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးနဳရဲ ႔ မိန္႔ခြန္းေျပာရာတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ေနထိုင္ေနေသာ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးမ်ားသည္ အျခား ေဒသမ်ား တြင္ ေနထိုင္ေနတဲ႔ ျမန္မာ့တိုင္းရင္းသားမ်ားကဲ႔သို႔ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္တစ္စု ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအလင္း မိန္႔ၾကားခဲ႔ျခင္းကို ၾကည္႔ျခင္းျဖင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳး ဆိုတာ ျမန္မာ႔တိုင္းရင္းသား စစ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအက် ေျပာလိုနိုင္တယ္။

(၂) ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီေခတ္တြင္ ဘဂၤလာေဒ႔ရွ္မွ ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ခိုးဝင္ အေျခခ် ေနထိုင္ လာေၾကာင္း ရိုဟင္ဂ်ာဆန္႔က်င္းသူေတြက စြပ္စြဲထားသည္။

( ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္ ) 
ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီေခတ္ မတိုင္ခင္ ေရွးရခိုင္ဘုရင္မ်ား ရွိစဥ္ကတည္းက ရခိုင္ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာတို႔သည္ ရာထူးအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင္႔ ရခိုင္ ဘုရင္မ်ား ထံတြင္ အမွဴးထမ္းမ်ား လုပ္လာခဲ့ ေၾကာင္း သမိုင္း အေထာက္ထားမ်ားအရ ေတြ႔ရေလ၏။ ရခိုင္ တိုင္းျပည္သည္ ဗမာ အမ်ိဳးသားတို႔၏ လက္ေအာက္ခံ ကိုလိုနီ မေရာက္ခင္ကတည္းက ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးဆိုတာ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ရွိခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႔ရ ၏။ တဖန္ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီေခတ္က ရိုဟင္ဂ်ာတို႔က အဂၤလိပ္တပ္ကို ေထာက္ခံ၊ ရခိုင္ အမ်ိဳးသားတို႔က ဂ်ပန္ကိုေထာက္ခံခဲ႔မွုေၾကာင္႔ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ အဂၤလိပ္ႏွင္႔ ဂ်ပန္တို႔၏ ပေယာဂေၾကာင္း ရခိုင္အမ်ိဳးသား မ်ားႏွင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာအမ်ိဳးသားမ်ားၾကား လူမ်ိဳးေရး အဓိကရုဏ္ၾကီးျဖစ္ကာ အျပန္အလွန္ သတ္ျဖတ္မွုၾကီး ျဖစ္ပြားခ႔ဲသည္။ ယင္း အခ်က္အလတ္ေတြကို ၾကည္႔ျခင္းျဖင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးေတြဟာ ၎တို႔ကို ဆန္႔က်င္ ေနေသာ လူတစ္စုက ေျပာေနသကဲ႔သို႔ အဂၤလိပ္ ကိုလိုနီေခတ္မွာ ဝင္လာတယ္ဆိုတာ လံုးဝ မျဖစ္နိုင္ပါ။ ယုတၱိ မရွိတဲ႔ ေျပာဆိုမွုသာျဖစ္ေနေလ၏။

( ၃ ) ဘူးသီးေတာင္ႏွင္႔ ေမာင္းေတာျမိဳ႕ မ်ားတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳး အဆမတန္တိုးပြား လာျခင္းသည္ ဘဂၤလာေဒ႔ရွ္ဖက္မွ ခိုးဝင္လာျခင္းေၾကာင္းဟု ရိုဟင္ဂ်ာ ဆန္႔က်င္းေရး လွဳပ္ရွားသူေတြက စြပ္စြဲထားသည္။

( ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္ ) 
ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာ ေဒသမ်ားတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးမ်ား မ်ားလာ ရျခင္းက အခ်က္ ၂ ခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။

