ရိုဟင်ဂျာ အစားအစာ/မုန့် (Rohingya Traditional Food: Cake)

ရိုဟင်ဂျာ အစားအစာနှင့်မုန့်များ၊ ပုံ-ရိုဟင်းကိန်း

ရိုဟင်ဂျာ အစားအစာ 

(Rohingya Traditional Food: Cake)

"ဖီရားတွေက ဒီလူတွေရဲ့ ပုံမှန်အစားအစာဖြစ်တယ်။ တခြားအစားအစာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ စားစား ဖီရားမပါဘူးဆိုရင် သူတို့ ဗိုက်ဆာနေတုန်းပဲ။"

(Manrique, Vol.1, P- 199)

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိဟူသမျှ အသက်ရှင်နေထိုင်ရေးအတွက် အစားအစာသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပင်မ အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအစားအစာများကို စားသောက် သုံးဆောင်ရာတွင် လူတို့သည် မိမိတို့ ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်မှုအလျောက် ပုံစံအမျိုးမျိုး သွင်းကာ စားချင်ဖွယ်သောက်ချင်ဖွယ်ကောင်းအောင်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်အောင် အဟာရဖြစ် စားသောက်ကြသည်။  လူမျိုးအသီးသီးသည် မိမိတို့ နေထိုင်ကျက်စားရာ ဒေသအလိုက်၊ ရာသီဥတုအလိုက် ရိုးရာ အစားအစာများကို အခါသင့်အချိန်သင့် ရက်ကြီး ခါကြီးများတွင် အမျိုးမျိုးပြုလုပ်  စားသောက်ပျော်ဖြေကြသည်။  ရိုဟင်ဂျာ လူမျိုးတို့သည်လည်း မိမိတို့ နေထိုင်ရာ ရေမြေဒေသ၊ ရာသီဥတုနှင့် အညီ ရာသီအလိုက် တမူထူးခြားသော အစားအစာ ဘောဇဉ် (Boujon)များကို ပြုလုပ် စားသောက်လေ့ရှိသည်။ ရာသီဥတုကိုလိုက်၍ တစ်မျိုး၊ ရက်ကြီးခါကြီးကို လိုက်၍ တစ်မျိုး အစားအစာမုန့် များကို ပြုလုပ်ကျွေးမွေးကြသည်။

မုန့်ကို ရိုဟင်ဂျာဘာသာစကားတွင် “ဖီရာ့" ခေါ်သည်။ အင်္ဂလိပ်လို “Cake" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ သည်။ ရိုဟင်ဂျာတို့သည် မုန့်အများစုကို ဆောင်းရာသီ၌ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ဆောင်းရာသီကို “မုန့်ရာသီ" ဟုခေါ်နိုင်လောက်အောင် အိမ်တိုင်း၌ မုန့်တစ်မျိုးမဟုတ်တစ်မျိုးဖြင့် ဝေဆာနေသည်။ ထိုနည်းတူ ကောက်စိုက်ချိန်၊ ကောက်ရိုတ်ချိန်၊ ပျိုးကြဲချိန်၊ ဘာသာရေး ပွဲတော်များ၊ ရိုးရာပွဲတော်များတွင်လည်း အချိုယာမကများ၊ ရိုးရာမုန့်များကို ပြုလုပ် ဧည့်ခံကျွေးမွေးကြသည်။

ရာသီအလိုက်ပြုလုပ်သော မုန့်များမှာ-

 ဆောင်းရာသီမုန့်များ 

(၁) ဓူံအီ ဖီရာ့ (Duñí Fiçá)

(၂) ဖာ့သောပ် ဖီးရာ့ (Fátop Fiçá)

(၃) ဒုပ္ပာခ်ျ ဖီးရာ့ (Dúppaich Fiçá)

(၄) စိုက်န္နာ ဖီရာ့ (Sainná Fiçá)

(၅) ဂူလိုက်လီ ဖီရာ့ (Gulaili Fiçá)

        (၆) သာလ်ဖီရာ့ (Taal Fiçá)

        (၇) ဇီလာဖီ (Zilafi)

          (၈) လာရုဒေါလာ (Laruddola)

မိုးရာသီမုန့်များ

(၉) ဇာလာ ဖီရာ့ [Zalafira]

(၁၀) လေဇာဖီရာ့ 

(၁၁) ဆီတော်လ် ဖီးရာ့ [Sitolfiçá]

(၁၂) ဖာခ်ကောမ်ဖီရာ့ 

(၁၃) မုလ္လုခ် ဖီးရာ့ 

နွေရာသီမုန့်များ 

(၁၄) ဂူရာဖီရာ့ [Gurafirá]

(၁၅) မော်ဒူးဘားသ် [Modubát]

(၁၆) ဘော်လား ဖီရာ့ [Boláfiçá]

(၁၇) ဟောဒူး ဘားဇား

(၁၈) ဘာသ် ဖီရာ့/ အာတီက္ကား ဖီးရာ့

(၁၉) ဟိုအိလ္လာ ဖီးရာ့

ရက်ကြီးခါကြီး တွင် ပြုလုပ်သောမုန့်- 

(၁) လူရီဖီရာ့ [Luri Fiçá]

(၂) ရှူထ်ကီ [Chutki]

(၃) အိုတ္တော်ရ်ဒါနာ ဘားတ် [Hoittor Dana bát]

(၄) ဆီးန္ဒီး [Síndí]

        (၅) မုႏ်းဒီး [Múndi]

(၆) ဟာလ်လွာ [Hallua] စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

လူရီဖီရာ့ကို ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသား ရိုးရာမုန့် (Rohingya National Cake)ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

၁။ မော်ဒူးဘားသ် (ပျားရည်ဆမ်းထမင်း)

အသင့်ပြင်ဆင်ထားသော မော်ဒူးဘားသ်

ရိုဟင်ဂျာ ရိုးရာအစားအစာများအနက် အထင်အရှားဆုံးနှင့် လူကြိုက်အများဆုံး မုန့်တစ်မျိုးမှာ မော်ဒူးဘားသ် (ပျားရည်ဆမ်းထမင်း) ဖြစ်သည်။ မော်ဒူးဘားသ်သည် ပေါင်းစပ်စကားလုံးဖြစ်သည်။ “မော်ဒူး" (ပျားရည်)နှင့် “ဘားသ်" (ထမင်း)ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ မြန်မာလို ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အရသာရှိသောကြောင့် ‘ပျားရည်ထမင်း'ဟုသော်လည်းကောင်း၊ နွားနို့ဖြင့် ပြုလုပ်သောကြောင့် ‘နို့ထမင်း'ဟု သော်လည်းကောင်း ယေဘုယျအားဖြင့် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အခြားလူမျိုးတို့ကလည်း ‘မော်ဒူးဘဲသ်' ဟုပင်ခေါ်ကြသည်။ လောဇာမုန့် နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူသည်။  မော်ဒူးဘားသ် ဟု နာမယ်တပ်ခေါ်ခြင်းမှာ နာမည်နှင့်အညီ လွန်ကဲသော အရသာရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပူပြင်းသောရာသီ၌ မော်ဒူးဘားသ် ပြုလုပ်ခြင်းသည်လည်း ယုတ္တိမှန်ပါသည်။ မော်ဒူးဘားသ် ကို စားသောက်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို အေးမြစေပါသည်။ ကျန်းမာရေးနှင့်လည်း ညီညွတ်ပါသည်။ အဟာရဓာတ်လည်း ပြည့်စုံပါသည်။  တစ်ခါ စားဖူးသူသည် နွေရာသီရောက်လျှင် မော်ဒူးဘားသ်ကို မလွမ်းတမ်းဘဲ နေနိုင်လိမ့်မည့်မထင်ပါ။

မော်ဒူးဘားသ်ကို အများအားဖြင့် ဆောင်းမိုးကုန်ပြီး နွေဦးကာလတွင် ပြုလုပ်ကြသည်။ တောင်သူလယ်သမားများသည် ဝသန်မိုးဦး စပါးမျိုးကြဲချိန်တွင်  မျိုးကြဲစပါးရေစိမ့်ရာမှ အညှောက်ထွက်လာသော စပါး အချို့ကို ရွေးယူ၍ နေပူလှန်သည်။ နေပူဖြင့် ခြောက်သွေ့လာသောအခါ မောင်းဖြင့်ထောင်းကြသည်။ ထောင်းပြီးသား ဆန်ကွဲကို ကောင်းစွာ လေလှဲ့ကာ သိမ်းဆည်းထားကြသည်။ ထိုဆန်ကို ဇာလာဆွိုလ် (ပျိုးဆန်) ဟုခေါ်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် ကောက်ညှင်းစပါးရိုတ်ပြီးအချိန်၌ ကောက်ညှင်းဆန်အသစ်ကို မော်ဒူးဘားတ် လုပ်စားရန် အဖျက်ပိုးများက မပျက်စီးနိုင်အောင် ကောင်းစွာ စုဆောင်းထားလေ့ရှိသည်။

နွေဦးရောက်လျှင် စုဆောင်းထားခဲ့သည့် ကောက်ညှင်းဆန်နှင့် ပျိုးဆန်ကို မော်ဒူဘားသ် လုပ်စားကြသည်။ မော်ဒူးဘာသ်လုပ်မည့် အိမ်ရှင်သည် အိမ်နီးချင်းများ၊ ဆွေမျိုး မိတ်သဟာများကို တစ်နေ့အကြို ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။  ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသည့် သမီးများထံ မော်ဒူးဘားသ်ဖြင့် ဟံဒီ (ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ အား အာဟာရဖြစ်ထွန်းစေရန် မိဘအိမ်မှ ပေးပို့သော ရိုဟင်ဂျာ အစားအစာတစ်မျိုး) ကျွေးကြသည်။ ထိုမုန့်ဖြင့် ဆွေမျိုးအိမ်တွင် အလည်အပတ် သွားကြသည်။ တစ်အိမ်ပြီး တစ်အိမ်ပို့ကြသည်။ ကျွေးကြသည်။ ရိုဟင်ဂျာတို့သည် တစ်နှစ်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ် မော်ဒူးဘားသ် ပြုလုပ်စားကြသည်။

မော်ဒူးဘားသ် (ပျားရည်ထမင်း) တွင် ပါဝင်သည့် ပစ္စည်းများမှာ-

(၁) ဇာလာဆွိုလ် (ပျိုးဆန်) 

(၂) ကောက်ညှင်းဆန် 

(၃) နွားနို့

(၄) အုန်းသီး 

(၅) ဆား 

(၆) သကြား တို့ဖြစ်ကြသည်။

မော်ဒူးဘားသ်ပြုလုပ်နည်းမှာ လွယ်လွယ်လေးနှင့် ဆန်းကြယ်လှပါသည်။ ဦးစွာ ကောက်ညှင်းဆန်ကို ကောင်းစွာ ချက်ပြုတ်ရသည်။ ထို့နောက် ပျိုးဆန်ကွဲကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် နှယ်ကာ အရည်ပျော်ရပါသည်။ ပြီးလျှင် အိုးသစ်တစ်အိုးတွင် ကောက်ညှင်းထမင်းကို ထည့်၊ ပျိုးဆန်ရည်ကို  ဖျန်းထည့်ပြီး ထမင်းသည်နိုးထဲနစ် သွားအောင် နွားနို့ထည့်ရသည်။ (နွားနို့စိမ်း ရှားသော ဒေသတွင် နို့ဆီဘူး သိုမဟုတ် နို့မှုန့်ကို အသုံးပြုကြသည်။)

အထက်ဖော်ပြသည့်အတိုင်း အဆင့်ဆင့် အချိုးကျကျထည့်၍  အဖုံးပေါ်မှ အလေးများနှင့် ဖုံးဖိထားကာ ၁၇ နာရီ  (သို့) ၁၈ နာရီထိ ညည့်တစ်ညည့်ကျော် တည်ထားရပါသည်။ ညနေ၌ နို့ထမင်းအိုးတည်လျှင် မနက် မွန်းလွဲချိန်တွင်  မြိန်းစားကြည့်ကြသည်။ နို့ထမင်းရည်မှာ ချိုမြိန်လာသောအခါ  လိုအပ်သော မော်ဒူးဘားသ် ထမင်း ရရှိလာသည်။ ထိုအခါ အုန်းသီးညှပ်ထည့်၍ အားရပါးရ စားသောက်ကြသည်။

အညာဒေသတွင် မော်ဒူးဘားသ် ဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် ပတ်သက်၍ ပုံပြင်အမျိုးမျိုး ပြောလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါက ရွာတစ်ရွာတွင် ဘာသာတရား ကိုင်းကျိုင်းသည့် လယ်သမားမိသားစု လင်မယားနှင့် သား ၂ ယောက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအိမ်တွင် ‘ဟာရ်ဘာရီ’ အမည်ရှိ အလုပ်အကျွေးလုပ်သည့် အစေခံမ လိမ္မာတစ်ယောက်လည်းနေ၏။ သူမသည် မြှောက်ပင့်ပြောပင့်လုပ် ချီးမွမ်းမှုကို အမြဲတစေ ခံယူချင်သည်။ ထိုကြောင့် မိမိ့ သခင်နှစ်သက်သည့် အလုပ်များကို ပြောမည့်အလျင် ကြိုတင် လုပ်တတ်သည်။ ထိုအချက်ကြောင့် သခင်ကလည်း အလွန်နှစ်သက်သည်။ ချီးကျူးခြင်းကိုလည်း ခံရသည်။ သခင်သည် အဆမတန် ဒေါသကြီးသူ ဖြစ်သည်။ တခါတလေ အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန်နှင့်ပင် ရန်ဖက်ကဲ့သို့  ငြင်းခုံကြသည်။ ထို့ကြောင့်  ဟာရ်ဘာရီသည် သခင်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့သည်။

တစ်နေ့သော်အခါ သခင်တို့မိသားစုသည် ရွာနီးချင်း ရွာတစ်ရွာရှိ သူ့တို့၏ အဒေါ်လေးအိမ်၌ အလည်အပတ် သွားကြသည်။ ညနေရောက်လာမည်ဟု အစေခံမကို မှာထားသည်။ ဟာရ်ဘာရီသည် အိမ်၌ဆန်ကုန်နေသည်ကို မေ့လျော့ခဲ့သဖြင့် သခင့်ကို အသိပေးရန်လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။ ညနေချက်စားရန် ဆန်မရှိဖြစ်နေသည်။  သခင်တို့ ညနေ အိမ်ပြန်လာလျှင်  ဘာစားမလဲ ဟု တွေးတော့နေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ဗြုန်းကနဲ မျိုးစပါး အဖြစ်သိမ်းဆည်းထားသော ကောက်ညှင်းစပါး ၁ အာရီ (၁၆ သိုက်)နီးပါး ရှိနေသည်ကို အတွက်ပေါ်လေသည်။ ဟာရ်ဘာရီသည် လျင်လျင်မြန်မြန် စပါးကိုထောင်း၍  ထမင်းချက်လေသည်။ ညနေစောင်းချိန်တွင် သခင်တို့ အိမ်သို့ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ညနေထမင်းပါ စားလာခဲ့ကြောင်း သိရသောအခါ ဟာရ်ဘာရီသည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ အလွန်ကြောက်လန့်သွားခဲ့သဖြင့် စပါးဖွဲ့၍ ထမင်းချက်ခဲ့သည်ကို မည်သူ တစ်ဦးကိုမှ မပြောဝံ့ခဲ့ချေ။ သူ တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့။ ထိုကိစ္စ သခင်သာ သိသွားလျှင် ဘာမျှဖြစ်ပါမည်နည်းဟု စဉ်းစားလျက်နေသည်။