နံပါတ္(၁) ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ရခိုင္ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးေရး အဓိကရုဏ္ ျဖစ္တုန္းက ေက်ာက္ေတာ၊ ေျမပံု၊ ရန္ျဗဲး၊ ရေသ႔ေတာင္ စသည္႔ ရခိုင္ျပည္နယ္၏ အျခားအျခားေသာ ျမိဳ႔မ်ားတြင္ ေနထိုင္ေနတဲ႔ လူနည္းစု ရိုဟင္ဂ်ာ အိမ္ေထာင္စုေတြဟာ ရခိုင္တို႔၏ သတ္ျဖတ္ျခင္းကို မခံရေလေအာင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ အႏွံ႔အျပန္႔မွ ရိုဟင္ဂ်ာ လူနည္းစုတို႔သည္ ထြက္ေျပးကာ ဘူးသီးေတာင္ႏွင္႔ ေမာင္းေတာျမိဳ႔မ်ားတြင္ ေနထိုင္ေနေသာ ၎တို႔၏ လူမ်ိဳးစု ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင္႔ ေပါင္းစည္းကာ ရခိုင္အမ်ိဳးသားတို႔၏ ရန္ကို ပူးေပါင္း ကာကြယ္ခဲ႔ၾကသည္။ သတ္ျဖတ္မႈေတြ အဆံုးသတ္သြားေသာ္လည္း ၎တို႔ စြန္႔ခြါခဲ႔ေသာ ျမိဳ႔မ်ားသို႔ မျပန္ရဲေတာ႔သျဖင္႔ သူတို႔ ေရာင္ရင္းမ်ား ျဖစ္ေသာ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာ က ရိုဟင္္ဂ်ာ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ အတူ ထို႔ေဒသ မ်ားတြင္ အေျခခ် ေနထိုင္ လာခဲ႔ေသာ အတြက္ေၾကာင္႔ ရခိုင္ျပည္နယ္၏ နယ္စပ္ေဒသ တစ္ေလွ်ာက္ လူဦးေရမ်ား သည္ဟု ထင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္တုန္းက ေက်ာက္ေတာျမိဳ႔မွ ထြက္ေျပး လႊတ္ေျမာက္လာသူ အဘိုးအိုး တစ္ဦး၏ ျပန္လည္ ေျပာျပခ်က္ကို ကိုးကားျပီး ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ ႔ NGO တစ္ခုတြင္ အလုပ္ ဝင္ လုပ္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ္၏ ငယ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တစ္ဦးထံမွ သိရွိခဲ႔ရပါသည္။

နံပါတ္ (၂) ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ နဂါးမင္းစီစစ္ေရး အတြင္း ရခိုင္ျပည္နယ္ အရပ္ရပ္မွ ဘဂၤလာေဒ႔ရွ္နိုင္ငံသို႔ ဒုကၡသည္ အျဖစ္ ထြက္ေျပး ထိမ္္းေရွာင္သူ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ျမန္မာအစိုးရက ျပန္လည္ေခၚယူကာ ဘူးသီးေတာင္ ႏွင္႔ ေမာင္ေတာျမိဳ ႔မ်ားတြင္ ေနရာခ်ထားေပးခဲ႔သျဖင္႔ ေနာက္ထက္ မ်ားျပားလာျခင္းျဖစ္တယ္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္တုန္းက ဒုကၡသည္အျဖစ္ ဘဂၤလာသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္္းေရွာင္ေနသူအခ်ိဳ ႔ဟာ ၎တို႔၏ ဇာတိေျမ ရခိုင္ျပည္နယ္ကို အခုခ်ိန္ထိ မျပန္ေသးဘဲ နယ္စပ္ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားတြင္ေနထိုင္ေနတဲ႔ အေၾကာင္း ဒုကၡသည္ စခန္းမွ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ၏ ျပန္လည္ေခၚယူျခင္းကို ခံရသူတခ်ိဳ႕ ၏ေျပာျပျခင္းျဖင္႔ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းက သိရွိခဲ႔ရ တယ္ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ကိုျပန္ေျပာျပခဲ႔တယ္။