ထိုသို့နှင့် စောစောစီးစီး အရုဏ်ထက်ချိန်တွင် ထ၍ စဉ်းစားခန်းပြန်ဝင်ရာ ရုတ်တရက် နွားမပေါ်သို့ မျက်စိကျလေသည်။ ယင်းမှ အတွေးသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်မှာ “ငါ့ ဦးဏှောက်ကသာ ငါကိုကယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်"ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ နွားနို့ကို လျင်လျင်ဆန်ဆန် ညှစ်ကာ ညက ချက်ထားသော ထမင်းအိုး၌ လောင်းထည့်လေသည်။ ရသမျှ အနီးအနားမှ စားနိုင်သောပစ္စည်းများကိုလည်း ပေါင်းထည့်ကာ အိုးကို မီးဖိုချောင် တစ်နေရာ၌ တည်ထားလေသည်။ သခင်မသည် နံနက် ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်းဝင်ရာ အိုးကိုမြင်သဖြင့် မေးလေသည်။ ဟာရ်ဘာရီက သခင်မ မကိုင်ပါလေနှင့်။ တန်းခိုးတော် ပယ်နိုင်သည်။ ကျမတည်ထားသော ဆေးဖက်ဝင် မုန့်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ရောဂါဘယပေါင်းများစွာကို ပျောက်ကင်းနိုင်သည်ဟု အရှင်ရသေ့ တစ်ပါးက ပြပေးခြင်းဖြစ်သည်။ သခင်၌ရှိသော နာတာရှည် ရောဂါကို ပဒုမ္မကြာမှ ရေစက်လျှောသကဲ့သို့ ပျောက်ကင်းစေပါလိမ့်မည်။ တစ်နှစ်တွင် တစ်ကြိမ်စားခြင်းဖြင့် မည်သည့်ရောဂါမဆို ဝေးရှောင်ပါလိမ့်မည်ဟုလည်း မှာထားခဲ့သည်။ သခင်မက ထိုစကားကို သခင်အားပြောပြရာ သခင်လည်း ပျော်ရွှင်ပြီး “ငါ့သမီး သခင့်ကောင်းစားရေးကိုသာ ဂရုစိုက်တတ်သည် မဟုတ်လား၊ ငါသမီး လိမ္မာတယ်၊ ငါသမီး လိမ္မာတယ်" ဟု ချီးကျူးလိုက် သည်။

မွန်းတည့်တွင် မိသားစုအားလုံး ဝိုင်းစားကြရာ အရသာရှိသဖြင့် အလွန်ချီးကျူးခံရသည့်အပြင် အရှင်က “ ဟာရ်ဘာရီ ရယ်၊ ဒီမုန့်ကိုဘယ်လိုခေါ်လဲ" မေးရာ၊ ချိုလွန်သဖြင့် မော်ဒူးဘားသ်(နို့ထမင်း)ဟု ဖြေလေသည်" စသော ဒဏ္ဍာရီများပြောလေ့ရှိသည်။

(ရိုဟင်လေး)

The oldest man in the world 256 years breaks the silence before his death and reveals its secrets to the world

The oldest man in the world 256 years breaks the silence before his death and reveals its secrets to the world

 Thursday, 19 May 2016 13:51

What is the longest a person has ever lived for? Meet Li Ching Yuen, a man who lived an astonishing 256 years! And no, this is not a myth or a fictional tale.

According to a 1930 New York Times article, Wu Chung-chieh, a professor of the Chengdu University, discovered Imperial Chinese government records from 1827 congratulating Li Ching-Yuen on his 150th birthday,  and further documents later congratulating him on his 200th birthday in 1877.   In 1928, a New York Times correspondent wrote that many of the old men in Li’s neighborhood asserted that their grandfathers knew him when they were boys, and that he at that time was a grown man.

Li Ching Yuen reportedly began his herbalist career at the age of 10, where he gathered herbs in mountain ranges and learned of their potency for longevity. For almost 40 years, he survived on a diet of herbs such as lingzhi, goji berry, wild ginseng, he shoo wu and gotu kola and rice wine. In 1749, at the age of 71, he joined the Chinese armies as teacher of martial arts.  Li was said to be a much-loved figure in his community, marrying 23 times and fathering over 200 children.

According to the generally accepted tales told in his province, Li was able to read and write as a child, and by his tenth birthday had traveled in Kansu, Shansi, Tibet, Annam, Siam and Manchuria gathering herbs. For the first hundred years he continued at this occupation. Then he switched to selling herbs gathered by others.   He sold lingzhi, goji berry, wild ginseng, he shou wu and gotu kola along with other Chinese herbs, and lived off a diet of these herbs and rice wine

He Wasn’t The Only One

According to one of Li’s disciples, he had once encountered an even older 500-year-old man, who taught him Qigong exercises and dietary recommendations that would help him extend his lifespan to superhuman proportions.  Apart from Qigong and a herb-rich diet, what else can we learn from this Master of Longevity?

How about this:  On his death bed, Li famously said, “I have done all that I have to do in this world”.  Could his peaceful last words also hint at one of the biggest secrets to a long and prosperous life?  It’s interesting to note that in the West, we’re often taught to believe that aging is something that must be “beaten” with high tech infrared devices and state of the art medication.

His Secret To Long Health:

Li was asked what his secret was to longevity.  This was his reply:  “Keep a quiet heart, sit like a tortoise, walk sprightly like a pigeon and sleep like a dog.” These were the words of advice Li gave to Wu Pei-fu, the warlord, who took Li into his house to learn the secret of extremely long life.

Li maintained that inward calm and peace of mind combined with breathing techniques were the secrets to incredible longevity.  Obviously, his diet would have played a large role.  But its fascinating that the old living person in recorded history attributes his long life to his state of mind.

Why Is This So Hard To Believe?

With the average lifespan for the Western world currently sitting between 70-85 years, the thought of someone living over 100 years old seems like quite the stretch.  The thought of someone living over 200 years old seems extremely suspicious.  But why don’t we believe that people can live this long?

We have to keep in mind that some people in this world don’t live a grueling 9-5 lifestyle, they don’t have to deal with the stresses of debt, they aren’t breathing polluted city air, and they exercise regularly.  They don’t eat refined sugars or flour, or any foods that have had pesticides sprayed on them.  They aren’t living off of the standard American diet.

They aren’t eating fatty meats, sugary deserts, and genetically modified foods.  No antibiotics.  No alcohol and no tobacco.  Their diets not only exclude junk foods that we so often indulge in, they also include superfoods and herbs which are like steroids for our organs and immune system.

They also spend their spare time in nature practicing breathing techniques and meditating which have been proven to improve mental, physical, and emotional health.  They keep things simple, get proper sleep, and spend a great deal of time in nature under the sun.  When we get a chance to relax in the sun, we feel instantly rejuvenated and call this a “vacation”.  Imagine spending a lifetime doing that in the mountains, and combining that with perfect mental, spiritual, and physical well-being.

I do not doubt for a minute that if we all did the things we knew we were supposed to do, that living to be 100 years old would be commonplace.  When we treat our bodies right, who knows how long we can live for?

About the author: My name is Steven Bancarz, and I am the creator of ‘Spirit Science and Metaphysics’. I am working on a new social platform is being built called ‘The Conscious Forum‘ to provide the best place online for open-minded people to discuss, engage, and connect with one another in a way never offered before.

ျမန္မာေရွးဘုရင္မင္းဆက္မ်ား

ျမန္မာေရွးဘုရင္မင္းဆက္မ်ား (ဗဟုသုတအေနနဲ႔မွတ္သားသိမ္းဆည္းဖုိ ့)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

●ပထမတေကာင္းမင္းဆက္၊
●ဒုတိယတေကာင္းမင္းဆက္၊
●သေရေခတၱရာပထမမင္းဆက္၊
●သေရေခတၱရာဒုတိယမင္းဆက္၊
●ပုဂံမင္းဆက္၊
●ပင္းယမင္းဆက္၊
●စစ္ကိုင္းမင္းဆက္၊
●မဂဒူး မင္းဆက္၊
●အင္း၀မင္းဆက္၊
●ေတာင္ငူမင္းဆက္၊
●မြန္မင္းဆက္၊
●ရခုိင္မင္းဆက္၊
●ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္၊
●ကုန္းေဘာင္ မင္းဆက္

■ပထမ-တေကာင္းမင္းဆက္■
----------------------------------
ေဂါတမဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္း နယ္စပ္ နီေပါတစ္ေနရာတြင္ ဖြားျမင္ခဲ့သည့္ သာကီ၀င္မင္းသားတစ္ပါး ျဖစ္သည္။ ထိုမင္းသား၏ အဘိုးသည္ သာကီ၀င္ မ်ဳိးတူစုအတြင္း မေက်မနပ္ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြား၍ ဇာတိရပ္ရြာကို စြန္႔ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ဧရာဝတီျမစ္ညာအရပ္ တေကာင္းတြင္ လာေနၾကသည္။ ထိုမင္းကို အဘိရာဇာဟုေခၚသည္။ သူကို ႀကီးျမတ္ေသာ မင္းျဖစ္သည္ဟု ေခၚၾကသည္။ (အဘိရာဇာ၊ မဟာရာဇာ၊ မင္းႀကီးစြာ၊ တၵဗံ့) အားလံုးမွာ ႀကီးျမတ္ေသာ မင္းႀကီးဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ အဘိရာဇာ နတ္ရြာစံေသာအခါ အေမြခံ သားေတာ္ႏွစ္ပါး (ကံရာဇာၾကီး၊ ကံရာဇာငယ္) က နန္းလုၾကသည္။ အငယ္က အထက္အညာကို အႏိုင္ရသည္။ အႀကီးက ေတာင္ဘက္သို႔ ထြက္ခြာခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး ဓည၀တီ(ရခိုင္)သို႔ ေရာက္ေလသည္။ တေကာင္း နန္း႐ိုးမွာ ကံရာဇာငယ္က စတဲ့ မင္းဆက္ (၃၂)ဆက္ေျမာက္တြင္ (စိန၊ တ႐ုတ္)တို႔ ဖ်က္၍ တေကာင္းျပည္ ပ်က္ေလသည္။ ထိုအခါ အုပ္စုသံုးစုကြဲၿပီး တစ္စုက ဧရာဝတီျမစ္ေပၚရွိ တေကာင္းေတာင္ဘက္ မလည္အရပ္တြင္ ေနထိုင္ၾကသည္။ အခ်ိန္ကာလက ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား လက္ထက္ျဖစ္သည္။
မင္းဆက္(၃၃)ဆက္
------------------------
1. အဘိရာဇာ
2. (သား) ကံရာဇာငယ္
3. (သား) ဇမၺဴဒီပရာဇာ
4. (သား) သဃၤသရာဇာ
5. (သား) ၀ိပၸႏၷရာဇာ
6. (သား) ေဒ၀တရာဇာ
7. (သား) မုနိကရာဇာ
8. (ဘေထြး) နာဂရာဇာ
9. (ညီ) ဣႏၵရာဇာ
10. (သား) သမုတိရာဇာ
11. (သား) ေဒ၀ရာဇာ
12. (သား) မဟိႏၵရာဇာ
13. (သား) ၀ိမလရာဇာ
14. (သား) သီဟႏုရာဇာ
15. (သား) မဂၤလရာဇာ
16. (သား) ကံသရာဇာ
17. (သား) ကလိဂၤရာဇာ
18. (သား) သင္းတြဲရာဇာ
19. (သား) သီဟဠရာဇာ
20. (ညီ) ဟံသရာဇာ
21. (သား) ဝရရာဇာ
22. (သား) အေလာင္းရာဇာ
23. (သား) ေကာလကရာဇာ
24. (သား) သူရိယရာဇာ
25. (သား) သင္ႀကီးရာဇာ
26. (သား) တိုင္းခ်စ္ရာဇာ
27. (သား) မဓုရာဇာ
28. (သား) မင္းလွႀကီးရာဇာ
29. (သား) သံသုသီဟရာဇာ
30. (သား) ဓနဂၤရာဇာ
31. (သား) ဟိႏၵရာဇာ
32. (သား) ေမာရိယရာဇာ
33. (သား) ဘိႏၷကရာဇာ တို႔ျဖစ္သည္။
*(စိန၊ တ႐ုတ္)တို႔ ဖ်က္၍ တေကာင္း ျပည္ပ်က္ ေလသည္။

■ဒုတိယ-တေကာင္းမင္းဆက္■
------------------------------------
အဘိရာဇာကို ဘိုးဘြားအရိပ္အရာ ဆက္မေနႏိုင္ေအာင္ ႏွင္ထုတ္ခံရသကဲ့သို႔ ဓဇရာဇာဟူေသာ သာကီ၀င္မင္းတစ္ပါးသည္ သာကီ၀င္ဆက္ မင္းသမီး (? မိဖုရား) တစ္ပါး ခိုကိုးေနေသာ မလည္အရပ္သို႔ ေရာက္လာျပန္သည္။ ထိုမင္းသားႏွင့္ မင္းသမီး ေပါင္းဖက္ကာ မင္းဆက္အသစ္ကို တေကာင္းမွာထူေထာင္သည္။ ထိုေနရာက (၁၇)ေျမာက္မင္းက သတိုးမဟာရာဇာမင္းဟု ဘြဲ႔အမည္ရွိသည္။ နန္းဆက္ခံမည့္ သားေတာ္မရွိ၍ ေယာက္ဖေတာ္ ေခပဒုတ ကို အိမ္ေရွ႕မင္း အပ္ႏွင္း၏။ ခရစ္မေပၚမီ အႏွစ္ ၅၀၄-တြင္ ေခပဒုတသည္ ရန္သူႏွိမ္နင္းရန္ တပ္ႏွင့္ ထြက္ခဲ့ၿပီး ရန္အားလံုးကို ႏွိမ္နင္းၿပီးေသာအခါ မူလေနခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ႏွင့္ သိပ္ကြာေ၀းေနသျဖင့္ မျပန္ဘဲ (ေနာင္အခါ) ၿဂီေကၺၾတ (သေရေခတၱရာ) ျဖစ္မည့္ေနရာတြင္ ရေသ့လုပ္ေနသည္။ ဤတြင္ ဒုတိယတေကာင္း မင္းဆက္ ၿပီးေလသည္။
မင္းဆက္(၁၇)ဆက္
------------------------
1. သတိုးဇမၺဴဒီပဓဇရာဇာမင္း
2. သတိုးတိုင္းသ ရာဇာမင္း
3. သတိုးရထားရမင္း
4. သတိုးတံခြန္ရမင္း
5. သတိုးလွံပ်ံရမင္း
6. သတိုးေရႊမင္း (မွန္နန္း) သတိုးေလွရ(ေလရ)
7. သတိုးဂဠဳန္ရမင္း
8. သတိုးနဂါးရမင္း
9. သတိုးနဂါးႏိုင္မင္း (ရာဇ၀င္လာ-ေမာင္ေပါက္က်ိဳင္း)
10.သတိုးရေဟာလာမင္း
11.သတိုးေပါင္းရွည္မင္း
12.သတိုးေက်ာက္ရွည္မင္း
13.သတိုးဆင္ေလာက္မင္း
14.သတိုးဆင္ထိန္းမင္း
15.သတိုးတိုင္းခ်စ္မင္း (မွန္နန္း) သတိုးမင္းဖ်ား
16.သတိုးမင္းႀကီးမင္း
17.သတိုးမဟာရာဇာမင္း တို႔ ျဖစ္သည္။

■သေရေခတၱရာ-ပထမမင္းဆက္■
---------------------------------------
ဧရာဝတီျမစ္၏ ေအာက္ပိုင္း (အေၾကအရပ္)တြင္ ရေသ့ျဖစ္ေနေသာ ေခပဒုတမင္း၏ ေယာက္ဖ သတိုးမဟာရာဇာမင္းတြင္ မ်က္ကန္းမင္းသား ညီေနာင္ႏွစ္ပါး ရွိသည္။ ထိုသားႏွစ္ပါးကို ေမြးစကတည္းက ေဖ်ာက္ဖ်က္ရန္ ေစခိုင္းေသာ္လည္း မယ္ေတာ္က တိတ္တဆိပ္ေမြးထား၍ အရြယ္ေရာက္လာေလသည္။ ထိုအခါ မင္းႀကီးသိၿပီး ေဖါင္ေပၚတင္၍ ဧရာဝတီျမစ္ အတြင္း ေမွ်ာလိုက္သည္။ ျမစ္မွာ ေမွ်ာပါရင္း မ်က္စိျမင္သည္။ ဦးႀကီးရေသ့ႏွင့္ ေတြ႔သည္။ ရေသ့၏ အစီအမံျဖင့္ မဟာသမာၻ၀ အမည္ျဖင့္ ပ်ဴမိဖုရား နန္းခမ္းႏွင့္ ထိမ္းျမားကာ ပ်ဴတို႔ကို မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။ ခရစ္မေပၚမီ အႏွစ္ ၄၄၃ က ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ (ၿဂီေကၺၾတ) အသေရရွိေသာ ေျမအရပ္ဟု အဓိပၸါယ္ရ၍ (သေရေခတၱရာ) ျဖစ္လာသည္။ သေရေခတၱရာသည္ ပ်ဴေခတ္တြင္ အႀကီးဆံုးၿမိဳ႕ ျဖစ္သည္။ မဟာသမာၻ၀တြင္ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားျမင္ရာ ဒြတၱေဘာင္ (တၵဗ့ံမင္းႀကီး) ျဖစ္လာသည္။ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္အား ေထာက္ပံ့ၿပီး ေန့စဥ္ ရဟန္းသံဃာ သံုးေသာင္းအား ပစၥည္းေလးပါး လွဴသည္။ ဒြတၱေဘာင္မင္း တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ဘုရားမ်ား မွာ ေသာၾကမဘုရား၊ ညီးညီးဘုရား၊ စီးစီးဘုရား၊ ေဘာေဘာဘုရား၊ ပုထိုးႀကီးဘုရား မ်ားျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ဒြတၱေဘာင္မင္းသည္ သာသနာေျမ (ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း)ေျမအား သိမ္းယူခဲ့ေသာအမွဳကို ျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျပည္သူတို႔၏ ေလးစားမွုအား မရေတာ့ပဲ အခြန္အေကာက္မ်ား ရရွိမႈနည္းပါးခဲ့သည္။ မင္းကိုယ္ေတာ္တိုင္ တိုင္းခန္း လွည့္လည္၍ အခြန္ခံထြက္ျပန္ရာ၊ ပန္ထြာမင္းသမီး(? ေတာင္တြင္းႀကီး)ႏွင့္ေတြ႔ၿပီး ပန္ထြာဘုရင္မ၏ ဧည့္ခံျပဳစုျခင္း၌ နစ္မြန္း၍ မဆင္မျခင္သြား လာရာကာ မုန္တိုင္းတစ္ခုႏွင့္ ဆံုသျဖင့္ ေရနစ္ေပ်ာက္ဆံုး သြားရသည္။ ထိုမင္းသည္ ျမန္မာ့သမိုင္း၌ ပင္လယ္တြင္ နစ္မြန္းပ်က္စီးရသည့္ တစ္ပါးတည္းေသာ မင္းျဖစ္သည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ကား ခရစ္မေပၚမီ ၃၇၃ တြင္ျဖစ္သည္။

မင္းဆက္(၂၇)ဆက္
------------------------
1.မဟာသမာၻ၀ (သာသနာႏွစ္-၆၀) (BC-484)
2.(ညီ) စူဠာသမာၻ၀ (သာသနာႏွစ္-၆၆) (BC-478)
3.(သား) ဒြတၱေဘာင္ (သာသနာႏွစ္-၁၀၁) (BC-443)
4.(သား) ဒြတၱရန္ (သာသနာႏွစ္-၁၇၁) (BC-373)
5.(သား) ရန္ေပါင္ (သာသနာႏွစ္-၂၁၆) (BC-328)
6.(သား) ရန္မန္ (သာသနာႏွစ္-၂၆၁) (BC-283)
7.(သား) ရကၡန္ (သာသနာႏွစ္-၃၀၈) (BC-236)
8.(သား) ခန္ေလာင္း (သာသနာႏွစ္-၃၃၆) (BC-208)
9.(သား) လက္ခိုင္ (သာသနာႏွစ္-၃၆၉) (BC-175)
10.(သား) သိရိခန္ (သာသနာႏွစ္-၃၉၉) (BC-145)
11.(သား) သီရိရာဇ္ (သာသနာႏွစ္-၄၂၇) (BC-117)
12.ငတပါး (သာသနာႏွစ္-၄၄၆) (BC-98)
13.(သား) ပါပိရန္ (သာသနာႏွစ္-၄၉၇) (BC-47)
14.(သား) ရန္မုကၡ (သာသနာႏွစ္-၅၁၇) (BC-27)
15.(သား) ရန္သိခၤ (သာသနာႏွစ္-၅၃၂ (BC-12)
16.(သား) ရန္မုဥၨလိႏၵ (သာသနာႏွစ္-၅၃၅) (BC-9)
*[သာသနာႏွစ္ ၅၄၄ ေရာက္ေသာအခါ ခရစ္ႏွစ္ စသည္။]
17.(ညီ) ေဘရိႏၵ (သာသနာႏွစ္-၅၅၀) (AD-6)
18.(သား) မုဥၨလ (သာသနာႏွစ္-၅၆၃) (AD-19)
19.(သား) ပုဏၰ (သာသနာႏွစ္-၅၇၈) (AD-34)
20.(ညီ) သာခ (သာသနာႏွစ္-၅၈၁) (AD-37)
21.(သား) သာသိ (သာသနာႏွစ္-၅၈၄) (AD-40)
22.(ညီ) ကႏၷ (သာသနာႏွစ္-၅၉၁) (AD-47)
23.(ေနာင္ေတာ္) ကန္တက္ (သာသနာႏွစ္-၅၉၃) (AD-49)
24.(ေနာင္ေတာ္) ဘဇၨ (သာသနာႏွစ္-၅၉၅) (AD-51)
25.(သား) သုမုႏၵရီမင္း (သာသနာႏွစ္-၆၀၄) (AD-60)
26.(သား) အတိတ်ာ (သာသနာႏွစ္-၆၂၉) (AD-65)
27.(ညီ) သုပညာနဂရဆိႏၵ (သာသနာႏွစ္-၆၁၂) (AD-68)
*[ေဒါဒါရသ ကိန္းၾကံဳ၍ သာသနာႏွစ္ ၆၂၂ကို ၿဖိဳကာ က်န္ ၂-ႏွစ္မွ ေရတြက္သည္။]

■သေရေခတၱရာ-ဒုတိယမင္းဆက္■
-----------------------------------------
မင္းဆက္(၂၀)
1. သီဟသူ
2. (ညီ) က်စြာ
3. ေစာရန္ေနာင္
4. မ်က္ႏွာရွည္
5. မထီးလို (လု)
6. လုပ္ျပာ (ဖ်ာ)
7. စုကေတး
8. မင္းရဲေက်ာ္စြာ
9. သီဟသူ
10.ေစာေရႊခြက္
11.နရပတိ
12.(သာယာ၀တီ)
13.မင္းႀကီးဆင္မ်ား
14.ညီေတာ္သတိုး
15.မင္းေစာဆင္ျဖဴရွင္
16.သားေတာ္ မင္းတရား
17.နရပတိ
18.မင္းေခါင္
19.မင္းတရားကၽြန္ေတာ္ သတိုး
20.သတိုးမင္းေစာ

■ပုဂံမင္းဆက္■
-------------------
ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုးအျဖစ္ ဗမာလူမ်ိဳးတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ပုဂံေခတ္တြင္ မင္းဆက္ေပါင္း ၅၈-ဆက္ရွိခဲ့သည္ ဟုဆိုပါသည္။
ခရစ္ႏွစ္ ၁၀ရ -ခု (AD 107 ) ၊ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၂၉ -ခု တြင္ နန္းတက္ေသာ မဟာသမုဒၵရာဇ္ မင္း မွစ၍ ခရစ္ႏွစ္ ၁၃၆၈ -ခု (AD 1368 )၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၇၃၀ ျပည္႔ႏွစ္တြင္ နန္းက်ခဲ႔ေသာ ေစာမြန္နစ္ မင္းအထိ ။ ၁၂၆၁ -ႏွစ္ၾကာေအာင္ ရွည္ေသာ အပိုင္း ကို ပုဂံေခတ္ ဟု သတ္မွတ္ပါသည္ ။ မင္းဆက္ေပါင္း ၅၅ ဆက္ ရွိသည္ ဟုဆိုေသာ္လည္း ဘိသိပ္မခံေသာမင္း ၊ ေက်ာက္စာ အေထာက္အထား မရွိေသာမင္း ၊ ေက်ာက္စာ တြင္ပါ၀င္ေသာ္လည္း ရာဇ၀င္ တြင္ စာမတင္ေသာမင္း စသျဖင္႔ အယူအဆ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနပါသည္။
၁၀၇ -ခုႏွစ္ မဟာသမုဒၵရာဇ္မင္း မွစတင္ ျပီး ၁၃၆၉-ခုႏွစ္ ေစာမြန္နစ္မင္း အထိ ႏွစ္ေပါင္း (၁၂၆၂)ႏွစ္ ၊ မင္းဆက္ (၅၈) ဆက္ ၾကာေအာင္ တည္တံ႔ခဲ႔သည္ ျမန္မာျပည္၏ အရွည္ၾကာဆံုး ေခတ္ျဖစ္ေသာ ပုဂံေခတ္၏ မင္းဆက္ မ်ားကို
(က) အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္မာမာ မရွိေသာ ၁၀ရ မွ ၁၀၄၄ အထိတစ္ပိုင္း၊
(ခ) အေထာက္အထား မ်ားျဖင္႔ ခိုင္ခိုင္လံုလံု ေျပာနိဳင္ေသာ ၁၀၄၄ မွ ၁၃၆၉ အထိ တစ္ပိုင္း၊
၂ ပိုင္း ခြဲ၍ ရနိဳင္သမွ် အေထာက္အထားမ်ား ေပါင္းစပ္၍ ေဖာ္ျပလိုပါသည္

မင္းဆက္ (၅၈)ဆက္
------------------------
(၁) သမုဒၵရာဇ္မင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၉-ႏွစ္)
(၂) ရေသ့ေၾကာင္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၇၄-ႏွစ္)
(၃) ပ်ဴမင္းထီး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၈၉-ႏွစ္)
(၄) ထီးမင္းယည္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၆၄-ႏွစ္)
(၅) ယဥ္မင္းပိုက္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၂၁-ႏွစ္)
(၆) ပိုက္ေသဥ္လည္ (ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၂၄၆ ႏွစ္)
(၇) ေသဥ္လည္ေၾကာင္ (ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၂၆၆-ႏွစ္)
(၈)ေၾကာင္တူရစ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၀၉-ႏွစ္)
(၉) သည္ထန္မင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၃၄-ႏွစ္)
(၁၀) မုကၡမန္ အမတ္ (၂) (ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၃၆၁-ႏွစ္)
(၁၁) သူရဲ အမတ္ (၃) (ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၃၆၁-ႏွစ္)
(၁၂) သာရမြန္ (သည္တန္မင္းသား) (ေကာဇာ- ၄၁၆-ႏွစ္)
(၁၃) သိုက္တိုင္မင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၃၈-ႏွစ္)
(၁၄) ေသဥ္လည္ေၾကာင္ငယ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၄၅-ႏွစ္)
(၁၅) ေသဥ္လည္ပိုက္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၅၄-ႏွစ္)
(၁၆) ခန္းေလာင္း (ခဲေလာင္းမင္း) (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၆၉-ႏွစ္)
(၁၇) ခန္းတက္ (ခဲလတ္) (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၇၉-ႏွစ္) မွန္နန္းရာဇ၀င္၌ (ခန္းလတ္)
(၁၈) ထြန္တိုက္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၉၁-ႏွစ္)
(၁၉) ထြန္ပစ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၀၃-ႏွစ္)
(၂၀) ထြန္ခ်စ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၂၀-ႏွစ္)
(၂၁) ပုပၸါးေစာရဟန္းမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၃၅-ႏွစ္) (သကၠရာဇ္ၿဖိဳ)
(၂၂) ေရႊအုန္းသီး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂)
(၂၃) ပိတ္သံု (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၄)
(၂၄) ပိတ္ေတာင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၂)
(၂၅) ေစာေခြး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၇၂)
(၂၆) ျမင္းေကၽြး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၇၈)
(၂၇) သိန္ခဲ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၈၈) မွန္နန္းရာဇ၀င္၌ (သိခၤ)
(၂၈) သိန္ခြန္ (သိန္းစြန္-မွန္နန္း)(ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၉၆)
(၂၉) ေရႊေလာင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၀၆)
(၃၀) ထြန္တြင္းမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၁၅)
(၃၁) ေရႊေမွာက္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၂၄)
(၃၂) ထြန္လတ္ (မြန္လတ္-မွန္နန္း)(ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၄၇)
(၃၃) ေစာခင္ႏွစ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၆၄)
(၃၄) ခဲလူးမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၉၁)
(၃၅) ပ်ဥ္းျပားမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၀၈) (ပုဂံတည္)
(၃၆) တန္နက္မင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၂၀)
(၃၇) စေလငေခြး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၃၈) (မင္းေခြးေခ်း)
(၃၈) သိန္းခိုမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၆၃)
(၃၉) ေတာင္သူႀကီးမင္း (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၂၇၉) (ေညာင္ဦး ေစာရဟန္းမင္း)
(၄၀) ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴ (ေကာဇာ ၃၁၂)
(၄၁) က်ဥ္စိုး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၃၃)
(၄၂) စုကၠေတး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၃၉)
(၄၃) အေနာ္ရထာ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၆၄) (အေနာ္ရထာေစာ)
(၄၄) ေစာလူး (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၉၇)
(၄၅) က်န္စစ္သား (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၂၃) (ထီးလႈိင္ရွင္) တ႐ုတ္ျပည္ကို သံေစလႊတ္ပါသည္။
(၄၆) အေလာင္းစည္သူ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၄၅၀)
(၄၇) မင္းရွင္ေစာ <ထီးနန္းမရ>
(၄၈) နရသူ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၂၀) (ကုလားက်မင္း)
(၄၉) နရသိခၤ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၂၃) (မင္းယဥ္နရသိခၤ)
(၅၀) နရပတိစည္သူ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၂၆)
(၅၁) ေဇယ်သိခၤ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၅၉) (ထီးလိုမင္းလို)
(၅၂) က်စြာ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၈၁) (ဓမၼရာဇာဘြဲ႔ခံ)
(၅၃)ဥဇနာ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၅၉၇) (ပုသိမ္စား)
(၅၄)သီဟသူ (ျပည္စား) <ထီးနန္းမရ>
(၅၅)နရသီဟပေတ့ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၆၀၂) (မင္းေခြးေခ်း၊တရုတ္ေျပးမင္း)မြန္ဂိုတာတာမ်ား ပုဂံကို၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္သည္။
(၅၆)ေက်ာ္စြာ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၂၈၇-ႏွစ္)(၆၄၆) (ဓမၼရာဇာ)
(၅၇)ေစာနစ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၀၀-ႏွစ္)(၆၆၂)
(၅၈)ေစာမြန္နစ္ (ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၃၁-ႏွစ္)(၆၈၄) [2]
သို႔ေသာ္ မြန္ဂိုတို႔၏ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ပုဂံပ်က္ဆီးျပီးေနာက္ နန္းတက္ၾကသည့္ ပုဂံမင္းဆက္၏ ေနာက္ဆံုးမင္းမ်ားမွာ အမည္ခံမွ်သာျဖစ္ၾကၿပီး အမွန္တကယ္ တန္ခိုးထြားသူမ်ားမွာ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးျဖစ္သည္။