(၃) ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ျမန္မာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သပိတ္ၾကီး ေပၚေပါက္လာျပီး ေနာက္ပိုင္း ယေန႔အခ်ိန္ထိ ျမန္မာနိုင္ငံ အတြင္းက ျပည္သူေတြဟာ စားဝတ္ေနေရး အၾကပ္အတည္းေၾကာင္႔ ရခိုင္ျပည္နယ္ထဲက လူေတြ အပါ အဝင္ တစ္နိုင္ငံလံုးက ျပည္သူေတြ နိုင္ငံရပ္ျခားသြားျပီ ရရာ အလုပ္ကိုလုပ္ကာ ဝမ္းေရးအတြက္ ေျဖးရွင္းေနရတဲ႔ ကာလေတြမွာေတာင္ ဘဂၤလာေဒ႔ရွ္က လူေတြခိုးဝင္ ေနထိုင္ေနတယ္ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ပါ မလား၊ ဒါဟာလံုးဝကို မွားယြင္းတဲ႔ စြပ္စြဲခ်က္လို႔ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္က နိုင္ငံေတာ္အာဏာကို သိမ္းကတည္းက ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရစစ္တမ္းကို တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ျခင္းမရွိဘဲ လွ်ိဳ ႔ဝွက္ထားခဲ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္္အေဖက အဘိုးကို ေမးခဲ႔တယ္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲတဲ႔။ အဘိုးက ျပန္ေျဖးခဲ႔တယ္( သန္း ၆၀ )တဲ႔။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ တပတ္ေလာက္က အေဖကို ဒီေမးခြန္းဘဲ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေမးခဲ႔တယ္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ လူဦးေရး ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ အေဖျပန္ေျဖခဲ႔တာလဲ (သန္း၆၀)ပါပဲ။ ေနာက္လာမည္ ႏွစ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာထိ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ ႔ လူဦးေရးဟာ သန္း ၆၀ မွာဘဲ ရွိေနအံုးမွာပါ။ သိပ္မၾကာေတာတဲ႔ ကာလ တစ္ခုမွာ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ရဲ ႔ သားသမီးေတြ ကလည္း ျမန္မာနိုင္ငံလူဦးေရး အေၾကာင္းေမးလာရင္ သန္း ၆၀ လိုဘဲ ျပန္ေျဖမိၾကမွာ ပါ။ ကမၻာ႔နိုင္ငံ အသီးသီးမွာ ႏွစ္စဥ္ လူဦးေရး တိုးပြားေနတာကို အစိုးရ ႏွင္႔ ျပည္သူက သိၾကေပမဲ႔ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ နိုင္ငံမွာေတာ႔ျဖင္႔ သန္း ၆၀ ကေန မတိုးနိုင္ေတာ႔ဘူး။ လူဦးေရးျပႆနာ  ဆိုတာ အစိုးရ လ ဝ က ဌာနနဲ႔ တိုက္ရိုက္ ပတ္သက္ေနတဲ႔အတြက္ ယင္းအဖြဲ႔အစည္းကို ဦးေဆာင္သူေတြမွာ လူဦးေရးစာရင္းမွန္ ျပဳစုကာ ျပည္သူကို ခ်ျပသင္႔တယ္ ထို႔သို႔မျပဳလုပ္ဘဲ၊ လႊတ္ေတာ္ အခန္းဝမွေန၍ ထို႔ေဒသမွာ လူဦးေရးမ်ားေနတယ္ ဘာျဖစ္ေနတယ္ ညာျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျပာခ်င္းတိုင္း ေျပာကာ အဆံုးသတ္လိုက္ျခင္းကို ၾကည္႔ျခင္းျဖင္႔ လူဦးေရးကိစၥဆိုတာ တမင္အေၾကာင္းျပခ်က္သာ ျဖစ္ေနေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္သံုးသပ္မိတယ္။

( ၄ ) ဦးနဳအစိုးရက ရိုဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကိုရရန္ ရိုဟင္ဂ်ာကို တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳ ခဲ႔ေၾကာင္းဟု ရိုဟင္ဂ်ာ ဆန္႔က်င္ေရး လွဳပ္ရွားသူလူတစ္စုက စြပ္စြဲထားသည္။

( ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ ႔ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္ )
 ျမန္မာနိုင္ငံသည္ အေႏွာင္းအဖြဲကင္း၍ သီးျခားလြတ္လပ္ျပီး ေနာက္ပိုင္း ျပည္သူလူထုရဲ ႔ သေဘာ ဆႏၵ အတိုင္း ျပည္သူ လူထုက ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္ထားေသာ အစိုးရတစ္ရပ္က ‘ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးဆိုတာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္းက အျခားတိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားကဲ႔သို႔ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသား တစ္စုျဖစ္ေၾကာင္း’ တိုင္းသိ ျပည္သိ ေရဒီယိုမွ မိန္႔ၾကားျခင္းျဖင္႔လည္းေကာင္း ၊ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးႏြယ္စုတို႔၏ ဓေလ႔ ရိုးရာ၊ ယဥ္ေက်းမွုမ်ားကို အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ား ႏွင္႔ တန္းတူ ေရဒီယိုမွ တရားဝင္ထုတ္လႊင္႔ခြင္႔ ေပးျခင္းျဖင္႔ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ေထာင္စု ဆိုရွယ္လစ္ သမၼတ ျမန္မာ နိုင္ငံေတာ္ ပညာေရး ဝန္ၾကီးဌာနမွ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝေသာ အထက္တန္း ေက်ာင္းသံုး ပထဝီစာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ (၈၆) တြင္ ေဖၚျပ ထားေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ျပန္႔ႏွံ႔ေနထိုင္ ေျမပံုတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးႏြယ္စုတို႔၏ ေနထိုင္ရာ ေဒသမ်ား ကို ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ ျမိဳ႕အမည္မ်ားျဖင္႔ တကြ ယွဥ္တြဲ ေဖၚျပေပးျခင္းတို႔ကို ၾကည္႔ျခင္းျဖင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ဳိး ႏြယ္စုေတြဟာ ျမန္မာႏြယ္ဖြား တိုင္းရင္းသား စစ္စစ္ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ေနရသည္။ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးနဳက ရိုဟင္ဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈရရန္ တိုင္းရင္းသား အျဖစ္ သက္မွတ္သည္ဟု ယူဆရရင္ ဦးနဳ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာျပီး တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ သက္မွတ္ ေပးတာကို ခံရတာ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးတစ္စုတည္း မဟုတ္ပါဘူး အျခား လူနည္းစုေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္။