■ပင္းယမင္းဆက္■
-----------------------
ပင္းယမင္းဆက္ (၆)ဆက္
------------------------------
1.ျမင္စိုင္းရာဇသႀကၤန္ (ေကာဇာ ၆၇၄၊ ခရစ္ ၁၃၁၂)
2.မင္းဆက္(၁) တစ္စီးရွင္ သီဟသူ (ေကာဇာ ၆၈၄၊ ခရစ္ ၁၃၂၂) (ပင္းယ သီဟသူ) ရွမ္း
3.(၂) ဥဇနာ (ေကာဇာ ၇၀၄၊ ခရစ္ ၁၃၄၂) ရွမ္း
4.(၃) ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာ (ေကာဇာ ၇၁၃၊ ခရစ္ ၁၃၅၁) ရွမ္း
5.(၄) ေက်ာ္စြာငယ္ (ေကာဇာ ၇၂၃၊ ခရစ္ ၁၃၆၁) ရွမ္း
6.(၅) နရသူ(ေမာပါမင္း) (ေကာဇာ ၇၂၆၊ ခရစ္ ၁၃၆၄) ရွမ္း
7.(၆) ဥဇနာေျပာင္မင္း (ေကာဇာ ၇၂၆၊ ခရစ္ ၁၃၆၄) (ဥစၥနာေပ်ာင္မင္း) ရွမ္း

■စစ္ကိုင္းမင္းဆက္■
-------------------------
စစ္ကိုင္းမင္းဆက္ (၇)ဆက္
--------------------------------
(၁)အသိခၤယာေစာယြန္း (ေကာဇာ ၆၉၂၊ ခရစ္ ၁၃၃၀)
(၂) တရဖ်ားႀကီး (ေကာဇာ ၆၉၈၊ ခရစ္ ၁၃၃၆)
(၃) ေရႊေတာင္တက္ (ေကာဇာ ၇၀၁၊ ခရစ္ ၁၃၃၉)
(၄) ေက်ာ္စြာမင္း (ေကာဇာ ၇၀၆၊ ခရစ္ ၁၃၄၄) (က်စြာမင္း)
(၅) မင္းရဲ (ေကာဇာ ၇၁၄၊ ခရစ္ ၁၃၅၂) (ေနာ္ရထာမင္းရဲမင္း)
(၆) ရတဖ်ားငယ္မင္း (ေကာဇာ ၇၁၇၊ ခရစ္ ၁၃၅၅)
(၇)မင္းေျပာက္ (ေကာဇာ ၇၂၆၊ ခရစ္ ၁၃၆၄) [1]
စစ္ကိုင္းေခတ္ဟု သီးျခားေခၚဆိုနိဳင္ေသာ္လည္း ပင္းယႏွင္႔ ေခတ္ျပိဳင္ျဖစ္သျဖင္႔ သီးျခားခြဲထုတ္ထားျခင္းမရွိပါ။

■မဂဒူး မင္းဆက္■
-----------------------
မဂဒူးမင္းဆက္(၁၂၈၇-၁၅၃၉)
ေအဒီ (၁၁) ရာစုတြင္ သု၀ဏၰဘူမိ ေခၚ သထံုျပည္ၾကီးကို ပုဂံျပည့္ရွင္ အေနာ္ရထာမင္းၾကီးက တိုက္ခိုက္ျပီးသည့္ေနာက္တြင္ ေအာက္ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ မြန္တို႔မွာ တစ္ထီးတစ္နန္း ေနထိုင္ႏိုင္သည့္ အဆင့္မွ ေလ်ာက်ခဲ့ရသည္။ ထို႔အတူျပင္ ယေန႔ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းရွိ မြန္တို႔မွာလည္း ေျမာက္ဖက္မွ အလံုးအရင္း ဆင္းသက္လာၾကသည့္ ရွမ္း-ထိုင္း(တိုင္)အႏြယ္တို႔၏ နယ္ခ်ဲ႕မႈကို ခံရျပီး ေအဒီ (၁၂) ရာစုအတြင္းတြင္ အျပီးတိုင္ ျပိဳလဲရျပန္သည္။ ထိုေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ မြန္တို႔မွာ ပုဂံလက္ေအာက္ခံ ဘ၀ေရာက္ေနရာမွ ပုဂံအင္အားက်ဆင္းခ်ိန္၊ မြန္ဂိုတာတာ တို႔၏ ရန္ေၾကာင့္ ပုဂံ ပ်က္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ကိုယ္ပိုင္ထီးနန္းကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရန္ ၾကိဳးပမ္းရာမွ မဂဒူး မင္းဆက္ ေပၚထြန္းလာသည္။ မဂဒူး မင္းဆက္ကို ဗညား၀ါရူး (ေခၚ) ၀ါရီရူးမင္းက မုတၱမျမိဳ႔မွ စတင္တည္ေထာင္သည္။ ထိုမင္း၏ ငယ္အမည္ မဂဒူး ကိုအစြဲျပဳကာ ၄င္းတည္ေထာင္သည့္ မင္းဆက္ကို မဂဒူးမင္းဆက္ဟုလည္းေကာင္း၊ ဘြဲ႔နာမည္ကို အစြဲျပဳကာ ၀ါရီရူးမင္းဆက္ ဟုလည္းေကာင္း ေခၚေ၀ၚၾကပါသည္။ မဂဒူးမင္းဆက္တြင္ မင္းေပါင္း ၁၈ ဆက္တိတိမင္းျပဳၾကသည္။ မင္းဆက္(၇)ဆက္ထိ မူလျဖစ္သည့္ မုတၱမျမိဳ႕တြင္သာ အစဥ္အဆက္ မင္းျပဳကာထီးနန္း စိုးစံခဲ့ေသာ္လည္း (၈) ဆက္ေျမွာက္ျဖစ္သည့္ ဆင္ျဖဴရွင္ဗညားဦး(သုရွင္ဗညားဦး)လက္ထက္အေရာက္တြင္ လက္ေအာက္ခံျမိဳ႔စားမ်ားျဖစ္သည့္ ေလာက္ဖ်ား၊ဥလို၊အဲျဗပန္ု ႏွင့္ ျဗတ္ထဗ တို႔ညီေနာင္မ်ားကပုန္ကန္သည့္အတြက္ မုတၱမ မွ ဒုန္၀န္း(ယခု ၀န္ၿမိဳ႕)သို႔ေျပာင္းေရႊ႕စိုးစံရသည္။ သို႔ေသာ္ ၀န္ၿမိဳ႔တြင္လည္း အခ်ိန္မ်ားစြာမၾကာလိုက္ပဲ စစ္ရွံဴးျပန္သျဖင့္ ဟံသာ၀တီ(ပဲခူး)သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရျပန္သည္။ ထိုဆင္ျဖဴရွင္ဗညားဦးေနာက္ နန္းတက္သည့္ ဗညားႏြဲ႔ (ေခၚ) ရာဇာဓိရာဇ္ လက္ထက္တြင္ မဂဒူးမင္းဆက္၏ အထြန္းေတာက္ဆံုး အခ်ိန္ျဖစ္သကဲ့သို႔ မြန္တို႔အင္အား ၾကီးမားလာခဲ့သည္။ရာဇာဓိရာဇ္ ထိုစဥ္က အင္း၀တြင္ ထီးနန္းစိုးစံၾကသည့္ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ ၊ ၄င္း၏သားေတာ္မ်ား ျဖစ္သည့္ ဆင္ျဖဴရွင္ ႏွင့္ မင္းေခါင္တို႔ႏွင့္ စစ္ျပိဳင္ျပဳကာ ရာဇ၀င္တြင္ ထင္ရွားလွသည့္ အင္း၀-ဟံသာ၀တီ အႏွစ္ေလးဆယ္စစ္ကိုတိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၈ ဆက္ေျမွာက္ျဖစ္သည့္ သုရွင္တကာရြတ္ပိမင္း လက္ထက္အေရာက္တြင္မူ ေတာင္ငူမွ အင္အားၾကီးမားလာသည့္ တပင္ေရႊထီး၏ အင္အားကိုမခံႏိုင္ပဲက်ဆံုးကာ မြန္တို႔၏ မဂဒူးမင္းဆက္လည္း ပ်က္သုဥ္းသြားခဲ့ရသည္။

မဂဒူးမင္းဆက္ ၁၈ ဆက္
-----------------------------
1.၀ါရီရူး(ေခၚ)မဂဒူး(ေခၚ)ဗညား၀ါရူး (၁၂၈၇-၁၂၉၆)
2.ခြန္ေလာ(ေခၚ)မဂဒါ(ေခၚ)ေစာရမ္းပရကြတ္(၁၂၉၆-၁၃၁၀)
3.ေစာသင္ေမာင္(ေခၚ)ေစာေအာ(၁၃၁၀-၁၃၂၄)
4.ေစာဇိတ္(ေခၚ)ဗညားရံဒယ္(၁၃၂၄-၁၃၃၁)
ဇိတ္ပြန္(၇ ရက္)
5.ေစာအဲကံေကာင္း(၄၉ ရက္)
6.ဗညားအဲေလာ(၁၃၃၁-၁၃၄၈)
7.ဗညားဦး(ေခၚ)ဆင္္ျဖဴရွင္ဗညားဦး(၁၃၄၈-၁၃၈၃)
8.ရာဇာဓိရာဇ္(ေခၚ)ဗညားႏြဲ႔(၁၃၈၃-၁၄၂၁)
9.ဗညားဓမၼရာဇာ(ေခၚ)ဗညားက်န္းမင္း(၁၄၂၃-၁၄၂၆)
10.ပထမဗညားရံ(၁၄၂၆-၁၄၄၆)
11.ဗညားဗရူး(၁၄၄၆-၁၄၅၀)
11.ဗညားက်န္းေထာ(၁၄၅၀-၁၄၅၃)
12.လိပ္မြတ္ေထာ(၇ လ)
13.ရွင္ေစာပု(ေခၚ)ဗညားေထာ၀္(ေခၚ)၀ိဟာရေဒ၀ီ(၁၄၅၃-၁၄၇၂)
14.ဓမၼေစတီ(၁၄၇၂-၁၄၉၂)
15.ဒုတိယဗညားရံ(၁၄၉၂-၁၅၂၆)
16.သုရွင္တကာရြတ္ပိ(၁၅၂၆-၁၅၃၉)
ထို႔ျပင္ မဂဒူးမင္းဆက္ဟု ဟူဆလွ်င္လည္းရႏိုင္သည့္ မင္းႏွစ္ပါးရွိေသးသည္။ ၄င္းတို႔မွာ ဟံသာ၀တီကို သိမ္းပိုက္ထားသည့္ ေတာင္ငူဘုရင္ တပင္ေရႊထီး အားလုပ္ၾကံျပီး နန္းတက္သည့္ သမိန္စကၠေ၀ါ ဘြဲ႔ခံ သမိန္ေစာထြတ္ ႏွင့္ ဒုတိယဗညားရံ မင္း၏သား အိမ္ႏွိမ့္စံဘ၀မွ တပင္ေရႊထီးအားပုန္ကန္ျပီး သမိန္ေစာထြတ္ ကိုပါ လုပ္ၾကံ နန္းတက္သည့္ သမိန္ေထာရာမ တို႔ျဖစ္သည္။သမိန္ေထာရာမမွာ ဘုရင့္ေနာင္ တိုက္သျဖင့္ ရွံဳးကာေျပးရျပီး ေနာင္တြင္ အရွင္မိသျဖင့္ ကြပ္မ်က္ခံရသည္။

■အင္း၀မင္းဆက္■
------------------------
အေနာ္ရထာလက္ထက္မွ စတင္ကာ အင္အားႀကီးခဲ့ေသာ ပုဂံသည္ ၁၃-ရာစု အလယ္မွစကာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အင္အားနည္းပါးလာၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ေျမာက္ဖက္မွတရုတ္ႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ၿပီး ေတာင္ဖက္သို႔ ဆက္လက္နယ္ခ်ဲ႕လာသည့္ မြန္ဂိုတို႔၏ တိုက္ခိုက္ဖ်က္စီးမႈေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္ရသည္။ မြန္ဂိုတို႔ အျပန္တြင္ ေက်ာ္စြာ ကိုပုဂံတြင္ နန္းတင္ခဲ့ေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ ၾသဇာႀကီးေနသည္ မွာ ရွမ္းညီေနာင္ သံုးဦးျဖစ္သည္။ ပုဂံမင္းမ်ား လံုး၀ ၾသဇာမရွိေတာ့ေနာက္တြင္ တိုေတာင္းလွသည့္ ျမင္စိုင္း၊ ႏွင့္ ပင္းယ-စစ္ကုိင္းေခတ္မ်ား ေပၚေပါက္လာေသးသည္။သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းေဒသတစ္၀ွမ္းကို ေျမာက္ပိုင္းမွ ေမာရွမ္းတို႔ အင္အားႀကီးမားစြာျဖင့္ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္သျဖင့္ ပင္းယႏွင့္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕မ်ားလည္းပ်က္စီးျပန္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ႏွစ္၅၀အၾကာ တစ္နယ္တစ္မင္း မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေနခဲ့ရၿပီးေနာက္ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးမွ ဆင္းသက္လာသည့္ သတိုးမင္းဖ်ားက ၁၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၁၃၆၅တြင္ အင္း၀နန္းတည္ကာ အင္း၀မင္းဆက္(၁၃၆၄-၁၅၂၇/၁၅၅၅)ကို တည္ေထာင္သည္။ ထို႔ေၾကာင္း အင္း၀မင္းဆက္မွ မင္းမ်ားသည္ ရွမ္းေသြးမကင္းၾကဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ျမန္မာဘြဲ႔ခံသည္ ျမန္မာစစ္စစ္မ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ကိုေတြ႕ရသည္။
တည္ေထာင္စတြင္ အထက္ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဒသမ်ားကို သိမ္းသြင္းႏိုင္ကာ အင္အားႀကီး မင္းေနျပည္ေတာ္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဒုတိယ နန္းတက္သည့္ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ လက္ထက္မွစကာ ေအာက္အရပ္ ရာမညမွ မြန္ပေဒသရာဇ္မ်ား မညီညႊတ္သည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူသည့္ အေနျဖင့္ စစ္ျပဳခဲ့သည္။ ထိုမွအစျပဳကာ အင္း၀-ဟံသာ၀တီ အႏွစ္ေလးဆယ္စစ္ ျဖစ္ပြားသည္။ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲေနာက္ နန္းတက္သည့္ ဆင္ျဖဴရွင္ ၊ ဘုရင္မင္းေခါင္ တို႔လက္ထက္မ်ားအထိတိုင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရသည့္ စစ္ပြဲျဖစ္ေပသည္။ ထိုမင္းမ်ားေနာက္ နန္းတက္သည့္ မင္းမ်ားလက္ထက္တြင္လည္း တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းေရးကို လိုလားစြာ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္မရွိသေလာက္ နည္းပါးသျဖင့္ အခ်ိန္ၾကာသည္ ႏွင့္အမွ် အင္အားဆုတ္ယုတ္လာၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ လက္ေအာက္ခံ ပေဒသရာဇ္မ်ားျဖစ္သည့္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအင္အားႀကီးလာသည္။ ေနာက္ဆံုးမင္းျဖစ္သည့္ ေရႊနန္းေက်ာ့ရွင္နရပတိ လက္ထက္တြင္ ျပည္မင္း သတိုးမင္းေစာ ႏွင့္ ရွမ္းေစာ္ဘြား မိုးညွင္းစလံု၊၄င္း၏သား သိုဟန္ဘြားတို႔က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္လိုက္ၾကသည္။ ထိုေနာက္သိုဟန္ဘြား နန္းတက္သည္။ သိုဟန္ဘြားလုပ္ၾကံခံရၿပီးေနာက္ နန္းတက္သည့္ အုန္းေဘာင္ခံုမိႈင္းႏွင့္ မိုးျဗဲနရပတိတို႔ လက္ထက္မ်ားတြင္ ဟံသာ၀တီကို သိမ္းပိုက္လိုက္သည့္ ေတာင္ငူမွ တပင္ေရႊထီးႏွင့္ စစ္ၿပိဳင္ရန္ႀကိဳးပမ္းေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ ထိုေနာက္နန္းတက္သည့္ နရပတိစည္သူ လက္ထက္တြင္ ဘုရင့္ေနာင္၏ လက္သို႔ က်ေရာက္ရေတာ့သည္။