ယင္းလူမ်ိဳးစုေတြကို က်ေတာ႔ တိုင္းရင္းသားမဟုတ္ဟု ျငင္းဆို ကန္႔ကြက္ေပး ေနသူေတြ မရွိၾကတာကို ေတြ႔ေနရတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးေတြဟာ အီစၥလန္ဘာသာကို ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္ျခင္းက သူတို႔ရဲ ႔မဟာ အမွားၾကီးျဖစ္ေနတယ္ဟု ျမန္မာအစိုးရ ႏွင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာ ဆန္႔က်င္းသူေတြက ထင္ျမင္ ယူဆ ေနၾကတယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ျမင္မိတယ္။

ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ အျခား တိုင္းရင္းသား လူနည္းစု တစ္စုအျဖစ္ ရွိေနတဲ႔ လူမ်ိဳးတစ္စု ရွိေသးတယ္၊ ၎လူမ်ိဳး အမည္မွာ (မာရမာၾကီး) ဟုေခၚသည္၊ ထိုလူမ်ိဳးသည္လည္း ရုိဟင္ဂ်ာမ်ား ေျပာဆိုေသာ ဘာသာစကား ႏွင္႔ တထက္တည္း ေျပာျပီး ဟိႏၵဴဘာသာကို ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္႔ၾကတယ္။

မရမာၾကီး လူမ်ိဳးတို႔၏ ရုပ္အသြင္ သဏၰာသည္လည္း ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမ်ားကဲ႔သို႔ တူညီျပီး မရမာၾကီးလား ရိုဟင္ဂ်ာလား ဆိုတာခြဲျခားဖို႔ အလြန္ ခက္ခဲလွပါတယ္။ စစ္အစိုးရက သူတို႔ေတြကို က်ေတာ႔ တိုင္းရင္းသား ဟု သတ္မွတ္ကာ တူညီတဲ႔ လူမ်ိဳး၂ စုကို ကိုယ္ကြယ္သည္႔ ဘာသာေပၚ အေျခခံျပီး တိုင္းရင္းသား ႏွင့္ နိုင္ငံျခားသား ဟု ေခၚေနျခင္းဟာ၊ ျမန္မာအစိုးရရ့ဲ လုပ္ရပ္ေတြက လူမ်ိဳးစု တစ္စုကို သမိုင္း အေျခခံ ေလ်ာ႔နည္းမွဳေၾကာင္႔ တိုက္ခိုက္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ကိုးကြယ္သည္႔ ဘာသာကိုသာ အေျခခံျပီး တိုက္ခိုက္ ေနျခင္းဆိုတာ လူတိုင္းေတြ႔ ျမင္ရမွာပါ။

ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရကို ေျပာခ်င္ေနတဲ႔ စကားခြန္းပါးလိုက္ပါေစ အစိုးရရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြဟာ ကိုယ္႔ျပည္သူေတြ ေပၚ အစြန္းေရာက္လြန္ ေနပါတယ္။ ဦးနဳအစိုးရက ရိုဟင္ဂ်ာေတြရဲ ႔ ေထာက္ခံမွဳကို ရရန္ တိုင္းရင္းသားဟု သက္မွတ္ခဲ႔တယ္ဆိုရင္ စစ္အစိုးရက ရခိုင္အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမွဳကို ရရန္ ရိုဟင္ဂ်ာကို နိုင္ငံျခားသား စြပ္စြဲ ေနတာမျဖစ္နိုင္ဘူးလို႔ မည္သူက အာမခံ ေျပာနိုင္သလဲ။

မရမာၾကီးလူမ်ိဳး အေၾကာင္းေျပာလို မရမာၾကီး လူမ်ိဳးမ်ား အေနနဲ႔ စိတ္မရွိၾကပါႏွင္႔လို႔ ေျပာပါရေစ အေၾကာင္း ကိစၥခ်င္း တိုက္ဆိုင္ သြားလို႔သာ ႏွဳင္းယွဥ္ ေျပာျပျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း နာလည္ေပးၾကပါ။ ရန္ကုန္မွာေနတဲ႔ မရမာၾကီးလူမ်ိဳးေတြ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင လုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ေနသူ အမ်ားအျပား ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ရင္းႏွွီးၾကပါတယ္။
အထက္က ေဖၚျပလာခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းအရာတိုင္းကို ေစ႔စပ္ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည္႔ပါက ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးစုဟာ
ျမန္မာနိုင္ငံသား၊ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးဆိုတာကို ယံုမွားသံသယ မရွိနိုင္ပါ။

ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ နိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး မရတုန္းကလည္း သူမ်ား ကြ်န္ျပဳတာကိုခံခဲ႔ျပီျပီး လြတ္လပ္ေရး ရျပန္ေတာ႔ လည္း ေအးခ်မ္းစြာ အတူတကြ ေနထိုင္နိုင္ေအာင္ မၾကိဳးစားၾကဘဲ တစ္စုနဲ႔တစ္စု အျပန္အလွန္ ကိုယ္႔ အခ်င္းခ်င္း သတ္ျဖတ္ ေနၾကတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္ေနတဲ႔ အျခားနိုင္ငံမ်ားနဲ႔ အတူ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္နိုင္တဲ႔ ဘဝကို လိုခ်င္းရင္ သူတို႔လို စိတ္ထားေမြးရမည္။ လူသား အခ်င္းခ်င္း နစ္နာနိုင္ေစတဲ႔ လုပ္ရပ္ မုန္းတီးျခင္းေတြ ကို စြန္႔လႊတ္မွ သာလွ်င္ စစ္မွန္တဲ႔ ေအးခ်မ္းမႈကို ရၾကမွာပါ။

(ကိုယ္ျပဳသည္႔ ကံ ပဲ႔တင္းသံ ကိုယ္႔စီျပန္လာမည္တဲ႔ ) လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ ကိုယ္ျပဳလိုက္တဲ႔ အက်ိဳးဆက္ ကိုဘဲ ကိုယ္ျပန္ ခံစားခြင္႔ ရၾကမွာပါ။ ျမန္မာနိုင္ငံသူ နိုင္ငံသား အားလံုး အမွန္တရားကို ျမတ္နိုးကာ အမွန္ တရား အေပၚ အေျခခံတဲ႔ စိတ္ႏွလံုးေေတြ ပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစ။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

Friday, August 18, 2017

AZOLA CÁAZADA [Ekkán Ofúna Kissá]


Lekóya ♠ Kuwaiccójjá|

Ek zobanat kaci raijjór baádcá ar begom Sanda Maiyya ttún Azola hoói ugguá fuwa aiccíl. Fuwa bouli hoi ek mattro ugguá fuwa. Gura hale bab jan Kacika badcá yé ekdin fuwaré kulot loi sair guá sur oré boyankar sáñza diyé. 

Toktót mazé boi roiyé dé Azola ye endilla foriya ré boiyankar sáñza doun nán fosón nogoré dé étolla bicí dile duk fai eén báiffé.  

Fóir  oibó dé étollá fisór fisor zindegir báfi fari bár solaiyot asé. 

Aññí yó ekdin badcá oiyum. Endillá foriya ré insáf gorí baiccót ossé goloti óilé, aññár uore bicí mosibot aibó. Aññí yaa ar fisór zindegit mazé golti sáñza hái jahánnom ót lagi taá foribó. Ya aññí ki goittám. 

E mamala gán óre ót  san suuroti diyo ye dekí gaa dehá di óre zehón fusár loi ló badcá bointo nosar dé moncá ré zani-
Cázadaye zuzukot zaforibó dé mosibot oré dhora de étolla, e din loti diyo sólla mozin vuk náfáñg ór dikká lorsor sára boni giyé gói.

Tar hálot oré kermosdar oulé dekí Begom or hañsé éhon aros goilló- Begom e nize baze fuwa ré saái soyidé yían ótfái badcár hañsé zanai yédé ottót Gonoikka ókkol e fuwaré matai bállá doila bodoilla kucíc goijjé. 

Hána fína, kelna loi kúci goillé yó no faré. Haibar ottot no hábai rakilé yó no hañde, dor lafán guzor le yó no háre, kucí gori guzorilé yó no ó, guiccá gorí dak maille yó no faré, ador dehai háñcai tó sailé yó no fare, jadu ar nasa usa dehailé yó no dhora, háñti okkól, háf okkól, háñtiyar okkol, oin okkol loi tes goillé yó no dhora, cúndor cundor hoinna loi dola goilé yó no faré, cázadar dilot cúde zuzuk oré deker, ar kessúr sinta nái. 