အင္း၀မင္းဆက္ ၃၀ ဆက္
------------------------------
(၁)သတိုးမင္းဖ်ား (ေကာဇာ ၇၂၆၊ ခရစ္ ၁၃၆၄)
(၂)မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ (ေကာဇာ ၇၃၀၊ ခရစ္ ၁၃၆၈)
(၃)ဆင္ျဖဴရွင္ (ေကာဇာ ၇၆၃၊ ခရစ္ ၁၄၀၁) (ဆင္ျဖဴရွင္ တရဖ်ား)
(၄)ပထမမင္းေခါင္ (ေကာဇာ ၇၆၃၊ ခရစ္ ၁၄၀၁)
(၅)ဆင္ျဖဴရွင္သီဟသူ (ေကာဇာ ၇၈၅၊ ခရစ္ ၁၄၂၃)
(၆)မင္းလွငယ္ (ေကာဇာ ၇၈၈၊ ခရစ္ ၁၄၂၆)
(၇)ကေလးေက်းေတာင္ညိဳ (ေကာဇာ ၇၈၈၊ ခရစ္ ၁၄၂၆) (ဤမင္းအထိ သတိုးဆက္ဟုလည္းေကာင္း)
(၈)မိုးညႇင္းသတိုး (ေကာဇာ ၇၈၈၊ ခရစ္ ၁၄၂၆)
(၉)မင္းရဲေက်ာ္စြာ (ေကာဇာ ၈၀၀၊ ခရစ္ ၁၄၃၈) (ဆင္ျဖဴရွင္ မင္းရဲေက်ာ္စြာႀကီး)
(၁၀)နရပတိ (ေကာဇာ ၈၀၃၊ ခရစ္ ၁၄၄၁) (နရပတိႀကီး)(ထူပါ႐ံုဒါယကာ)
(၁၁)ျပည္စုန္သီဟသူ (ေကာဇာ ၈၂၉၊ ခရစ္ ၁၄၆၇) (ျမစည္းခံုဒါယကာ မဟာသီဟသူရ)
(၁၂)ဒုတိယမင္းေခါင္ (ေကာဇာ ၈၄၁၊ ခရစ္ ၁၄၇၉) (တံတားဦးဘုရား ဒါယကာ)
(၁၃)ေရႊနန္းေက်ာ့ရွင္နရပတိ (ေကာဇာ ၈၆၃၊ ခရစ္ ၁၅၀၁) (ဤမင္းအထိ မိုးညွင္းဆက္ဟုလည္းေကာင္း)
(၁၄)သိုဟန္ဘြား (ေကာဇာ ၈၈၈၊ ခရစ္ ၁၅၂၆) (ရွမ္းစလံုေစာ္ဘြား)
(၁၅)အုန္းေဘာင္ခံုမႈိင္း (ေကာဇာ ၉၀၃၊ ခရစ္ ၁၅၄၁) (ခံုမႈိင္းေစာ္ဘြား)
(၁၆)မိုးျဗဲနရပတိ (ေကာဇာ ၉၀၉၊ ခရစ္ ၁၅၄၇) (ရွမ္းမိုးျဗဲေစာ္ဘြား) (ရွမ္းသံုးဆက္ဟုလည္းေကာင္း)
(၁၇)စစ္ကိုင္းနရပတိစည္သူ (ေကာဇာ ၉၁၃၊ ခရစ္ ၁၅၅၁) (စလင္း စည္သူေက်ာ္ထင္)
(၁၈)သတိုးမင္းေစာ (ေကာဇာ ၉၁၆၊ ခရစ္ ၁၅၅၄) (ေလာကနာထေစတီ ဒါယကာ)
(၁၉)အမတ္လကၤ်ာစည္သူ (ထီးနန္းမရ)
(၂၀)မင္းရဲေက်ာ္စြာ (ေကာဇာ ၉၄၆၊ ခရစ္ ၁၅၈၄)
(၂၁)ေညာင္ရမ္းမင္းတရားႀကီး (ေကာဇာ ၉၆၁၊ ခရစ္ ၁၅၉၉) (မဟာျမတ္မုနိ ဒါယကာ)
(၂၂)အေနာက္ဖက္လြန္မင္း (ေကာဇာ ၉၆၇၊ ခရစ္ ၁၆၀၅)
(၂၃)သတိုးဓမၼရာဇာ (ေကာဇာ ၉၉၄၊ ခရစ္ ၁၆၃၂) (သာလြန္မင္း)(ရာဇမဏိစူဠ ဒါယကာ)
(၂၄)ပင္းတလဲမင္း (ေကာဇာ ၁၀၁၀၊ ခရစ္ ၁၆၄၈) (မင္းရဲနႏၲမိတ္)(ငါးထပ္ႀကီးဘုရား ဒါယကာ)
(၂၅)ျပည္မင္း (ေကာဇာ ၁၀၅၃၊ ခရစ္ ၁၆၉၁)
(၂၆)နရာ၀ရ (ေကာဇာ ၁၀၃၃၊ ခရစ္ ၁၆၇၁) (အိမ္ေရွ႕မင္း)
(၂၇)မင္းရဲေက်ာ္ထင္ (ေကာဇာ ၁၀၃၄၊ ခရစ္ ၁၆၇၂) (၀မ္းဘဲအင္းစံမင္း)(၀ရေဇယ)
(၂၈)စေနမင္း (ေကာဇာ ၁၀၆၀၊ ခရစ္ ၁၆၉၈) (မန္ေအာင္ရတနာ ဒါယကာ)
(၂၉)တနဂၤေႏြမင္း (ေကာဇာ ၁၀၇၆၊ ခရစ္ ၁၇၁၄) (မွန္နန္းရွင္)
(၃၀)မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိ (ေကာဇာ ၁၀၉၅၊ ခရစ္ ၁၇၃၃) (ဟံသာ၀တီပါမင္း)

■ေတာင္ငူမင္းဆက္■
---------------------------
ေတာင္ငူမင္းဆက္သည္ ေတာင္ငူ-ဟံသာ၀တီ ေခတ္ႏွင့္ ေရာေထြးသတ္မွတ္ၾကေလ့ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔သတ္မွတ္သည္ထက္ ေတာင္ငူမင္းဆက္ကို သီးသန္႔ သတ္မွတ္လွ်င္ ေလ့လာရန္ပိုမုိအဆင္ေျပမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေတာင္ငူမင္းဆက္သည္ အင္အားၾကီးသည့္ တပင္ေရႊထီး၊ဘုရင့္ေနာင္တို႔ ကိုေမြးထုတ္ေပးကာ သမိုင္းတြင္ ေတာင္ငူ-ဟံသာ၀တီေခတ္ ဟုေခၚသည့္ ေခတ္တစ္ေခတ္ကို အစပ်ိဳးေပးခဲ့သည့္ နည္းတူ ထိုေခတ္ကို အဆံုးသတ္သူလည္းျဖစ္ျပန္သည္။
ထို႔ျပင္ ေနာက္ ေခတ္တစ္ေခတ္ျဖစ္သည့္ ေညာင္ရမ္းေခတ္ တြင္လည္း ပါ၀င္ပါတ္သတ္မႈ ရွိေနျပေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ေတာင္ငူရာဇ၀င္အက်ဥ္း
-----------------------------
သမိုင္းတြင္ ေတာင္ငူကိုစတင္တည္ေထာင္သူမွာ ပုဂံေခတ္ အေလာင္းစည္သူမင္း၏အမတ္ျဖစ္သူ အနႏၵပစၥည္း ျဖစ္သည္ဟုဆိုၾကသည္။သို႔ေသာ္ အမွန္တကယ္အင္အားၾကီးလာႏိုင္သည္မွာ တပင္ေရႊထီး၏ ဖခင္ျဖစ္သည့္ မင္းၾကီညိဳ လက္ထက္တြင္ျဖစ္သည္။
သို႔ျဖင့္ တပင္ေရႊထီး၊ဘုရင့္ေနာင္ တို႔ဟံသာ၀တီကို ေအာင္ႏိုင္ျပီး ဟံသာ၀တီမွတစ္ဆင့္ ဒုတိယျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံကို တည္ေထာင္ၾကခ်ိန္တြင္လည္း ေတာင္ငူတြင္ ယံုၾကည္ေလာက္သည့္ အေဆြအမ်ိဳးမ်ားကို ဘုရင္ခံအျဖစ္ ခန္႔ထားအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။
တပင္ေရႊထီး ဟံသာ၀တီကို ေအာင္ႏုိင္ျပီးဟံသာ၀တီတြင္နန္းစံစဥ္ ေတာင္ငူထီးနန္းအား ဘုရင့္ေနာင္၏ဖခင္ မင္းၾကီးေဆြကို ဘုရင္ခံအျဖစ္ အုပ္စိုးေစသည္။
ဘုရင့္ေနာင္လက္ထက္တြင္လည္း ေတာင္ငူနန္းကို ညီေတာ္ ေတာင္ငူမင္းေခါင္အားဆက္လက္ ေပးခဲ့သည္။ထိုသို႔ေပးအပ္မႈမ်ားတြင္ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္သာ ဆိုေသာ္လည္း ေရႊမွန္ကင္း၊မင္းေျမွာက္တန္ဆာ ငါးပါး၊မင္းဧကရာဇ္တို႔၏ အေဆာင္အေယာင္ မ်ားကိုေပးျပီး အုပ္စိုးေစျခင္းျဖစ္သည္။
နႏၵဘုရင္လက္ထက္အေရာက္တြင္ေတာင္ငူမင္း မင္းရဲသီဟသူ ႏွင့္သားျဖစ္သူ နတ္သွ်င္ေနာင္တို႔က ပုန္ကန္ျပီး ေတာင္ငူ-ဟံသာ၀တီ ေခတ္ကို အဆံုးသတ္ေပးခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ေနာက္ဆံုးနန္းတက္သည့္ နတ္သွ်င္ေနာင္ လက္ထက္တြင္ ေတာင္ငူကို အင္း၀မွ အေနာက္ဖက္လြန္မင္းက လာေရာက္တိုက္ခိုက္ျပီး မွန္ကင္းအထြဋ္ခ်ကာ သာမန္ပေဒသရာဇ္ အဆင့္သို႔ေလ်ာ့ခ်ခံခဲ့ရသည္။
ေတာင္ငူမင္း နတ္သွ်င္ေနာင္လည္း စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းကာ မျပဳသင့္ပဲ တိုင္းတပါးသား ငဇင္ကာႏွင့္ပူးေပါင္းကာ ေအာက္ျပည္အရပ္မွ ေထာင္ထားရန္ၾကိဳးပမ္းသျဖင့္ အေနာက္ဖက္လြန္မင္းကပင္ ႏွိမ္ႏွင္းကြပ္မ်က္ ခဲ့ရသည္။ ထိုသို႔ျဖင့္ ေတာင္ငူမင္းဆက္မွာ လည္းက်ဆံုးခဲ့ရေလသည္။

ေတာင္ငူမင္းဆက္ ၈ ဆက္
-------------------------------
မင္းၾကီးညိဳ (ခရစ္-၁၄၈၆)(ေကာဇာ-၈၄၈)
တပင္ေရႊထီး (ခရစ္-၁၅၃၁)(ေကာဇာ-၈၉၃)
မင္းႀကီးေဆြ (ခရစ္-၁၅၄၀)(ေကာဇာ-၉၀၂)
ေတာင္ငူမင္းေခါင္ (ခရစ္-၁၅၄၉)(ေကာဇာ-၉၁၁)
ဘုရင့္ေနာင္ (ခရစ္-၁၅၅၀)(ေကာဇာ-၉၁၂)
နႏၵဘုရင္ (ခရစ္-၁၅၈၁)(ေကာဇာ-၉၄၃)
မင္းရဲသီဟသူ (ခရစ္-၁၅၈၄)(ေကာဇာ-၉၄၆)
နတ္သွ်င္ေနာင္ (ခရစ္-၁၆၀၉)(ေကာဇာ-၉၇၁)တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

■ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္■
----------------------------
တပင္ေရႊထီး၊ဘုရင့္ေနာင္ တို႔တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ဒုတိယျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးသည္ ဘုရင့္ေနာင္၏ သားေတာ္ နႏၵဘုရင္ လက္ထက္အေရာက္တြင္ အခ်ိန္တိုတိုျဖင့္ လြယ္ကူစြာျပိဳကြဲသြားရျပီးေနာက္ ႏိုင္ငံတ၀န္းလံုးတြင္ ပေဒသရာဇ္ငယ္မ်ား တစ္နယ္တစ္မင္း အသီးသီး ထူေထာင္ၾကျပီး အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။
ထိုသို႔ေသာအေျခအေနတြင္ ဘုရင့္ေနာင္၏ သားေတာ္ တစ္ပါးျဖစ္သည့္ မင္းရဲနႏၵမိတ္ဘြဲ႔ခံ ေညာင္ရမ္းစား ရွင္သစၥာသည္ မဟာသီဟသူရဘြဲ႔ျဖင့္ ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္(၁၆၀၀-၁၇၅၂) ကိုစတင္တည္ေထာင္သည္။၄င္းႏွင့္ ၄င္းေနာက္ နန္းတက္ၾကသည့္ အေနာက္ဖက္လြန္မင္း၊သာလြန္မင္း တို႔သည္ အင္း၀၊ျပည္၊ေတာင္ငူ၊ဟံသာ၀တီ ႏွင့္ သန္လ်င္စသည့္ ေဒသမ်ားကို အစဥ္အဆက္ သိမ္းပိုက္ကာ မတည္မျငိမ္ျဖစ္မႈမ်ားကို အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကသည္။
ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ ၁၀ဆက္သည္ အင္း၀ကို ဗဟိုျပဳကာ အုပ္ခ်ဳပ္ၾကသည့္အတြက္ ေညာင္ရမ္းေခတ္ကို ဒုတိယအင္း၀ေခတ္ ဟုလည္းေခၚေ၀ၚၾကသည္။
ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္သည္ သာလြန္မင္းလက္ထက္တြင္ အထြန္းေတာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့ျပီး ေနာက္ပိုင္းမင္းမ်ားလက္ထက္တြင္ အင္အားၾသဇာေလ်ာ့နည္းလာခဲ့သည္။
ေနာက္ဆံုးမင္းျဖစ္သည့္ မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိ(ဟံသာ၀တီေရာက္မင္း)လက္ထက္တြင္ ဇင္းမယ္ရွမ္းဇာတိျဖစ္သည့္ ဆင္၀န္ဦးေအာင္လွက ျဗမိုင္းဓိရာဇာဘြဲ႔ခံ၍ မြန္တို႔ကို စည္းရံုးကာ ပုန္ကန္သည္။ေနာက္ဆံုး အင္း၀ကိုပါသိမ္းယူကာ အင္း၀ဘုရင္ မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိကို ဟံသာ၀တီသို႔ေခၚေဆာင္သြားျပီး ကြပ္မ်က္ခဲ့သည္။
ထုိေနာက္တြင္ မုဆိုးဖိုရြာသူၾကီး ဦးေအာင္ေဇယ်က အေလာင္းဘုရားဘြဲ႔ျဖင့္ မြန္တို႔ကို တြန္းလွန္ကာ တတိယျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီး ကိုတည္ေထာင္ခဲ့သည္။

ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ (၁၁)ဆက္
-------------------------------------
(၁)ေညာင္ရမ္းမင္းတရားႀကီး(မဟာသီဟသူရ ဓမၼရာဇာ) (မဟာျမတ္မုနိ ဒါယကာ) (ေကာဇာ ၉၆၁၊ ခရစ္ ၁၅၉၉)
(၂)အေနာက္ဖက္လြန္မင္း(မဟာဓမၼရာဇာ)(ေကာဇာ ၉၆၇၊ ခရစ္ ၁၆၀၅)
(၃)မင္းရဲဒိဗၺ (ေကာဇာ ၉၉၀၊ ခရစ္ ၁၆၂၈)
(၄)သာလြန္မင္း(သတိုးဓမၼရာဇာ) (ရာဇမဏိစူဠ ဒါယကာ) (ေကာဇာ ၉၉၄၊ ခရစ္ ၁၆၃၂)
(၅)ပင္းတလဲမင္း(သီရိနႏၵသူရဓမၼရာဇာ) (မင္းရဲနႏၲမိတ္) (ငါးထပ္ႀကီးဘုရား ဒါယကာ) (ေကာဇာ ၁၀၁၀၊ ခရစ္ ၁၆၄၈)
(၆)ျပည္မင္း (ေကာဇာ ၁၀၅၃၊ ခရစ္ ၁၆၉၁)
(၇)နရာ၀ရ (အိမ္ေရွ႕မင္း) (ေကာဇာ ၁၀၃၃၊ ခရစ္ ၁၆၇၁)
(၈)မင္းရဲေက်ာ္ထင္(သီရိပရ၀ မဟာဓမၼရာဇာ) (၀မ္းဘဲအင္းစံမင္း) (၀ရေဇယ) (ေကာဇာ ၁၀၃၄၊ ခရစ္ ၁၆၇၂)
(၉)စေနမင္း (မာန္ေအာင္ရတနာ ဒါယကာ) (ေကာဇာ ၁၀၆၀၊ ခရစ္ ၁၆၉၈)
(၁၀)တနဂၤေႏြမင္း (မွန္နန္းရွင္) (ေကာဇာ ၁၀၇၆၊ ခရစ္ ၁၇၁၄)
(၁၁)မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိ(ဟံသာ၀တီပါမင္း/ေလာကသရဖူ ဒါယကာမင္း) (ေကာဇာ ၁၀၉၅၊ ခရစ္ ၁၇၃၃)

■ကုန္းေဘာင္ မင္းဆက္■
------------------------------
ကုန္းေဘာင္မင္း ၁၁-ဆက္ ရွိသည္။ ေဒ၀ဒဟ ေကာလိယ ကပၸိလမွ ဆက္၍ အထက္အညာ တေကာင္း သေရေခတၱရာ, ပုဂံ, ျမင္စိုင္း, ပင္းယ, အ၀(အင္း၀), တိုင္ေအာင္ သာကီႏြယ္႐ိုး သတိုးအဆက္ဆက္မွ ဆင္းသက္ကာ ေညာင္ရမ္း(၁၀)ဆက္ေျမာက္မင္းျဖစ္ေသာ ဟံသာ၀တီပါမင္းတရားႀကီးလက္ထက္ ရတနာပူရ အ၀ေနျပည္ေတာ္ႀကီး၌ သာကီႏြယ္႐ိုး သတိုးမင္းဆက္ျပတ္သြားေပရာ သေဘၤာ ေလွေဖါင္ႀကီးႏွင့္ကမ္းပါး ကြာျခားျပတ္ကင္းေနရာတြင္ တံတားကုန္းေဘာင္သဖြယ္ ဆက္သြယ္ေပးႏိုင္ေသာ အေလာင္းမင္းတရားႀကီးဖြားျမင္ရာ ဌာနကိုပင္ ေဗဒင္က်မ္းအရ ဓါတ္ျမတ္ဓါတ္ထူးျဖစ္ေသာ ဂေဗၻ ဓါတ္႐ိုက္၍ ကုန္းေဘာင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ဟု သမုတ္ေလသည္။
ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုေနာက္ဆံုးအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာမင္းဆက္ျဖစ္သည္။ စတင္ထူေထာင္သူ အေလာင္းမင္းတရားမွသည္ ေနာက္ဆံုး သီေပါမင္းအထိ မင္းဆက္ (၁၁)ဆက္တိတိရွိသည္။
ထိုမင္းဆက္၏ အေစာပိုင္းမင္းမ်ား လက္ထက္တြင္ ကာလရွည္ၾကာရွိခဲ့သည့္ မြန္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး ျပိဳလဲကာ မြန္လူမ်ိဳးတို႔မွာလည္း လူမ်ိဳးၾကီးအျဖစ္မွ က်ဆင္းသြားသည္။
ေနာက္ပိုင္းမင္းဆက္မ်ားသည္လည္း တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရးအတြက္ မ်ားစြားအားထုတ္ေဆာင္ရြက္သည္မရွိပဲ ထီးနန္းစည္းစိမ္တည္ျမဲေရး၊ရယူပိုင္ဆုိင္ေရး အစရွိသည့္ နန္းတြင္းအေရးေတာ္ပံုမ်ား ႏွင့္သာလံုးပန္းေနရသည္။သို႔ေသာ္ ဘာသာေရးႏွင့္ထင္ရွားသည့္ မင္း၂ပါးရွိျပီး ၄င္းတို႔မွာ ဘုိးေတာ္ဘုရား ႏွင့္မင္းတုန္းမင္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။
ဘိုးေတာ္ဘုရားသည္ မင္းကြန္းပုထိုးေတာ္ႀကီး တည္ေဆာင္ရန္ၾကိဳးပမ္းမႈ ႏွင့္ သာသနာေရးဆိုင္ရာ အျငင္းအခုန္ႏွင့္ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္အားထုတ္မႈတို႔ျဖင့္ သမိုင္းတြင္သကဲ့သို႔ မင္းတုန္းမင္းအေနျဖင့္လည္း ပဥၥမသံဂါယနာတ?

Credit - Thet Sinn Lay

မ်က္ကန္းေအာ္သံ ဆူညံညံ

မ်က္ကန္းေအာ္သံ ဆူညံညံ

မ်ဴိးပ်က္ ဘက္တီးရီးယာ အသင္း (မဘသ) သည္ ဘာသာေပါင္းစံု လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ပူးေပါင္းေနထိုင္လာခဲ့ၾက သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို ပ်က္စီးေစရန္ အလို႔ငွာ အမ်ဳိးသားေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္၌ ႐ိုးသားေသာ မ်ဳိးခ်စ္ျပည္သူမ်ားကို အသံုးခ်၍ ၂၀၁၂ခုႏွစ္မွွ စတင္ကာ ဘာသာျခား မုန္းတီးေရး ဆႏၵျပပြဲမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားဆက္တိုက္ ျပဳလုပ္လာျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တည္ၿငိမ္မႈ ပ်က္စီးသည့္အျပင္ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ လက္တြဲလာေနသည့္ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားကို စိပ္ျခမ္းေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ သဃၤန္းကို ဝတ္ထားေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမေတာ္မ်ားကို လူသိရွင္ၾကား ျငင္းပယ္ေနျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ မိမိအမ်ဳိး၊ မိမိဘာသာ၏ အက်ဴိစီးပြားကို ပ်က္ေနျခင္းျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ့။ ထို႔အျပင္ သူတစ္ပါး၏ အခြင့္အေရးမ်ား နစ္နာဆံုး႐ွံဴးေစရန္ ေဟာေျပာျခင္း၊ လမ္းေပၚထြက္ ေအာ္ျခင္း၊ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ျခင္း စသည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားသည္လည္း သူတစ္ပါး စီးပြားကို ပ်က္စီးျခင္းျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ့။

ထိုကဲ့သို႔ မိမိအက်ဳိး၊ သူ႕တစ္ပါးအက်ဳိးကို မသိတတ္ေသာ သူကို ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက-
“သူ႕စီးပြား၊ မိမိစီးပြားကို မသိေသာသူဟာ မ်က္စိႏွစ္ဖက္လံုးခ်ဳိ႕သည္မည္၏။
မိမိစီးပြားကိုသာ သိ၍ သူ႕စီးပြားကို မသိသသူကား မ်က္စိတစ္ဖက္ ခ်ဳိ႕သည္ မည္၏။ ႏွစ္ပါးစံုကို သိသသူကား မ်က္စိႏွစ္ဖက္ရိွသည္မည္၏။

ဤသို႔ႏွစ္ဖက္ရိွေသာသူကား လူလည္း အိမ္ေထာင္အမႈ၌ လံု႔လ အထအႂကြရိွေသာ အက်င့္၊ ပဥၥသီ ေဆာက္တည္ေသာအက်င့္၊ ဥပုသ္ ေဆာက္တည္ေသာ အက်င့္၊ ဤသို႔အက်င့္အစရိွေသာ ဆိုခဲ့ၿပီးေသာကုသိုလ္ ဆယ္ပါးတရားကို က်င့္လ်က္ အသက္ေမြးသည္လွ်င္ ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးသည္ မည္သတည္း။" ဟုမိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။
(ေပေလးပင္ ရွင္ေလးပါး အပါအဝင္ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ ရွင္မဟာသီလဝံသ ေရးေသာ “ေပါရာယနဝတၱဳ")

ဆိုလိုသည္မွာ မ်က္စိႏွစ္ဖက္ခ်ဳိ႕ေနသူ၌  အိမ္ေထာင္အမႈ၌ လံု႔လ အထအႂကြရိွေသာ အက်င့္၊ ပဥၥသီ ေဆာက္ တည္ေသာအက်င့္၊ ဥပုသ္ ေဆာက္တည္ေသာ အက်င့္ အစရိွေသာ အက်င့္တို႔သည္ မည္သည့္အခါမွ ရိွႏိုင္ မည္မဟုတ္ဟု ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမၫႊန္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။

စတုရဂၤဗလ အမတ္ႀကီးေရးသားခဲ့သည့္ ေလာကနီတိက်မ္းမွ သူယုတ္ႏွင့္  လက္တြဲသူသည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္မည္ကိုလည္း ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပထားပါသည္။

“အၾကင္သူသည္ သူေတာ္မဟုတ္ေသာသူအား ခ်စ္အပ္သည္ျဖစ္၏။ သူေတာ္ေကာင္းကို ခ်စ္ျခင္းကိုမျပဳ။ မသူေတာ္တို႔၏ တရားကိုလွ်င္ ႏွစ္သက္၏။ ထိုသူ၏ ထိုအမူအက်င့္သည္ ပ်က္စီးအပ္သည္၏ အေၾကာင္း တည္း။"
(ေလာကနီတိ၊ အပိုဒ္ ၆၇)

The person loves the person who is not virtuous and does not love the virtuous person, and pleased with the teaching of the vicious people. That person's action is the cause of his ruin.

ထို႔ေၾကာင့္ ဘာသာတရားအား ဂုဏ္နိမ့္ေနေသာ သူယုတ္မာတို႔၏ ဗန္းျပ လံု႔ေဆာ္မႈကို အသိတရားမဲ့သည့္ အသြင္ နာခံလ်က္ ေရလာေျမာင္းေပး က်င့္ႀကံလ်င္ မိမိတို႔၏ ေလာကီ ေလာကကုတၱရာ ႏွစ္ဘဝ ႏွစ္ျမႇပ္ ပ်က္ စီးသြားမည္မွာ သံသယရိွပါသလား။

မဆင္မျခင္ မေလ့လာဘဲ သူယုတ္မ်က္ကန္းတို႔၏ ေနာက္လိုက္မႈသည္ လူမ်ဳိး၊ တိုင္းျပည္၊ သာသနာ သာမက မိမိကိုယ္ကိုယ္ပါ ပ်က္စီျခင္းသို႔ တြန္းပို႔ေနျခင္းေရာက္၏။

အယူမွား၊ အျမင္မွား၊ အေတြးမွားတို႔ကို ဆင္ျခင္၍ တရားႏွင့္ေလ်ာ္စြာ အမွန္တရားကို ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ပါေစ။
ထေလာ့ ျမန္မာ.....ထေလာ့......

 မၾကာခဏမ ဆင္မျခင္  ဆႏၵျပေနသူေတြကို ရည္စူးလ်က္-
ေမတၱာျဖင့္

အဂၢ (နတ္ျမစ္သား)

ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား

 ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား
📝📝📝 📝📝📝 📝📝📝

ႏွစ္စဥ္ ေအာက္တိုဘာလ ေရာက္လာသည္ႏွင့္ ကမာၻတစ္ဝွမ္းလူအမ်ားသည္ ဆုႀကီးတစ္ခု၏ သတင္းကို အထူးနားစြင့္ၾကေလသည္။ ယခုႏွစ္တြင္ေတာ့ မည္သည့္ႏုိင္ငံမွ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) အဖြဲ႕အစည္းက ဆြတ္ခူးသြားသနည္းဟူ၍ ရင္ခုန္စြာျဖင့္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ ထိုဆုႀကီးသည္ မိမိႏုိင္ငံအဝန္းအဝိုင္းအတြက္သာ မရည္႐ြယ္ျခင္း၊ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ ျပည္သူတို႔ကို အက်ိဳးျပဳေသာ ထူးခြၽန္လွသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကိုသာ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း၊ ခ်ီးျမႇင့္ေသာ ေငြေၾကးအားျဖင့္ မ်ားျပားျခင္း၊ ၾသဇာအရွိန္အဝါ သက္ေရာက္မႈႀကီးမားျခင္း၊ ဂုဏ္သတင္းႀကီးမားျခင္း၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာမေဆာင္ျခင္း၊ မည္သည့္အာဏာပိုင္ အစိုးရအဖြဲ႕၏ ေဝဖန္ေစာေၾကာပံ့ပိုးျခင္းမ်ားကိုမွ် မလိုက္ေလ်ာျခင္း၊ ဆုတီထြင္သြားသူ ကိုယ္တုိင္က ယင္းအခ်က္မ်ားကို အေျခခံေစခဲ့ျခင္း စသည့္ ဂုဏ္အင္ထူးမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ထိုဆုႀကီးကား အျခားမဟုတ္။ ကမာၻ႔ၾသဇာအႀကီးမားဆံုး ဆုႀကီးတစ္ဆုဟုဆိုၾကသည့္ The Nobel Prize (ႏိုဘယ္လ္ဆု) ႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ ၄င္းဆုႀကီးကို ဆြီဒင္ျပည္သား ဓာတုေဗဒအင္ဂ်င္နီယာပညာရွင္ သူေဌးႀကီး Alfred Bernhard Nobel (1833-1896) က ၁၈၉၆ ခု၊ ႏိုဝင္ဘာ ၂၇ ရက္ ေန႔စြဲျဖင့္ ေရးခဲ့သည့္ သူ၏ေသတမ္းစာကို အေျချပဳလ်က္ စတင္တီထြင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဓာတုေဗဒဆုိင္ရာ၊ စာေပ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ႐ူပေဗဒဆိုင္ရာ၊ ပါဏေဗဒ (သို႔မဟုတ္) ေဆးပညာဆုိင္ရာ ဟူ၍ ဆုအမ်ိဳးအစား ၅ မ်ိဳးခြဲ၍ ၁၉ဝ၁ ခုႏွစ္မွစၿပီး ႏွစ္စဥ္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ေလသည္။ ၁၉၆၉ မွစၿပီး စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ႏိုဘယ္လ္ဆုတစ္မ်ိဳးကို ျဖည့္စြက္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။ ၁၉ဝ၁ မွ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္အတြင္း လူပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္း ၉ဝဝ ကို ႏိုဘယ္လ္ဆု ၅၇၃ ႀကိမ္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕မွာ တစ္ႀကိမ္ထက္ပို၍ ရရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ စုစုေပါင္း လူပုဂၢိဳလ္ ၈၇ဝ (အမ်ိဳးသား ၈၂၁ ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ၄၉ ဦး) ႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္း ၂၃ ဖြဲ႕ ရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရသူတုိင္းကို ၂၃ ကာရက္ရွိ ေ႐ႊအဝိုင္းျပားတံဆိပ္တစ္ခု၊ ဂုဏ္ျပဳလက္မွတ္တစ္ေစာင္ႏွင့္ ႏိုဘယ္လ္ေဖာင္ေဒးရွင္း၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ေငြသားပမာဏတစ္ခုတို႔ကို အခမ္းအနားႀကီးတစ္ရပ္ က်င္းပကာ ေပးအပ္ေလ့ရွိသည္။ ဆုေငြတန္ဖိုးမွာ တစ္ႏွစ္ႏွင့္တစ္ႏွစ္ မတူဘဲ စတင္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့စဥ္က ေဒၚလာ ၆၅ဝဝ သာ ရွိခဲ့ရာမွ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္တြင္ေတာ့ ေဒၚလာ ၁.၂ သန္းထိ ရွိလာခဲ့သည္။
၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္တြင္ေတာ့ ႏိုဘယ္လ္ဆုရ မြတ္စ္လင္မ္အေရအတြက္သည္ ၁၂ ဦးအထိ ရွိလာခဲ့သည္။ ၄င္းတို႔ အဘယ္သို႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ႏိုဘယ္လ္ဆုရခဲ့သည္ကို အက်ဥ္းခ်ံဳး၍တင္ျပပါမည္။
---------------------------------------