Azola cázada 17 bosór ófan honó bodola nóo. Toí badcá yé gonokkia okkól oré dhaki buzáiyé.  Gonokkia okkol e “Fuwa ibá táile badcá , begom, yá dec dónco oizaiboi. E mosibot ottú uddár oito mone hoilé cázada re gañri féla foribó” bóuli aros zehón goijjé badcá ebbe bekuud oigiyoi. Éottót begom e cázadar dil fírai bollá cáyi combótti ar hókumoti gosái diyé. Mogor 7 din fán honó torki nofai bacáyé guiccá gorí rot saloyaré dhaki óre “hailla fóor fárilé itáré cáyi háñs fucák kúli felai agum murát rot tulí loijaisgói. Ére meri kurí gañri félaic” hoi hókum diyé. Rot saloyá yó badcá hókum or taábedari gorí murát loizai gáñt kurér dé ottót, gañt or uottún abas uggua fúni fíri saáddé, 
   “O rot saloya, kiyóllá gáñt kurá forer. Gunáttú yó basi, badcá bokcíc ó othalikka fosfán, ehón zai razdán ot maámala gun hoógoi” hoi zehón hoiló, rot saloya ye kúci ói torori badcár dorbarot giyé. Badcá có razdan or hásti begún ofúrani kúci óiyé.

Badcá yé fuwa ré murár bútoré badcáyi hamgosái di dháki aníbó bóuli kíyal góri  taim loi óré uzir nazir gulam tánjan beakgún loi muráttú barái ani bóllá sair dinnot din rowana diyé. 

Zehón murát foóñsílo, sáaddé fuwa fóir bonigiyói. Gaa gutora yó sug bazí taáfán cúndir óigiyói. Tói fusár loilo. O fut! Tui murát mazé kihái eén cúndor oiyosdé? 
O babjan húzur, murát mazé mui nun sára keñsa fata hái tákom de. 

Cúndor candór hoódé dilmon cánti asédé,  ocánti sára, guiccá sára mancórlá bóuli. 

Bála hotá, tuán babjaan ottú yó e ocánti sára fóir ali zibon hairto mone hoór. O fut, tui de ajó gura, din-dórmo yó hásél goillí. Étolla, babjan fóir boni farom fán badcáyi gán gosíló. Fisé boic barí ai fuwain ór bab bonilé, fuáin óre ham gosáidí fóir boni zaic gói. Toilé decóittá réyó modot goijjós fán no óibo nikí.  

O babjan, moot e gura burá no basé dé noóné. Okkól ottót moót aiyé dé noóné. Cáyi cómbotti hasharbar loito mone no hoórdé étollá etokkál fán buk náfang boni aicílam dé hoói lamba gorí buzaiyé. E hotá fúni badcá, begom ar uzir nazir có badcáyi hókumot eridi azibon fóir boni gelgói. 


Maáni (ခက္ဆစ္အဖြင့္)

Azibon = တစ္ဘဝလံုး။ 
Bab jan = ခမည္းေတာ္
bekuud = တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားသြားျခင္း။
Begom = မိဖုရား။
Cáazada = အိမ္ေရွ႕မင္း။
Gonoikka = ပုဏၰား။
Rot = ရထား။
razdan = နန္းေတာ္။ 
cáyi combótti ar hókumoti = နန္းစည္းစိမ္။
Raijjo = တိုင္းျပည္။

Thursday, August 17, 2017

“Inauthentic description of the term Rohingya by some vested interest”


By U Kyaw Min [21 Dec 2015 FB Post]|

Etymology of racial term is always vexed and imbiguous. No one can give an exact root and derivation of racial names. So there are different names of the same people in Myanmar as well as in the world. Peoples are called by different names by different peoples. It is very rare that the Governments and parliaments designate or choose the name of an ethnic group. It is the peoples that choose their own name.

Talaing definitely chose to be Mon; TaungThu beame Pa-Oo; KarenNi is today called Kaya; very recently ShanNi adopted the name TaingLaing. Again many ethnic names in 1973 census changed in 2014 census. No one opposed or criticized it. It is strange why there are all this oppositions to Rohingya. More unethical and anomalous is that some senior politicians who are preparing to rule the country ignore Rohingya’s indigenous status they enjoyed during the rule of post-independent governments. How comes is it? What will be the future of our country if this politicians become the rulers? They even do not know the history of immediate past of our country. It is a pity.

First they said “Rohingya is a fake term, created by politicians since 1950. It is nowhere in the history records”. When records were brought out, They cannot deny it. Then different Rakhine politicians give different version of that Rohingya terminology. Some say Bengali had adopted it from Rakhine phrase “ Rwahaung Thaa” Another popular politicians said “Rohang” is Rakhine;gya is returnees. Thus returnees form Rakhine to their native is called “Rohingya” by native Bengali.