🌟 ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား 🌟

၁။ Anwar al-Sadat (25 December 1918 – 6 October 1981) •••
၁၉၇ဝ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ ၁၅ ရက္မွစၿပီး စစ္တပ္တာဝန္ရွိသူ မလုိမုန္းထားသူအခ်ိဳ႕၏ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈခံရခ်ိန္ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ ၆ ရက္အထိ ၁၁ ႏွစ္တုိင္တုိင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ၏ တတိယေျမာက္သမၼတ ျဖစ္သည္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ Menachem Begin (အစၥေရးႏုိင္ငံ၏ ၆ ဦးေျမာက္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္) ႏွင့္အတူ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီမႈစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ရန္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ႏုိင္ခဲ့မႈႏွင့္ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၁၇ တြင္ Camp David ၌ ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ေသာ အီဂ်စ္-အစၥေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္တုိ႔ေၾကာင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ မြတ္စ္လင္မ္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။

၂။ Yasser Arafat (24 August 1929 – 11 November 2004) •••
ပါလက္စတုိင္း ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ Palestinian National Authority ၏ ပထမဆုံးသမၼတ ျဖစ္ၿပီး Palestine Liberation Organization (ပါလက္စတုိင္းလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕) ၏ တတိယေျမာက္ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္သည္။ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ ကုိင္႐ုိတကၠသုိလ္ဆင္း ၿမိဳ႕ျပအင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး တကၠသုိလ္ တက္ေနစဥ္တြင္ တကၠသုိလ္ရွိ ပါလက္စတုိင္းေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ၏ ဥကၠ႒အျဖစ္ ၁၉၅၂ မွ ၁၉၅၆ ထိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ Shimon Peres (အစၥေရးႏုိင္ငံ၏ ၉ ဦးေျမာက္သမၼတ) ႏွင့္ Yitzhak Rabin (အစၥေရးႏုိင္ငံ၏ ၅ ဦးေျမာက္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္) တုိ႔ႏွင့္အတူ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ ပထမဆုံးေသာ ပါလက္စတုိင္းႏုိင္ငံသား မြတ္စ္လင္မ္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။

၃။ Tawakel Karman (7 February 1979 ဖြား) •••
ယီမင္ႏုိင္ငံသူ ဂ်ာနယ္လစ္ႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူျဖစ္ၿပီး အာရဗ္ေႏြဦးေတာ္လွန္မႈတြင္ ထင္ရွားေသာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ Ellen Johnson Sirleaf (လုိင္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံ လက္ရွိသမၼတ) ႏွင့္ Leymah Gbowee (လုိင္ေဘးရီးယားႏုိင္ငံသူ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ) တုိ႔ႏွင့္အတူ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ေဘးကင္းလုံၿခံဳေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈလုပ္ငန္းတို႔တြင္ အျပည့္အဝ ပါဝင္ခြင့္ရေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးတုိ႔အတြက္ အၾကမ္းမဖက္ေသာနည္းျဖင့္ ျပင္းထန္စြာႀကိဳးပမ္းမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ သူမအား သံမဏိအမ်ဳိးသမီး၊ ေတာ္လွန္ေရးမိခင္ ဟုလည္း ဂုဏ္ျပဳေခၚေဝၚၾက သည္။ ကမာၻေက်ာ္ Foreign Policy မဂၢဇင္းႀကီးက သူမအား ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္၏ ကမာၻ႔ထိပ္တန္းေတြးေခၚရွင္ ၁ဝဝ တြင္ ပထမေနရာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရစဥ္က အသက္ ၃၂ ႏွစ္သာ ရွိေသးေသာ သူမသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္အားလုံးတုိ႔တြင္ ဒုတိယအသက္အငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ အာရဗ္အမ်ဳိးသမီး ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ျဖစ္ၿပီး ပထမဆုံးႏွင့္ တစ္ဦးတည္းေသာ ယီမင္ႏုိင္ငံသား ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္လည္း ျဖစ္သည္။

၄။ Dr.Shirin Ebadi (21 June 1947 ဖြား) •••
အီရန္ႏုိင္ငံသူ လူ႔အခြင့္အေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ျဖစ္သည္။ ဥပေဒပညာရွင္ ေရွ႕ေနတစ္ဦးျဖစ္သကဲ့သုိ႔ တရားသူႀကီးေဟာင္း (အီရန္ႏုိင္ငံ၏ ပထမဆုံးအမ်ဳိးသမီးတရားသူႀကီး)လည္း ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ အီရန္အေျခစုိက္ Defenders of Human Rights Center (လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခုခံသူမ်ားစင္တာ) တည္ေထာင္သူျဖစ္ၿပီး လက္ရွိဥကၠ႒လည္းျဖစ္ သည္။ အီရန္ႏုိင္ငံရွိ Society for Protecting the Rights of the Child (ကေလးသူငယ္အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး အသုိက္အဝန္း) တည္ေထာင္သူလည္းျဖစ္သည္။၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားေၾကာင့္ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးအခြင့္အေရး၊ ဒုကၡသည္အခြင့္အေရးတုိ႔အတြက္ ျပင္းထန္စြာ ႀကိဳးပမ္းမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ရရွိခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ သူမသည္ အျခားေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ အမ်ိဳးသမီး ၅ ဦးျဖင့္ Nobel Women’s Initiative အဖြဲ႕ကုိလည္း ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ကမာၻေက်ာ္ Forbes Magazine ႀကီး၏ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္အတြက္ ကမာၻ႔ၾသဇာအႀကီးမားဆုံးအမ်ဳိးသမီး ၁ဝဝ စာရင္းတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္အျပင္ အမ်ိဳးသမီးေက်ာ္စြာ ၁ဝဝ စာအုပ္ (The 100 Most Influential Women of All Time) တြင္လည္း ပါဝင္ထားသူျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ မြတ္စ္လင္မ္အမ်ဳိးသမီး ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံတကာဆုတံဆိပ္မ်ားစြာအျပင္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဥပေဒပါရဂူဘြဲ႕မ်ားစြာလည္း ရရွိထားသူျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးႏွင့္ တစ္ဦးတည္းေသာ အီရန္ႏုိင္ငံသား ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္လည္း ျဖစ္သည္။

၅။ Mohammed El Baradei (June 17, 1942 ဖြား) •••
အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ၏ မူဝါဒေရးဆြဲသူ (Policymaker) တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့သလုိ IAEA (International Atomic Energy Agency) တြင္ ၁၉၉၇ မွ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ အထိ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အျဖစ္လည္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ Nuclear စြမ္းအင္ကုိ စစ္ဘက္ရည္႐ြယ္ခ်က္အတြက္ အသုံးျပဳျခင္းမွ ကာကြယ္ရန္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရည္႐ြယ္ခ်က္အတြက္ Nuclear စြမ္းအင္ကုိ အႏၲရာယ္ အကင္းဆုံးျဖစ္ႏုိင္သည့္နည္းလမ္းႏွင့္ အသုံးျပဳေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းမႈတုိ႔ေၾကာင့္ IAEA ႏွင့္ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ သူသည္ ကုိင္႐ုိၿမိဳ႕တြင္ မိဘမဲ့ေဂဟာမ်ား တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ သူရရွိခဲ့သမွ် ဆုေငြအရပ္ရပ္ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ International Crisis Group တြင္ ေဂါပကအဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္လည္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ သည္။ တတိယေျမာက္ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံသား ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ျဖစ္သည္။

၆။ Dr.Muhammad Yunus (28 June 1940 ဖြား) •••
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံသား စီးပြားေရးပညာရွင္ ျဖစ္ၿပီး Grameen Bank (Microfinance Organization and Community Development Bank) တည္ေထာင္သူလည္း ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ ေအာက္ေျခလူတန္းစားတုိ႔၏ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈဘဝဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈကုိ ဖန္တီးေပးရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ၄င္းဘဏ္ႏွင့္အတူ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ ကမာၻေက်ာ္ Foreign Policy မဂၢဇင္းႀကီး၏ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္အတြက္ ကမာၻ႔ထိပ္တန္းေတြးေခၚရွင္ ၁ဝဝ စာရင္း၌ ဒုတိယေနရာ ခ်ိတ္ခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္မွစ၍ ကမာၻ႔ထိပ္တန္းတကၠသုိလ္ႀကီးတစ္ခုျဖစ္သည့္ Scotland ႏုိင္ငံရွိ Glasgow Caledonian University ၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။ ႏုိင္ငံေပါင္း ၂ဝ ရွိ တကၠသုိလ္မ်ားမွ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႕ ၅ဝ ႏွင့္ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁ဝ ႏုိင္ငံမွ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ ဂုဏ္ျပဳဆုမ်ားအပါအဝင္ ႏုိင္ငံေပါင္း ၂၆ ႏုိင္ငံမွ ႏုိင္ငံတကာဆုတံဆိပ္ေပါင္း ၁၁၃ ဆု ခ်ီးျမႇင့္ခံထားရသူလည္း ျဖစ္သည္။ Google+ တြင္ ကမာၻတစ္ဝွမ္းမွ လူႏွစ္သန္းေက်ာ္ Follower ရွိသည့္ ကမာၻ႔ Follower အမ်ားဆုံး ပုဂၢိဳလ္မ်ားထဲမွ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံသား၊ ဘဂၤါလီလူမ်ဳိး မြတ္စ္လင္မ္ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။ Bengal ေဒသတစ္ဝွမ္းလုံးတြင္ တတိယေျမာက္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။

၇။ Malala Yousafzai (12 July 1997 ဖြား) •••
ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသူ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူႏွင့္ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံတြင္ ကေလးမ်ားပညာသင္ၾကားခြင့္အေရး အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားပညာသင္ၾကားခြင့္အေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ Kailash Satyarthi (ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသား တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ) ႏွင့္အတူ ပူးတြဲခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရသည္။ ကေလးသူငယ္ႏွင့္ လူငယ္မ်ားအား ႏွိပ္စက္အႏုိင္က်င့္မႈကုိ ဆန္႔က်င္ ႀကိဳးပမ္းမႈႏွင့္ ကေလးတုိင္း၏ ပညာသင္ၾကားခြင့္အတြက္ အရဲစြန္႔ႀကိဳးပမ္းမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရစဥ္က အသက္ ၁၇ ႏွစ္သာ ရွိေသးေသာ သူမသည္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ အားလုံးတုိ႔တြင္ အသက္အငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။ ကမာၻေက်ာ္ Time Magazine ၏ ကမာၻ႔ၾသဇာအႀကီးဆုံး ပုဂၢဳိလ္ ၁ဝဝ စာရင္းတြင္ ၂ဝ၁၃၊ ၂ဝ၁၄၊ ၂ဝ၁၅ သုံးႏွစ္ဆက္တုိက္ ပါဝင္ထားသူလည္း ျဖစ္သည္။ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသား မ်ားတြင္ ဒုတိယေျမာက္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ျဖစ္ၿပီး Pashtun လူမ်ဳိးမ်ားတြင္ ပထမဆုံးေသာ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ လည္းျဖစ္သည္။
---------------------------------------

🌟 စာေပႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား 🌟

၁။ Naguib Mahfouz (11 December 1911 – 30 August 2006) •••
အီဂ်စ္ႏုိင္ငံသား စာေရးဆရာႀကီးျဖစ္သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၏ စာေပႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီး၏ ေခတ္သစ္အာရဗစ္စာေပ ေရးသားမႈသည္ မွတ္တမ္းတင္စရာေကာင္းလြန္းလွေပသည္။ သိမ္ေမြ႕လြန္းေသာ ကြဲျပားမႈ၊ ရွင္းလင္းျပတ္သားမႈ၊ ျမင္သာလြယ္ေသာ ယုတၱိဆန္မႈ၊ စြဲမက္ဖြယ္ ျဖန္႔က်က္နားလည္ႏုိင္ေစမႈ၊ ႂကြယ္ဝေသာ စာေရးသားဟန္တုိ႔ျဖင့္ လူသားအားလုံးႏွင့္အပ္စပ္ေသာ အာရဗ္ပုံျပင္ဇာတ္လမ္း စာေပအႏုပညာကုိ ပုံေဖာ္ခဲ့သူႀကီး ျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ မြတ္စ္လင္မ္ စာေပႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ႀကီး ျဖစ္သည္။

၂။ Orhan Pamuk (7 June 1952 ဖြား) •••
တူရကီလူမ်ဳိး စာေရးဆရာႀကီး ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္အတြက္ စာေပႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီး၏ ဝတၳဳရွည္မ်ားျဖစ္ေသာ “My Name is Red” ႏွင့္ “Snow” တုိ႔ျဖင့္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားေပသည္။ ဇာတိၿမိဳ႕၏ ေၾကကြဲဖြယ္ဝိညာဥ္အတြက္ ရွာပုံေတာ္ခရီးရွည္ထဲေရာက္ေနသူ ဆရာႀကီးအေနျဖင့္ အျမင္သေဘာထားကြဲလြဲမႈႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ေရာယွက္ျခင္းအတြက္ အမွတ္သေကၤတသစ္မ်ားကုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္လုိက္သူႀကီးျဖစ္သည္ဟု ႏုိဘယ္လ္ဆုေ႐ြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႕က မွတ္ခ်က္ျပဳျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ တူရကီလူမ်ိဳးႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ Columbia University တြင္ Comparative Literature and Writing ပါေမာကၡအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။
---------------------------------------

🌟 ရူပေဗဒဆိုင္ရာ ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္ 🌟

Dr. Abdus Salam (29 January 1926 – 21 November 1996) •••
ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသား ႐ူပေဗဒပညာရွင္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္အတြက္ ႐ူပေဗဒဆုိင္ရာ ႏုိဘယ္လ္ဆုကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား ႐ူပေဗဒပညာရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ Sheldon Lee Glashow ႏွင့္ Steven Weinberg တုိ႔ႏွင့္ ပူးတြဲရရွိခဲ့သည္။ Elementary Particle မ်ားအၾကားက Unified Weak ႏွင့္ Electromagnetic Interaction တုိ႔၏ Theory ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့မႈႏွင့္ Weak Neutral Current ကုိ ႀကိဳတင္မွန္းဆႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းႏုိင္ခဲ့မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ရရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အီတလီႏုိင္ငံ အေျခစိုက္ International Centre for Theoretical Physics ႏွင့္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ရွိ Imperial College တုိ႔တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ သူသည္ ပါကစၥတန္အစုိးရက ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ျဖင့္ Non-Muslim ဟု ေၾကညာခံထားရေသာ Ahmadiyya Muslim Community ဝင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူသည္ ပထမဆုံးေသာ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသား ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံသား ႏုိဘယ္လ္ဆုရ သိပၸံပညာရွင္လည္း ျဖစ္သည္။
---------------------------------------

🌟 ဓာတုေဗဒဆိုင္ရာ ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား 🌟

၁။ Dr. Ahmed Zewail (February 26, 1946 ဖြား) •••
အီဂ်စ္-အေမရိကန္ သိပၸံပညာရွင္ႀကီးျဖစ္သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၏ ဓာတုေဗဒဆုိင္ရာႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ျဖစ္သည္။ Femtosecond Spectroscopy အသုံးျပဳ၍ Chemical Reaction မ်ား၏ Transition State မ်ားကုိ ေလ့လာဆန္းစစ္ႏုိင္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ Femtochemistry ၏ ဖခင္ႀကီးဟု ေခၚေဝၚၾကသည္။ ပထမဆုံးေသာ မြတ္စ္လင္မ္ဓာတုေဗဒပညာရွင္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ျဖစ္ၿပီး ဒုတိယေျမာက္ မြတ္စ္လင္မ္သိပၸံပညာရွင္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္လည္း ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ California Institute of Technology (Caltech) တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။ အေမရိကန္သမၼတအုိဘားမား၏ သိပၸံႏွင့္နည္းပညာဆုိင္ရာ သမၼတအႀကံေပးေကာင္စီ (PCAST) တြင္ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ရန္ လ်ာထားျခင္း ခံထားရသူလည္း ျဖစ္သည္။