Again so called some Rakhine historians said Rohingya is a term Bangali called to Rakhine. A paradox of former version Bengali term for Rakhine is not Rohingya but Mug. We can find it in all early historical works of Arakan. Dr Buchanan in his comparative study of Languages in Burma Empire, analyzed comparatively Rakhine and Rohingya languages. Rakhine language has nothing and to do with Rohingya language. So Rohingya and Rakhine are different entity.

Very strange! The latest explanation of Rakhine politicians is “Bengali adapted “Rakhine tha” with Rohingya”. All this different versions are hypothetical and designed to serve their purpose and to deceive and confuse the world. Gil chrit’s study of south Asian languages and Rennel map of Bengal described “Rohang” and Rohingya in 18th century. Dr J-P.leider an advocate of Rakhine version of Arakan history wrote, “Bodawphaya’s army in 1785 deported a lot of Muslims and Hindus along with the Rakhine from Arakan who claimed their ethnicity as Rohingyas.” (See; J.Leider, Rohingya the name, the movement, and the quest of identity 2014)
Again J.leider said Mrauk-U in 17th century was Found peaceful, tranquil and harmonious. Muslims and Rakhine had a close amity. Qouting shah Ala-oL, a courtbard in Maruk-U, J.Pleider described;
Ala-oL said, “the city Rosanga is a matchless place on earth constantly full of grains and fishes.”- - -another sentence of Ala-ol eulogy was, “ Revering the sword of justice the lamb and tiger meet peacefully and drink water together at the same ghat (water). No trace of the malevolent and wicked men’s vice anymore, the honest conduct of the king destroys all kind of pains. (J.leider; Traders and poet in Mrauk-U in 17th century, 2011)

If people in Rakhine (Arakan) can adopt a social- political atmosphere of that kind, it will be better for both communities: Rohingya and Rakhine. Mrauk-U was a cosmopolitan and multicultural city.

It is time for all not to make base-less, censorious arguments. It is time to reconcile to reason, reality and history. Indians in Arakan were completely registered and issued FRCs where native, Buddhist, Hindus and Muslims were issued NRCs after independences. That NRCs are citizenship cards and remained valid until today. That is why people with NRCs were allowed to vote and contest in 8 November 2015 election. The issue of citizenship is not what elite persons say, but what the laws say. Rohingya had the right to vote and to contest in all election until 2010. Then how can they be foreigners today? How could over a million Rohingya obtain their identity and citizenship cards (NRCs) and other related documents without Government consent. The requisite of Myanmar citizenship, according to law is not race and religion. 

Denial of people’s identity and depriving of existing citizenship is arbitrary, unjust, unfair. That sort of manoeuvres are steps of ethnic cleansing which the world today high lighting in the context of Rakhine violence and conflict.

A notable thing is there were no violence, conflict and demonstration against recognition of Rohingya as a indigenous people in the post independence period. Again all Rohingya were allowed to apply for citizen scrutiny card under 1982 law (with Rohingya identity) before 1990 election. No censorious protest raised from Rakhine people. The present problem and objection shown by some vested interest is not the real reflection of the mind of grass root people. It is a creation of politicians. It is a political gambit of racists to gain power and to perpetuate the grasp of power.

🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠

Wednesday, August 16, 2017

Fair Play in Burma



By ANDREW MARSHALL

Posted by RK




More than a century ago, a diminutive Scottish teacher strode onto a school playing field in Rangoon and punted a sphere of Indian rubber into the sultry tropical air. The year was 1878. The man was J. George Scott, a preacher’s son from Fife, and he had just brought football to colonial Burma. Admittedly, there are other, more pivotal moments in Burmese history—not least the 1962 coup when the military seized power. But you would hardly know it in Burma, where the sport Scott introduced is not just a national obsession, but an indicator of a great country’s tragic decline under one of the world’s oldest surviving dictatorships.




A gifted linguist and scholar, Scott spent most of his working life as a colonial administrator. He was small, tough and fearless—he scaled hilltop fortresses to meet ferocious headhunters known as the Wild Wa, and braved man-eating boa constrictors to explore Burma’s then uncharted border with China. “Stepped on something soft and wobbly,” runs a typically pithy entry in his jungle diary. “Struck a match, found it was a dead [Chinese].”


For Scott, football was both a passion and a useful empire-building tool—a way of communicating ideas of fair play and respect for authority. He arranged matches between the followers of squabbling tribal chieftains, although he stopped short of teaching the game to the Wild Wa due to (as a British historian put it) “the risk of overenthusiasm and resulting massacres.” He also competed in hard-fought tournaments against the Burmese. They loved the game, he noted, “because it’s just like fighting.” Before one Anglo-Burmese contest, goalkeeper Jerry Morrison was felled by a stomach bug and his replacement, baffled by the rules of the sport, only attempted to save shots that went over the bar. The Burmese won 2-1.