၂။ Dr. Aziz Sancar (September 8, 1946 ဖြား) •••
တူရကီ-အေမရိကန္ ဇီဝဓာတုသိပံၸပညာရွင္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ပထမဆုံးေသာ တူရကီလူမ်ဳိး ႏုိဘယ္လ္ဆုရ ဓာတုေဗဒပညာရွင္ႏွင့္ ဒုတိယေျမာက္ တူရကီလူမ်ဳိး ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္လည္း ျဖစ္သည္။ DNA ျပန္လည္ျပဳျပင္ျခင္းကုိ နည္းစနစ္တက် ေလ့လာဆန္းစစ္ႏုိင္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ယခုႏွစ္ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္၏ ဓာတုေဗဒဆုိင္ရာႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ႀကီးအျဖစ္ Tomas Lindahl (ဆြီဒင္လူမ်ဳိး သိပၸံပညာရွင္) ႏွင့္ Paul L.Modrich (အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား သိပၸံပညာရွင္) တုိ႔ႏွင့္အတူ ပူးတြဲေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ တတိယေျမာက္ မြတ္စ္လင္မ္သိပၸံပညာရွင္ ႏုိဘယ္လ္ဆုရွင္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ University of North Carolina တြင္ ဇီဝဓာတုပါေမာကၡအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။
---------------------------------------

စာဖတ္သူအေဆြ...
အသင္သည္ အထက္ပါပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား၏ အေၾကာင္းကို ဖတ္ၿပီး အင္မတန္မွ ေလးစားမဆံုး ျဖစ္ေနမည္မွာ အမွန္ပင္။ မြတ္စ္လင္မ္တို႔သည္ ဤမွ်ပင္ ကမာၻႀကီးအား အက်ိဳးျပဳလ်က္ရွိေနသည္ဟူ၍။ တစ္ဆက္တည္းပင္ အသင့္တြင္ အျခားအေတြးတစ္စ ဝင္လာေပမည္။ ထိုအေတြးကား ယေန႔ကမာၻ႔လူဦးေရ၏ ၂၃ ရာခုိင္ႏႈန္း အထက္ရွိေနသည့္ မြတ္စ္လင္မ္တို႔သည္ ၈၇ဝ ေသာ ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားတြင္ ၁၂ ဦးသာ ရွိေန သည္ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ မွန္ပါသည္။ ဤပမာဏသည္ ရာခိုင္ႏႈန္းအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ ၁.၃၈ ရာခိုင္ႏႈန္းသာရွိသည့္ မေျပာပေလာက္ေသာ ပမာဏသာျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္တြင္ေတာ့ ကမာၻ႔လူဦးေရ၏ ဝ.၂ ရာခိုင္ႏႈန္းေအာက္ သာရွိသည့္ ဂ်ဴးမ်ားသည္ ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ၂၂ ရာခိုင္ႏႈန္း (ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ထည့္မတြက္လွ်င္ ၂၄ ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္) အထိရွိေနသည္။ မြတ္စ္လင္မ္တို႔သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ ၅ဝ ခန္႔ကမွ ကိုလိုနီစနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး စာမတတ္ျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ျပတ္လပ္ျခင္းႏွင့္ စစ္၏လက္က်န္ျပႆနာမ်ားစြာကို ေျဖရွင္းေနရလ်က္ရွိသည္။

စစ္ (သို႔မဟုတ္) ကာကြယ္ေရးအသံုးစရိတ္မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး ပညာေရး၊ သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ဖန္တီးေရးတို႔အတြက္ အသံုးစရိတ္မ်ား တုိးျမႇင့္ကာ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကရသည္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ အေနာက္တိုင္းသားတို႔သည္ မြတ္စ္လင္မ္တို႔အား အစၥလာမ္မစ္အစြန္းေရာက္ဟု ၫႊန္းဆို စြပ္စြဲေနၾကေသာ္လည္း ၄င္းတို႔ကပင္ မြတ္စ္လင္မ္တို႔အား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆုမ်ားကို ခ်ီးျမႇင့္ေနၾကရ သည္။ ၁၂ ဦးေသာ မြတ္စ္လင္မ္ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္မ်ားတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္က ၇ ဦးထိ ရွိေနျခင္း သည္ အထင္အရွားသက္ေသႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္တြင္လည္း အစၥလာမ္ဟူသည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုေပသည္။

မြတ္စ္လင္မ္တို႔၏ အႏၲိမပန္းတုိင္သည္ ႏိုဘယ္လ္ဆုရရွိေရးမဟုတ္။ လူသားအက်ိဳး၊ ေလာကအက်ိဳး သယ္ပိုးေရးသည္လည္း မြတ္စ္လင္မ္တိုင္း၏ တာဝန္တစ္ရပ္သာ ျဖစ္သည္။ မြတ္စ္လင္မ့္ပန္းတုိင္သည္ တစ္ဆူတည္းေသာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈ ရရွိေရးႏွင့္ ႏွစ္ဘဝ ႏွစ္ဌာန ေအာင္ျမင္ေရးျဖစ္သည္။ ထိုပန္းတုိင္ႀကီးသို႔ ေရာက္ရွိရန္မွာ စစ္မွန္ေသာ အစၥလာမ့္လမ္းကိုသာ ေလွ်ာက္လွမ္းရန္ လိုအပ္ေပသည္။ ထိုလမ္းမွန္ကို ေသခ်ာစြာ သိရွိရန္လည္း အေရးႀကီးလာေပသည္။ ထိုသို႔ သိလိုစိတ္မ်ားေပါက္ဖြားလာကာ ရွာေဖြဆည္းပူး၍ လိုက္နာက်င့္သံုးလာရန္ ဦးစြာပထမ မိမိကိုယ္မိမိ မြတ္စ္လင္မ္အျဖစ္ ဂုဏ္ယူတတ္ရန္ လြန္စြာ အေရးႀကီးလွေပသည္။ ယေန႔မြတ္စ္လင္မ္တို႔သည္ တစ္ေန႔တစ္ျခား ဂုဏ္သိမ္ျခင္းအျဖစ္သို႔ ေ႐ြ႕လ်ားကာ မြတ္စ္လင္မ္ဇာတိေသြး ဇာတိမာန္ ပ်က္ျပားနိမ့္ေလ်ာ့ လ်က္ ရွိၾကကုန္၏။ ထိုသို႔ ဇာတိေသြး ဇာတိမာန္ ေလ်ာ့ၾကျခင္း သပ္သပ္ရွိေနလွ်င္ ေတာ္ေပေသးသည္။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ မိမိတို႔ မြတ္စ္လင္မ္ျဖစ္ျခင္းကိုပင္ နာက်င္ေသး၏။ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ကမူ အစၥလာမ္သာသနာကို ယံုၾကည္သည္ဟု ဝန္ခံလွ်င္ပင္ အညံ့ဘာသာလက္ခံသူ၊ အညံ့လူမ်ိဳးတြင္ အပါအဝင္ျဖစ္သည္ဟု သူတစ္ပါးယူဆမည္ကိုစုိးရိမ္၍ မိမိ၏ ဇာတိ၊ ဘာသာႏွင့္ သာသနာကိုပင္ ရဲ၀ံ့စြာ မေဖာ္ထုတ္ရဲေပ။

ဤအျဖစ္မ်ိဳး ေရာက္ရျခင္းကား ထိုသို႔ေရာက္ေသာသူမ်ား၏ အျပစ္ခ်ည္းသာျဖစ္သည္ဟု တစ္ထစ္ခ် မဆိုလို ပါ။ မိမိတို႔၌ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ တက္ႂကြရာမ်ား မရွိဟု ယူဆ၍သာ ျဖစ္ၾကရသည္။ ထိုအျဖစ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေသာ လက္သည္ကား နယ္ခ်ဲ႕ဝါဒႏွင့္ ကိုလိုနီစနစ္ကေပးေသာ ပညာေရးဝါဒျဖစ္သည္။ တရားခံကား နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္၏။ ဥေရာပသည္ ဂုဏ္ယူရန္ကိစၥတို႔၌ ငါတစ္ဦးတည္းလုပ္သည္ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို အၿမဲလက္သံုးျပဳျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ကမာၻေျမႀကီးသည္ ျပားသည္။ သို႔အတြက္ ကမာၻ႔အစြန္းသို႔ သေဘၤာ႐ြက္လႊင့္လွ်င္ ထိုကမာၻအစြန္းရွိ ေခ်ာက္ထဲသို႔ သေဘၤာက်ရန္ရွိသည္ဟု ဥေရာပတိုက္၌ ေၾကာက္စိတ္ဝင္ေနသည့္ အခ်ိန္အခါကာလ၌ မြတ္စ္လင္မ္အာရဗ္မ်ားက ကမာၻသည္ လံုးသည္ဟု ယံုၾကည္႐ံုသာမက ကမာၻ႔အဝန္းကိုပင္ တုိင္းတာျပသခဲ့၏။ ကုန္သည္လုပ္ငန္း၌ ေစ်းတြက္ပင္ မတြက္တတ္ေသးေသာ ဥေရာပတုိက္သားတို႔အား အာရဗ္ကုန္သည္ မြတ္စ္လင္မ္တို႔က သခၤ်ာႏွင့္ အတြက္ပညာမ်ား သင္ေပး႐ံုမွ်မက ယေန႔အာရဗီဂဏန္း (ျမန္မာျပည္၌ အသံုးျပဳေသာ အဂၤလိပ္ဂဏန္း) ဟုေခၚသည့္ အတြက္ပညာတြင္ ပါရွိသည့္ သေကၤ'တတို႔ကို ခု၊ ဆယ္၊ ရာ၊ ေထာင္၊ ေသာင္း၊ သိန္း၊ သန္း၊ ကုေဋ ေနရာတို႔ကို ကိန္းေနရာအလိုက္ခ်ရသည္တို႔ကို သင္ေပး၍ သုညႏွင့္ ဒႆမတို႔ကိုပါမခ်န္ ျပသအေမြေပးခဲ့၏။

ေက်ာက္လမ္းကို မျမင္ေသးဖူးေသးဘဲ ႐ႊံ႕ႏြံထဲသြားလာေနရေသာ ဥေရာပအေမွာင္ေခတ္၌ မြတ္စ္လင္မ္ အာရဗ္မ်ားက ေက်ာက္လမ္းခင္းၿပီး လမ္းမီးမ်ားညႇိထြန္းလ်က္ရွိ၏။ ဥေရာပတုိက္၌ လူနာမ်ားကို မန္းမႈတ္ၿပီး ကုသေနသည့္အခ်ိန္တြင္ မြတ္စ္လင္မ္အာရဗ္တို႔သည္ ေဆးဝါးျဖင့္ ၄င္းလူနာမ်ားကို ေဆးကုေန၏။ ေဆး႐ံုဟူေသာ ေဝါဟာရကို ဥေရာပတုိက္သားတို႔ မၾကားဖူးေသးသည့္အခ်ိန္တြင္ အစၥလာမ္ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေဆး႐ံုမ်ား၊ ေဆးခန္းမ်ားထားၿပီး ေဆးကုသေနသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ယေန႔အည့ံဘဝ၌ ရွိေနသည့္အလား မြတ္စ္လင္မ္အာရဗ္တို႔၏ ပညာအရွိန္အဝါေတာက္ပသည့္အခ်ိန္အခါ၌ ဥေရာပတိုက္သည္လည္း အညံ့ဘဝ၌ ရွိေနခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း မြတ္စ္လင္မ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားႀကီးမ်ား၊ ပညာရွင္ႀကီးမ်ား ေပၚထြန္းလာလ်က္ရွိေနသည္ကို ႏိုဘယ္လ္ဆုႀကီး႐ႈေထာင့္မွ တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကမာၻ႔ရာဇဝင္တြင္ အင္မတန္ေျပာင္ေျမာက္လွပ ထြန္းေတာက္ခဲ့သည့္ မြတ္စ္လင္မ့္သမုိင္းၾကယ္ပြင့္ႀကီးကို ယေန႔ မြတ္စ္လင္မ္မ်ား ျပန္လည္ဆြတ္ခူးကာ ကမာၻ႔အက်ိဳး၊ လူသားအက်ိဳးသယ္ပိုးရင္း ႏွစ္ဘဝ၊ ႏွစ္ဌာန ေအာင္ျမင္ေသာ မြတ္စ္လင္မ္ပီသသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္ဆုေတာင္းလ်က္။

- ရဲမ်ိဳးေဇာ္ (TTU) -
---------------------------------------
~ ကိုးကား ~
• https://en.m.wikipedia.org/wiki/ListofMuslimNobellaureates
• www.nobelprize.org
• www.irfi.org/articles/articles-951-1000/nobelprizesformuslims.htm
• သီရိပ်ံခ်ီဦးဘေသာင္း (ဘီအက္စီ၊ ဘီအလ္) ၏ "အစၥလာမ္ႏွင့္ ေလာကဓာတ္ပညာ" စာအုပ္
---------------------------------------
{ အမ်ားသူငွာ အားက်အတုယူႏိုင္ရန္ႏွင့္ ဗဟုသုတတိုးပြားေစႏိုင္ရန္ တကၠသိုလ္မြတ္စ္လင္မ္ေက်ာင္းသားမ်ားကြန္ရက္ - ျမန္မာ ၏ ၂ဝ၁၄-၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္ ေခတ္ေၾကးျမင္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္းတြင္ပါဝင္ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ }
Credit.to အီစၥလာမ့္ စာအုပ္ျပတိုက္

Salíc Hadis in Rohingya Zuban Hanifi Script

SALIC HÁDIS in Rohingya Zuban

ရိုဟင်ဂျာစာဖြင့် ရေးသားထားသည့် ဟဒီးစ် အပုဒ် (၄၀) စာအုပ်ငယ်
ရိုဟင်ဂျာ ဘာသာစကား ကော်မတီမှ ထုတ်ဝေသည်။

New therapy to transform HIV treatment?

New therapy to transform HIV treatment?

May 08, 2016, 03:34 IST dailyhunt.in

Scientists are developing a new drug treatment that may provide a better long-term control over HIV by stimulating a patients' immune response with just a single dose of an antibody.

The development of antiretroviral therapy, a combination of drugs that slows the replication of Human Immunodeficie-ncy Virus in the body, has transformed the treatment of this infection.

What was once a certain death sentence is now a chronic condition that people can live with for decades. However, the therapy has side effects, including kidney problems, decreased bone density and gastrointestinal problems. A phase-1 clinical trial of the new treatment developed by researchers from The Rockefeller University in US and the University of Cologne in Germany, may offer new insights about how the antibody functions.


"This study provides evidence that a single dose of an antibody stimulates patients' immune respo-nse, enabling them to make new or better antibodies against the virus," said Till Schoofs, a postdoctoral fellow at Rockefeller University. "We reported last year that this treatment can greatly reduce the amount of virus that's present in someone's blood, but we wanted to follow the patients for a longer period of time to study how their immune systems were adapting to the new therapy," Schoofs said. The molecule used in the research, 3BNC117, is called a broadly neutralising antibody because it has the ability to fight a wide range of HIV strains.

Researchers isolated it several years ago from an HIV-infected patient who-se immune system had an exceptional ability to neutralise HIV in the blood by preventing the virus from infecting and destroying a specific type of immune cells, called CD4 cells, in patients. The destruction of CD4 cells is a hallmark of AIDS. Early studies showed that 3BNC117 can neutralise more than 80 per cent of HIV strains that are found around the world. The researchers therefore theorised that giving the antibody to patients would help them to fight the virus as well.

The clinical trial included 15 patients who had high levels of the virus in their blood, and 12 other patients whose virus levels were being controlled with antiretroviral therapy (ART). The patients were infused with a single dose of 3BNC117 and were monitored over a six-month period. The researchers found that 14 out of 15 patients who had high levels of the virus at the time they were given the antibody were making new antibodies that were able to neutralise a number of different strains of HIV.