In reality, of course, there were no level playing fields in colonial Burma. Profits from its timber, gems and silver filled Britain’s coffers, and the lives of most Burmese remained unimproved. The country won its independence in 1948, and the so-called “golden age” of Burmese soccer roughly coincides with the brief period of optimism that followed. The national team ranked among Asia’s finest, and the economic prospects of this large, cultured and resource-rich country looked rosy. Then came the 1962 coup, which plunged Burma into poverty, isolation and fear. A series of paranoid and xenophobic regimes expelled foreigners, nationalized all industry, and dismissed the country’s problems—including bumper opium crops and an unchecked AIDS epidemic—as legacies of colonialism. Opponents were jailed or killed, culminating in the military’s massacre of hundreds of pro-democracy protesters in 1988 and the jailing of their leader, Nobel laureate Aung San Suu Kyi.

Football suffered too. Stadiums—and schools and universities and hospitals— crumbled with neglect. At one point, the country actually ran out of footballs. Today, it is routine for Burma (pop. 50 million) to be trounced by teams such as Brunei (pop. 374,000). Yet though Burma’s dictators may have destroyed the national game, they have not dented its people’s enthusiasm for the global version. One of the few growth areas in a crippled economy are football magazines with English names such as First Eleven and 90 Minutes. Life in Rangoon—never exactly frenetic—will grow sleepier in the coming weeks, as half the population will have stayed up to watch the games in Germany. Electricity is rationed in Burma but the power tends to stay on during live broadcasts of important matches. Even Burma’s generals seem to realize the dangers of denying a long-suffering people this simple joy.

And J. George Scott? He is long forgotten, along with pith helmets and tiger hunts. But the sport this obscure Victorian introduced still connects the Burmese people to a wider world the junta would rather they forgot.

Andrew Marshall is the author of The Trouser People: A Story of Burma in the Shadow of the Empire
⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽
From:time.com

Tuesday, August 15, 2017

ေမာင္ေတာ [ကဗ်ာ]

Maungdaw-Buthidoung Highway 

ေရးသား 🚩 ဝင္႐ိုး |


[စာဆိုသည္ ေမာင္ေတာေဒသရဲ႕ လူမူေရး၊ ဘာသာေရး အ႐ႈပ္ေထြးမ်ားျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေနသည့္ အေမွာင္ထု ဘဝမွ သင့္ျမတ္ေရး ခ်စ္ခင္ေရး အလင္းခြင္သို႔ ႐ုန္းထြက္ေနသည့္ ခံစားခ်က္မ်ားကို ေဒသႏၲရ သဘာဝနဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္း စာပန္းခ်ီျခယ္ထားတာကို ခံစားၾကည့္ရေအာင္။] |




✴ ေမာင္ေတာ ✴ 


မိုးဖြဲဖြဲ
ေမာင္ေတာလမ္းေပၚ။

အတိတ္ကို ထားခဲ့
အမုန္းေတြထားခဲ့
အႏိုင္အ႐ံႈးကို ထားခဲ့။

ေခ်ာက္နက္ႀကီး ေဘးက
ေတာင္ပတ္လမ္းေလးေလးအတိုင္း
ရန္ၿငိဳးေတြ ေမတၱာတရားနဲ႔ ေကြ႕ပတ္ခဲ့။

ေတာင္ကို ေဖာက္ထားတဲ့
ေတာင္ေခါင္းေတြအတိုင္း
အဖိုးေျပာတဲ့ အမုန္းပံုျပင္ေတြထဲက
ေဖာက္ထြက္လာခဲ့။

ဟိုးေတာင္ေပၚက စီးက်လာတဲ့
ေတာင္က်ေခ်ာင္းေလးအတိုင္း
လူမ်ဳိးေရးပံုစံခြက္ထဲကေန
အရိွန္အဟုန္ျပင္းျပင္း ႐ုန္းထြက္ခဲ့။

ေတာင္နံရံေတြေပၚ ပြင့္ေနတဲ့
ေတာ႐ိုင္းပန္းေလးေတြအတိုင္း 
အစြဲအေမွာင္ေတြကေန 
အသိဉာဏ္အလင္းေတြ ပြင့္ခဲ့။

ေတာင္ေတြကို ဆက္ထားတဲ့
သံတံတားေတြအတိုင္း
လူလူခ်င္းဆက္မယ့္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တံတားေတြ တိုးခဲ့။ 

မိုးဖြဲဖြဲ
ေမာင္ေတာ လမ္းေပၚ။        ။

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